Μεγάλες προσδοκίες

Η κατάσταση στο θεσμικό πόκερ που έχει ξεκινήσει κι επισήμως από την περασμένη εβδομάδα δεν είναι ιδιαίτερα σύνθετη: η κυβέρνηση δεν έχει τις 200 ψήφους που χρειάζεται για να θεσμοθετηθεί η ψήφος των Ελλήνων της Διασποράς και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλει να του μείνει στα χέρια ο «μουντζούρης» μιας αρνητικής στάσης, προεξοφλώντας μάλιστα ότι η δική του πτήση θα είναι χαμηλή στις κάλπες που θα στηθούν εκτός συνόρων. Αν υπάρξει μια συναινετική λύση, τότε και οι δύο πλευρές κάτι θα έχουν δώσει, κάτι θα έχουν πάρει, για να διατηρηθούν και οι ισορροπίες. Εκτός κι αν το ΚΚΕ κινηθεί μέχρι τέλους σε μια διαφορετική γραμμή – και η Κουμουνδούρου μείνει μόνη κι έρημη στην άκρη του μακρόστενου οβάλ γραφείου της Διακομματικής. Τη Δευτέρα, όταν θα κατατεθεί η νέα κυβερνητική πρόταση με τους τέσσερις άξονες για μια μεγάλη συνθηκολόγηση, η εικόνα θα γίνει πιο καθαρή. Ο Γιώργος Κατρούγκαλος, πάντως, στην πρώτη συνεδρίαση εμφανίστηκε να έχει λιγότερες ενστάσεις από τον Περισσό (που επιμένει να αρνείται την επιστολική ψήφο και επιλέγει την αυτοπρόσωπη εμφάνιση των ομογενών στα προξενεία) και το ΜέΡΑ25 του Γιάνη Βαρουφάκη (που θέλει μόνον οι ξενιτεμένοι της τελευταίας δεκαετίας να διατηρούν το δικαίωμα ψήφου κατόπιν διευκολύνσεων).

Μπορεί με τον Κατρούγκαλο να έχει έναν προσωπικό δίαυλο επικοινωνίας από τα μαθητικά θρανία και τα κοινά χρόνια τους στην Ιωνίδειο Σχολή, αλλά ο Τάκης Θεοδωρικάκος γνωρίζει καλά πως το «κλειδί» βρίσκεται στα χέρια του Δημήτρη Κουτσούμπα – και η δική του προϊστορία στο κόμμα και το τιμόνι της ΚΝΕ ίσως παίξει τον ρόλο της. Οι παλαιοί σύντροφοι έχουν τους δικούς τους κώδικες επικοινωνίας, ακόμη κι αν έχει περάσει καιρός που παρέμειναν σε αχρησία. Ακόμη περισσότερο, ωστόσο, γνωρίζει ότι όλα τα κόμματα και οι εκπρόσωποί τους στη Διακομματική έχουν στον φάκελό τους τα τελευταία εκλογικά αποτελέσματα στις κάλπες που στήθηκαν σε πρεσβείες και προξενεία τον περασμένο Μάιο για τις ευρωεκλογές. Μπορεί το δείγμα να είναι μικρό, αλλά αποτελεί μια πυξίδα για την κατεύθυνση που ακολουθούν όσοι ψηφοφόροι ζουν στις ευρωπαϊκές χώρες. Επί 11.792 έγκυρων ψηφοδελτίων, λοιπόν, οι Ελληνες της ΕΕ ψήφισαν: 33,89% ΝΔ, 15,28% ΣΥΡΙΖΑ, 14,09% ΚΚΕ, 8,58% Κίνημα Αλλαγής, 4,95% Ποτάμι, 3,58% Χρυσή Αυγή, 3,25% ΜέΡΑ25. Είναι μάλλον εύγλωττο γιατί η Κουμουνδούρου ζορίζεται και γιατί ο Περισσός το συζητάει. Παρά την εικόνα ότι στους Ελληνες που έχουν καταφύγει στη Δύση για μια καλύτερη ζωή και περισσότερες ευκαιρίες δεν υπάρχει χώρος για εξορμήσεις μιας κομμουνιστικής οργάνωσης, το ΚΚΕ είχε δύναμη. Στους παλαιότερους γκασταρμπάιτερ, της μετεμφυλιακής περιόδου, οι αριστεροί ήταν περισσότεροι από τους συντηρητικούς, ενώ αρκετοί από τους νεότερους – κατά βάση επιστήμονες – είχαν περάσει από τις τάξεις της Πανσπουδαστικής, πριν φθάσουν στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.

Ο υπουργός Εσωτερικών θα περιμένει όλοι οι παίκτες να ανοίξουν τα χαρτιά τους, με την προσδοκία ότι ακόμη και μέσα στην προσεχή εβδομάδα η προοπτική ενός νόμου για την ομογενειακή ψήφο θα έχει ξεκαθαρίσει. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει δώσει εντολή για συμβιβασμούς, καθώς εκτιμά ότι το μεγαλύτερο κέρδος για τη χώρα – και την κυβέρνηση – είναι να ψηφισθεί ένας νόμος, ακόμη κι αν απέχει από το αρχικό σχέδιο του Μαξίμου. Οπως έχει αποφασίσει να μην ανοίξει μέσω της συνταγματικής αναθεώρησης και μια αλλαγή στις διατάξεις για τον εκλογικό νόμο: οι 200 ψήφοι θα παραμείνουν, ακόμη κι αν μπορούσε να υπάρξει μια προσέγγιση με τη Χαριλάου Τρικούπη για άμεση κατάργηση της απλής αναλογικής μέσω Συντάγματος.