Ανιστόρητοι

Ανιστόρητοι

Φαντάζομαι, οι επιμελείς αναγνώστες μου θα ενθυμούνται την παρέμβασή μου όταν διάφορα ακροδεξιά sites αλλά και φυλλάδες της Δεξιάς – Ακροδεξιάς την είχαν πέσει άσχημα στον Γιώργο (Παπανδρέου) γιατί στην πρόσφατη διάσκεψη της Σοσιαλιστικής Διεθνούς στη Νέα Υόρκη είχε προσκαλέσει μεταξύ πολλών άλλων και τον ηγέτη της τουρκοκυπριακής κοινότητας Μουσταφά Ακιντζί.

Οτι τάχα μου απεμπολεί τα δίκαια των Ελληνοκυπρίων, ότι υπονομεύει τον αγώνα του κυπριακού Ελληνισμού και άλλες τέτοιες ανοησίες. Και θυμάμαι (ωσαύτως και υπενθυμίζω) ότι είχα αναφέρει ότι ο Ακιντζί είναι η καλύτερη περίπτωση που είχαμε ως τώρα στην αποκεί πλευρά και πως είναι η καταλληλότερη περίπτωση για να επιλυθεί επιτέλους το Κυπριακό.

Σημείωνα επίσης το πόσο άσχετοι και ανιστόρητοι είναι όσοι τα βάζουν με τον Ακιντζί και τις απόψεις του.

Χθες, υποθέτω ότι με θυμήθηκαν πολλοί. Η παρατεταμένη σκληρότατη επίθεση που δέχεται ο Ακιντζί από όλο το τουρκικό κατεστημένο στην Αγκυρα για τη θέση του κατά της τουρκικής εισβολής στη Συρία αποδεικνύει του λόγου (μου) το αληθές!

Ο άνθρωπος με παρρησία δήλωσε ότι στη Συρία οι Τούρκοι χύνουν αίμα (των Κούρδων), όχι νερό!

Και εμείς τον πολεμάμε. Πότε, αλήθεια, θα γίνουμε σοβαροί ως χώρα και ως λαός, απορώ…

Διαστημική υποκρισία

Ο Νίκος ο Παππάς, ο και κοσμοναύτης, έχει βαλθεί τελευταία να μας θυμίζει συνεχώς και αδιαλείπτως τη γνωστή ρήση της λαϊκής σοφίας για τον τσοπάνο και την γκλίτσα. Κάνει δηλώσεις και παρεμβάσεις για θέματα τα οποία κρίθηκαν στην πράξη, απέτυχαν παταγωδώς, και τώρα που μια άλλη κυβέρνηση έρχεται να επιδιορθώσει τις καταστροφικές συνέπειες της πολιτικής του και του ΣΥΡΙΖΑ, βγάζει γλώσσα, μιλάει, καταγγέλλει σκάνδαλα που είναι μόνο στο μυαλό του.

Ο Νίκος ο Παππάς λοιπόν ενόσω ήταν υπουργός διακρίθηκε για ένα μόνο πράγμα: για τις ατέρμονες προσπάθειές του να καθυποτάξει τον Τύπο στις υπηρεσίες του ΣΥΡΙΖΑ και να γίνει ένας μικρός Μπερλουσκόνι με τα λεφτά των άλλων. Στο πλαίσιο αυτό πέρασε νόμο από τη Βουλή, με τον οποίο οφείλουν τα μέσα ενημέρωσης να ονομαστικοποιούν τις μετοχές τους μέχρι την τελευταία μετοχή που κατέχει ένα φυσικό πρόσωπο. Δηλαδή, για να το κάνω όσο πιο απλό γίνεται: σε ένα ελληνικό Μέσο τοποθετείται ως επενδυτής (αν ποτέ μπορεί να συμβεί αυτό…) ένα αμερικανικό ασφαλιστικό ταμείο το οποίο εδρεύει στην Αλαμπάμα. Ε, η αυθεντία του σε θέματα διαπλοκής και διαφάνειας ο Νίκος ο Παππάς υποχρέωνε το Μέσο να δηλώσει το όνομα και τη διεύθυνση του… μπαρμπα-Θωμά που κατοικεί στην καλύβα του, ο δούλος!

Τον Νίκο τον Παππά δεν τον ενδιέφερε βέβαια ούτε η σωτηρία του Τύπου ούτε φυσικά η διαφάνεια (ούτε για το ένα έκανε κάτι ούτε για το άλλο, τριάμισι χρόνια υπουργός). Τον Νίκο τον Παππά τον ενδιέφερε απλά να ρίχνει πού και πού καμιά ματιά από την κλειδαρότρυπα και όπου μπορούσε να διαπιστώσει κάτι κοιτάζοντας μέσα, να κρατάει το Μέσο από εκεί που μπορεί κάποιος να βουτήξει τον Πάπα και να τον κρατήσει σούζα.

Αυτός ο Νίκος ο Παππάς τώρα καταγγέλλει την κυβέρνηση για το άρθρο 158 του αναπτυξιακού νομοσχεδίου για διαπλοκή την ώρα που ακόμη δεν έχουν στεγνώσει τα μελάνια από τις περιγραφές των ταξιδιών του στη Βενεζουέλα, τις σχέσεις με τον Πετσίτη, τον Αρτεμίου και όλον αυτό τον καλό τον κόσμο…

Ηθικός αυτουργός

Πρεμιέρα σήμερα και για την Προανακριτική, η οποία θα διερευνήσει τις ευθύνες, τη συμμετοχή ή και την εμπλοκή του Δημήτρη Παπαγγελόπουλου στη σκευωρία με θύματα δέκα πολιτικά πρόσωπα της αντιπολίτευσης, μείζονος και ελάσσονος, με στόχο να καταστούν σε ομηρεία ΝουΔου και ΚΙΝΑΛ και να κυβερνάει απερίσπαστος ο Αλέξης ο τεράστιος, ο ακαταμάχητος.

Για κάποιο λόγο που δεν καταλαβαίνω και που προφανώς δεν οφείλεται στη μεγαθυμία του Μητσοτάκη (δεν είναι μεγαθυμία αυτό), παραπέμπεται ο Παπαγγελόπουλος λες και τα έκανε για την πάρτη του ή γιατί μια ωραία πρωία πλακώθηκε με τη σύζυγό του και είπε να στήσει μια σκευωρία εις βάρος της αντιπολίτευσης για να ξεσπάσει.

Δεν γίνονται αυτά, και ο καθένας γνωρίζει ότι όπου υπάρχει φυσικός αυτουργός, το αμέσως επόμενο που κάνει κανείς είναι να αναζητήσει τον ηθικό αυτουργό. Διότι υπάρχει ηθικός αυτουργός στο στήσιμο και έχει ονοματεπώνυμο: λέγεται Αλέξης Τσίπρας και θα ήταν ο μέγας ωφελημένος από τη σκευωρία αν πετύχαινε το κόλπο «γκρόσο» που είχαν στήσει.

Τουλάχιστον ας το παραδεχτούν, μη νομίζουν ότι τρώμε χόρτα…

(Επίσης, μην κάνουν το λάθος έπειτα από δυο – τρεις συνεδριάσεις να αποφασίσουν οι της προανακριτικής επιτροπής ότι η υπόθεση πρέπει να επιστρέψει στη Δικαιοσύνη. Θα πέσει χοντρό κράξιμο. Το λέω για να είμαστε συνεννοημένοι…)

Απόγονος του… Ανδρέα

Ο Αλέξης ο άχαστος τώρα, με δεμένο προφανώς τον γάιδαρό του της μη δίωξης, πραγματοποιεί από χθες περιοδεία στην… παπανδρεογεννήτρα Αχαΐα, προκειμένου να αντιστοιχίσει το εκλογικό ποσοστό ΣΥΡΙΖΑ με την κοινωνία, και όλως τυχαίως είπε να το βάλει μπρος το project από τη γη των Παπανδρέου, του Καφαντάρη και του Παπαναστασίου. Εγώ, για να είμαι ειλικρινής, περίμενα ότι θα δήλωνε κατά την επαφή του με τους Αχαιούς (μέχρι Τριταία πήγε χθες, να καταλάβετε) ως γνήσιος απόγονος του Ανδρέα, αλλά προς στιγμήν το απέφυγε. Το μόνο που είπε, μιλώντας σε μια πλατεία στην Ακράτα, ήταν πως «επέλεξε έναν νομό και μια περιφέρεια που, ό,τι και να συμβεί σε αυτόν τον τόπο, είναι ένα δημοκρατικό κάστρο. Με βαθιές ρίζες και παραδόσεις στους αγώνες του λαού μας, στους αγώνες για δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη».

Δεν αποκλείω να το κάνει σήμερα πάντως – ο πειρασμός είναι μεγάλος. Μιλάει απόψε στην Πλατεία Τριών Ναυάρχων της Πάτρας, οπότε όλα είναι ανοιχτά…

Το προσκλητήριο

Επόμενος σταθμός των ανάλογης, προ του συνεδρίου, σημασίας και σκοπού περιοδειών του Αλέξη του ακαταμάχητου θα είναι η Κρήτη. Εύκολη δουλειά, θα σημειώσω, καθώς στην Κρήτη ο ΣΥΡΙΖΑ κατέγραψε τα υψηλότερα ποσοστά του από όλη τη χώρα. Στόχος του στη φάση της αντιστοίχισης, να επισκεφθεί και τις 12 περιφέρειες της… περιφέρειας, για να κορυφώσει τις συναντήσεις του με τον λαό στην Αττική, στη μεγάλη προσυνεδριακή συνδιάσκεψη, η οποία προγραμματίζεται για τον Φεβρουάριο.

Στο μεταξύ, κορυφώνονται και οι διαδικασίες στους γύρω γύρω ώστε να είναι έτοιμο το έργο εκεί κατά το τέλος του χρόνου και να πάνε όλοι μαζί για το συνέδριο, το οποίο θα σαλπίσει τη μετακίνηση του Αλέξη του άχαστου προς το Κέντρο, δηλαδή προς τα δεξιά του.

Εγώ μία και μόνη απορία έχω: πότε θα απευθύνει τη δημόσια πρόσκληση προς την πρόεδρο Φώφη και το ΚΙΝΑΛ για συμπόρευση. Μόνο αυτό. Τίποτε άλλο. Γιατί θα το κάνει. Αλλά το θέμα είναι πότε θα το κάνει…