Ο Γιάννης και τα δυο θεριά…

Μετά τον προημιτελικό της Εθνικής με την Ιταλία, στις 10 Ιουνίου του ’87, ο Νίκος Γκάλης είχε πετάξει την περιβόητη ατάκα για «τη μεγαλύτερη στιγμή μέχρι την επόμενη» και επειδή ο Γιάννης Αντετοκούνμπο δείχνει να είναι καλός μελετητής του παιχνιδιού, αλλά και της Ιστορίας, μπορεί να την παραφράσει ώστε να ταιριάζει στα δικά του μέτρα…

Παρομοίως και για τον έλληνα σούπερ σταρ του ΝΒΑ, η σεζόν της οποίας η αυλαία άνοιξε προχθές είναι η μεγαλύτερη μέχρι την επόμενη και πάντως πρέπει να αποβεί μεγαλύτερη από την προηγούμενη!

Δεν είναι λογοπαίγνιο αυτό, αλλά η πραγματικότητα την οποία ο MVP της περυσινής περιόδου αντικρίζει κατάφατσα και ως εκ τούτου πιάνει στον αέρα το γάντι που του πετούν πανταχόθεν, ώστε να υπερασπιστεί τα κεκτημένα και να αναρριχηθεί ακόμη ψηλότερα…

Δεν είναι εύκολη αυτή η επιχείρησή του, αλλά προφανώς τον εξιτάρει, τον ιντριγκάρει και πάντως δεν τον τρομάζει: τούτο συνάγεται και από τα λεγόμενα, αλλά και από τα συμφραζόμενα του ηγέτη των Μπακς, ο οποίος περισσότερο από άλλον έναν τίτλο πολυτιμότερου παίκτη επιθυμεί σφόδρα και διακαώς το δαχτυλίδι του πρωταθλητή…

Αυτό άλλωστε κάνει τη διαφορά ανάμεσα στους μεγάλους και στους πολύ μεγάλους!

Το γάντι θα του το πετούν παντού, πάντα, σε όλα τα γήπεδα, κάθε αντίπαλος, αρχής γενομένης από τον αποψινό αγώνα στο Χιούστον απέναντι στους Ρόκετς. Λάθος, σπεύδω να το διορθώσω: απέναντι στον Τζέιμς Χάρντεν και τον Ράσελ Γουέστμπρουκ, πάει να πει ένα αντάμωμα ανάμεσα στους τελευταίους τρεις πολυτιμότερους παίκτες της κανονικής περιόδου!

Wow!

Σαν να μην έφτανε αυτή η συνεύρεση που είναι déjà vu από τη σεζόν 2016-17 (με τον ΛεΜπρόν Τζέιμς, τον Στεφ Κάρι και τον Κέβιν Ντουράντ στους αγώνες των Γουόριορς με τους Καβαλίερς) υπάρχει και το αναγκαίο υπόβαθρο της βεντέτας την οποία άνοιξαν τον περασμένο Ιούνιο οι Ρόκετς και προσωπικά ο «Μούσιας» αμφισβητώντας την εγκυρότητα της επιλογής του Αντετοκούνμπο…

Τούτου δοθέντος, αν και ακόμη είναι νωρίς, απόψε θα φάει η μύγα σίδερο και το κουνούπι ατσάλι!