Υπομονή κι επιμονή

Φίλες μου γεια σας. Σήμερα θα κάνουμε το συχνά επαναλαμβανόμενο τεστ κανονικότητας, προκειμένου να διαπιστώσουμε αν η παλαιά Ελλάς επανηύρε τις ωραίες της συνήθειες, χάρις στις οποίες ελαμπρύνετο το πνεύμα της εις ολόκληρα τα Βαλκάνια και ακόμα παραπέρα. Θα εγκύψουμε, δηλαδή, στην προσφορά του υφυπουργείου Μακεδονίας Θράκης (Εσωτερικών) στην ανθρωπότητα, μετά την αποχώρηση από εκεί του συστήματος ΣΥΡΙΖΑ των μεταμοντέρνων ρουσφετιών.

Ως γνωστόν, ο Θεόδωρος Καράογλου, δοκιμασμένος στο συγκεκριμένο πόστο, επανήλθε μετά την εκλογική νίκη της ΝΔ στο κτίριο του Διοικητηρίου της Θεσσαλονίκης, διαδεχόμενος τις δύο αριστερές προκατόχους του, την Κατερίνα Νοτοπούλου και την Ελευθερία «Λιμπερτά» Χατζηγεωργίου. Τι έφερε όμως μαζί Του από το πνεύμα της παλαιάς εποχής, πριν αριστερές γόβες βεβηλώσουν τον ναό του συντηρητικού παλαιοκομματισμού; Τα έφερε όλα!

Ανοίγω με τρεμάμενα χέρια την ιστοσελίδα του υπουργείου (οι μερακλήδες δεν θα δεχτούμε ποτέ την υποβάθμισή του). Ολα είναι μίνιμαλ, όπως παλιά. Παίρνω κουράγιο για μια βουτιά στα ενδότερα. Στην ενότητα «Υφυπουργός ΥΜΑΘ» δεσπόζει η φωτογραφία του νέου ηγέτη της Θεσσαλονίκης. Κυριαρχεί το ρουστίκ. Αλλά πίσω, σε έναν λευκό τοίχο, πάνω από χοντρά δερματόδετα βιβλία, έχει αναρτηθεί η ιερά εικών του Αγίου Δημητρίου. Επιτέλους, η εποχή της εικονομαχίας είναι παρελθόν.

Επισκέπτομαι την ενότητα «άρθρα». Περιέχει παρεμβάσεις του Θεοδώρου Καράογλου για την επικράτειά Του, κυρίως στον τοπικό Τύπο. Παραθέτω τους πιο πρόσφατους τίτλους: «Η Μακεδονία και η Θράκη δυνάμεις ανάπτυξης στη ΝΑ Ευρώπη», «Στη Μακεδονία και τη Θράκη πνέει αέρας δημιουργίας», «Η Μακεδονία και η Θράκη αποτελούν την “πύλη” της Ευρώπης», «Η Μακεδονία και η Θράκη σπάνε τον φαύλο κύκλο της στασιμότητας», «Η Θεσσαλονίκη αναγεννιέται με πράξεις», «Η Θεσσαλονίκη πρέπει και μπορεί να γίνει “νέα” πόλη». Αυτά είναι.

Σε όλες τις άλλες ενότητες, δεσπόζουν οι αναφορές στην επίσκεψη Καράογλου στην έκθεση ζωγραφικής «Αγιος Λουκάς ο ιατρός: τέχνη, πίστη, θεραπεία». Μελετώ την ομιλία Του. «Η τέχνη είναι η πρώτη ευγενής έκφραση του συναισθήματος», αποφαίνεται. «Η πίστη είναι η πιο ελπιδοφόρα λέξη. Και τέλος η θεραπεία είναι η μετάβαση από την αδυναμία στη δύναμη. Κοινό χαρακτηριστικό και των τριών είναι: η υπομονή και η επιμονή που απαλύνουν τον ψυχικό και σωματικό πόνο». Πόσο βαθείς στοχασμοί, παραμυθία μαζί και ελπίδα…

Ετσι ωραία περνάνε τις μέρες Τους στο ΥΜΑΘ. Λίγο ωραιότερα, είμαι βέβαιος, από όσο ωραία περνάνε στο γραφείο Θεσσαλονίκης του Πρωθυπουργού.