Η ηλεκτρονική θωράκιση της χώρας

Κύριε Διευθυντά,
{ARX}Ως γνωστόν τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιούνται κατά κόρον από τις διάφορες χώρες τα μη επανδρωμένα ιπτάμενα αντικείμενα, από τα πιο απλά, (drones), μέχρι τα πιο πολύπλοκα (στο υπόλοιπο του άρθρου θα ονομάζω τα αντικείμενα αυτά ΑΙΑ – Ανεπάνδρωτα Ιπτάμενα Αντικείμενα). Αυτά χρησιμοποιούνται για εχθρικούς σκοπούς, είτε συλλογή στοιχείων για τις πολεμικές εγκαταστάσεις του αντίπαλου έθνους, είτε για καθαρά επιθετικούς σκοπούς (μεταφορά και εκτόξευση πυραύλων ή βομβών κ.λπ.).{ARX}
Είναι αυτονόητο ότι κάθε χώρα έχει το δικαίωμα να καταρρίπτει, χωρίς καμία προειδοποίηση τα ΑΙΑ εφόσον εισέρχονται στον εναέριο χώρο της χωρίς άδεια. Δεν γνωρίζω εάν το αυτονόητο αυτό δικαίωμα καλύπτεται από διεθνείς κανόνες ή συμβάσεις, πάντως κάθε χώρα έχει σίγουρα το δικαίωμα να τα αντιμετωπίζει και να τα θεωρεί ως επιθετικά αντικείμενα, όπως οι πύραυλοι, και να οργανώνει την άμυνά της έναντι αυτών.
Το κρίσιμο χαρακτηριστικό των ΑΙΑ είναι ότι κινούνται με μικρή ταχύτητα σε σχέση με τους πυραύλους, και ότι η έγκαιρη ανίχνευση και καταστροφή τους από τις αντιπυραυλικές εγκαταστάσεις είναι εύκολη και αποτελεσματική. Το θέμα όμως είναι ότι η καταστροφή ενός ΑΙΑ από πυραύλους που εκτοξεύονται από το έδαφος είναι εξαιρετικά δαπανηρή σε σχέση με την αξία του ΑΙΑ, και επομένως η επιτιθέμενη χώρα θα μπορεί να αποστέλλει πληθώρα ΑΙΑ με τη βεβαιότητα ότι η προσβαλλόμενη χώρα δεν θα τα καταρρίπτει όλα λόγω μεγάλου κόστους.
Για τον λόγο αυτό ενδείκνυται αντιμετώπισή τους με ηλεκτρονικά συστήματα, ασήμαντης λειτουργικής δαπάνης, τα οποία θα εξουδετερώνουν και θα μπλοκάρουν την επικοινωνία και τηλεκατεύθυνση τους από τα εχθρικά κέντρα ελέγχου των, είτε επίγεια είτε ιπτάμενα είτε δορυφορικά. Ετσι αυτά θα καθίστανται τυφλά, ακαθοδήγητα και ανεξέλεγκτα, η δε περαιτέρω τύχη τους θα είναι είτε η αυτοκαταστροφή τους είτε η μετάπτωση του ελέγχου τους στην προσβαλλόμενη χώρα.
Στον τομέα αυτό η χώρα μας μπορεί να αποκτήσει τεράστιο πλεονέκτημα, ιδίως έναντι της Τουρκίας λόγω του μεγάλου αριθμού επιστημόνων που διαθέτει εξειδικευμένων στην πληροφορική και τα ηλεκτρονικά γενικώς, και της έμφυτης ευφυΐας και πολυπραγμοσύνης την οποία διαθέτει η ελληνική φυλή έναντι των ξένων, και ιδίως των Τούρκων.
Ετσι είναι βέβαιο ότι εάν οργανωθεί ένα κέντρο ηλεκτρονικής θωράκισης της χώρας, στελεχωμένο από τους έλληνες ειδικούς οι οποίοι εργάζονται στη χώρα μας και, κυρίως, στο εξωτερικό, θα καταστεί δυνατόν αφενός να αποκωδικοποιήσουμε και να εξουδετερώσουμε με κατάλληλη εκπομπή κατευθυνόμενης ακτινοβολίας προς τα ΑΙΑ την επικοινωνία τους με τα κέντρα τηλεκατεύθυνσής τους και αφετέρου, ελπίζω βάσιμα, ακόμα και να τα θέτουμε υπό τον έλεγχό μας και να τα τηλεκατευθύνουμε εμείς, με προφανείς δυσμενείς συνέπειες για τους αντιπάλους μας.
Τέτοια κέντρα θα έχουν σίγουρα κατασκευάσει οι τεχνολογικά προηγμένες χώρες και οι αντίπαλοί μας, όμως για τους λόγους που εξέθεσα, είναι σίγουρο ότι η χώρα μας μπορεί να γίνει πρωτοπόρα και να ηγηθεί στον τομέα αυτό.
Την πρόταση αυτή έχω κάνει και σε παλαιότερο άρθρο μου, και ελπίζω να έχει σχεδιαστεί ή ακόμα και να λειτουργεί ένα τέτοιο κέντρο, πράγμα που οπωσδήποτε θα πρέπει να παραμένει μυστικό, σε περίπτωση όμως που δεν έχει γίνει, επαναλαμβάνω στους αρμόδιους με το άρθρο αυτό την πρότασή μου και ελπίζω να τη λάβουν υπόψη τους, γιατί μέχρι τώρα δεν πληροφορήθηκα κατάρριψη τουρκικού ΑΙΑ, από τα πολυάριθμα που έχουν εισέλθει και ίπτανται στον εναέριο χώρο μας. Αντίθετα η Τουρκία ανακοίνωσε την κατάρριψη ενός ξένου ΑΙΑ.
Σημειώνω ότι το ίδιο κέντρο θα μπορεί να εξουδετερώνει ηλεκτρονικά ακόμα και τους σύγχρονους πυραύλους και επανδρωμένα μαχητικά αεροπλάνα, γιατί και αυτά, σε αντίθεση με παλαιότερες γενεές, είναι τηλεκατευθυνόμενα και τηλεκαθοδηγούμενα από ηλεκτρονικά σήματα που λαμβάνουν από διάφορα κέντρα και δορυφόρους, ακόμα και από σημεία που αντιστοιχούν στον στόχο τους, και γι’ αυτό έχουν μεγάλη ακρίβεια και αποτελεσματικότητα.
Είναι ευνόητο ότι δεν μπορώ δημόσια να εκθέσω περισσότερες τεχνικές λεπτομέρειες, είμαι όμως στη διάθεση κάθε αρμοδίου εάν το θεωρεί σκόπιμο.
Ιωάννης Γ. Κουλούρης
Δρ Μηχανολόγος – Ηλεκτρολόγος ΕΜΠ

Τα σύνορα έχουν δύο πλευρές
Κύριε Διευθυντά,
{ARX}Δειλοί και άβουλοι, άτολμοι και μεροληπτικού φαίνονται οι κατ’ όνομα Διεθνείς Οργανισμοί και οι κωπηλάτες τους, την στιγμήν κατά την οποίαν δεν έχουν την δύναμη να πούνε σε ένα καταφανώς μόνιμον καταπατητήν και μηδενιστήν του Διεθνούς Δικαίου να το σεβαστεί. Αλλά είτε του επισημάνουν την παρανομίαν είτε όχι, δεν τους υπολογίζει ούτε σαν ένα μηδενικόν. Κάνει αυτό που θέλει. Και ο σκοπός του δεν είναι άλλος από την με κάθε τρόπον επέκταση της χώρας του. Είναι κατακτητής της Κύπρου και οι Διεθνείς Οργανισμοί τον έχουν αγκαλιά και συζητούν συνεχώς μαζί του! Παραβιάζει καθημερινώς τα θαλάσσια και εναέρια σύνορα της Ανένωτης Ευρώπης και αυτή δεν «βγάζει άχναν»! Κάνει γεωτρήσεις στην Κυπριακήν ΑΟΖ και όλοι του λένε «παραβιάζεις το Διεθνές Δίκαιον»! Εισέβαλε στην Συρίαν και κανείς δεν αντέδρασε γιατί φοβούνται την απειλήν του ότι θα ανοίξει τα σύνορα και θα γεμίσει την Ευρώπην μετανάστες! Και πότε έκλεισε τα σύνορα;{ARX}
Αν είχαν γνώμην και τόλμην οι κωπηλάτες των Διεθνών Οργανισμών και οι ανύπαρκτοι ευρωπαίοι ηγέτες θα του έλεγαν ότι τα σύνορα έχουν δύο πλευρές. Την δικήν σου και την δικήν μας. Ανοιξε εσύ την δική σου πλευράν των συνόρων αλλά η δική μας θα είναι κλεισμένη ερμητικώς! Ποιοι τολμούν να του το αντιτάξουν και εν συνεχεία να το εφαρμόσουν; Κανείς! Εχουν πολλών ειδών συμφέροντα. Και το Αιγαίον Πέλαγος έχει «αρπαχθεί» κατά το ήμισυ! Μπορεί να αντιταχθεί στον οθωμανόν πλανητάρχην η Ευρώπη και η Ελλάδα ή δέχονται αρνητικές πιέσεις; Και πόθεν;
Μιχαήλ Στρατουδάκης

Τα προβλήματα του «Joker»
Κύριε Διευθυντά,
{ARX}Η αδίστακτη κινηματογραφική βιομηχανία των ΗΠΑ προκειμένου να κόψει εισιτήρια και να εισπράξει χρησιμοποιεί ό,τι εξυπηρετεί αυτόν το σκοπό: ψυχικές ασθένειες, κακία, μοχθηρία, εκδίκηση με εκτελέσεις, έγκλημα. Για το πώς τα καταφέρνουν απάντηση μπορούν να δώσουν όσοι προσέρχονται μαζικά για παρακολούθηση και της ταινίας «Joker».{ARX}
Joker: ένας ξεπεσμένος κλόουν με ψυχικά και υπαρξιακά προβλήματα, με τραυματική παιδική ηλικία οδηγείται στην παράνοια.
Σκοτώνει τρεις στο μετρό που αστειευτήκαν μαζί του, τη μητέρα του για την υιοθεσία του και την κακή παιδική του ηλικία, τον ύποπτο φίλο του, τον παρουσιαστή της τηλεόρασης που θέλει «να παίξει» μαζί του και τέλος το δήμαρχο, τη σύζυγο και το παιδί τους λόγω της καλής σχέσης της μητέρας του.
Η ταινία πυροδοτεί μια άσκοπη εξέγερση, μια ολόκληρη πόλη ξεσηκώνεται με ακραίες καταστροφές ταυτίζοντας τα κοινωνικά κινήματα με όχλο.
Δυστυχώς την παράνοια του Joker ακολουθούν και εκείνοι που χειροκροτούν στο τέλος της παράστασης.
Η ταινία βρίσκεται στην αρνητική πλευρά της κοινωνικής ενσωμάτωσης των ψυχικά πασχόντων, την αλλαγή των κοινωνικών αντιλήψεων και στη θετική πλευρά ενός ιδιότυπου ρατσισμού της υγείας. Ο πάσχων συλλαμβάνεται και οδηγείται στη φυλακή αντί σε ψυχιατρική κλινική χωρίς να φαίνεται ότι είναι απέναντι του στίγματος. Σημειώνεται ότι στις ΗΠΑ ψυχικά ασθενείς οδηγούνται στις φυλακές. Χαρακτηριστικός ο διάλογος με την ψυχαναλύτρια όταν του ανακοινώνει το τέλος της συνεργασίας τους.
Με εκτίμηση,
Τάσος Βαγενάς