Αξιοπρεπής επαγγελματική ήττα

Οι εκτιμήσεις των σχολιαστών ότι η Εθνική μας ήταν καλή για μια ώρα στο ματς με την Ιταλία δείχνουν μόνο πόσο έχει κατεβεί ο πήχης της προσδοκίας για μια πραγματικά σπουδαία εμφάνιση. Η Εθνική μας έχασε δυο ευκαιρίες (με τον Λημνιό στο ξεκίνημα του πρώτου ημιχρόνου και τον Κουλούρη στο ξεκίνημα του δεύτερου), αλλά σε γενικές γραμμές επιθετικά έκανε λίγα: περιορίστηκε σε ένα ταμπούρωμα για να αποφύγει τα χειρότερα και το κατάφερε. Αλλά μπορεί να είναι στόχος αυτός;

Αρχή

Εχοντας ήδη αποκλειστεί από τα τελικά του Euro, η Εθνική μας παιδεύεται να κάνει μια νέα αρχή. Πράγμα που χρειάζεται δυο πράγματα: να ξεκαθαρίσει ο προπονητής με ποιους θα πορευτεί και να αρχίσει η Εθνική να παίρνει αποτελέσματα, ώστε να διορθωθεί η ψυχολογία της και να ξαναγίνει ομάδα. Στη Ρώμη δεν ξέρω ποιο ήταν το κέρδος. Αν κάποιος πιστεύει ότι αυτή η ομάδα, όπως την είδαμε, μπορεί να φτάσει στα τελικά του Μουντιάλ του Κατάρ μπορεί να νιώθει αισιόδοξος, αλλά κάτι μου λέει πως η ομάδα ήδη στο επόμενο ματς με τη Βοσνία θα αλλάξει. Ο ομοσπονδιακός μας προπονητής Τζόνι Φαν ‘τ Σιπ αποκλείεται να μην είδε τη δυσκολία στην παραγωγή φάσεων και στην κυκλοφορία της μπάλας. Οι Ιταλοί έκαναν κάποια στιγμή 80% κατοχή – το νούμερο θα το ζήλευε και η Μπαρτσελόνα του Πεπ Γκουαρντιόλα – αλλά δεν έχει να κάνει με την ικανότητα της μεσαίας γραμμής της Σκουάντρα Ατζούρα: ήταν αποτέλεσμα της παθητικότητας της ομάδας μας.

Μαντσίνι

Πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις, μου αρέσει να κοιτάζω τι λένε και οι αντίπαλοι. Αφήνω κατά μέρος τα σχόλια του ιταλικού Τύπου, που δεν είναι ιδιαίτερα κολακευτικά και στέκομαι αποκλειστικά στα όσα δήλωσε ο προπονητής των Ιταλών Ρομπέρτο Μαντσίνι, που κάποια στιγμή από τα νεύρα του έβγαλε από το στόμα του την τσίχλα του (!) και την κόλλησε στον πάγκο του. «Στο πρώτο ημίχρονο ήμασταν νευρικοί, ίσως επειδή επιστρέψαμε στη Ρώμη έπειτα από καιρό. Δεν είχαμε τον έλεγχο του παιχνιδιού μας στο πρώτο 45λεπτο, δεν είχαμε υπομονή για να κυκλοφορούμε καλά την μπάλα και να βρίσκουμε ελεύθερους χώρους. Αρχίσαμε να παίζουμε με μακρινές μπαλιές και αυτό δεν ήταν σωστό. Το δεύτερο ημίχρονο ήταν πολύ πιο χαλαρό, ήμασταν συγκεντρωμένοι και πετύχαμε τον στόχο μας. Το παιχνίδι είναι για μας ένα μάθημα. Θα βρούμε και στο προσεχές μέλλον ομάδες που θα αμύνονται χωρίς ιδιαίτερη διάθεση να παίξουν» είπε στην τηλεόραση της RAI. Με απλά λόγια, μας είπε ότι η βελτίωση της ομάδας του της έδωσε μια πολύ εύκολη νίκη όταν κατάλαβε ποιον είχε αντίπαλο. Και ότι ο αντίπαλος, η ομάδα μας δηλαδή, δεν έκανε τίποτα άλλο από το να περιμένει. Μας έσφαξε με το βαμβάκι δηλαδή…

Προσέγγιση

Κάποιος θα πει ότι με την Ιταλία παίζαμε, άρα η ήττα είναι ανεκτό αποτέλεσμα. Νομίζω ότι πρώτη φορά η Εθνική μας χάνει από τους Ιταλούς και τα δυο ματς σε όμιλο προκριματικών και σίγουρα πρώτη φορά δεν κατορθώνει να σκοράρει στο ένα από τα δύο. Θυμίζω επίσης ότι πριν από τρία χρόνια (όταν οι μεγάλες μέρες της Εθνικής είχαν περάσει) η Εθνική μας πήρε μια ισοπαλία από το Βέλγιο στις Βρυξέλλες – μια ομάδα πολύ πιο δυνατή από την τωρινή Ιταλία. Αυτά τα επισημαίνω για να μη χάσουμε τελείως το μέτρο: αν θέλουμε να κρίνουμε την Εθνική μας σαν να είναι η Αρμενία και το Λιχτενστάιν, μόνο και μόνο γιατί αυτές τις ομάδες δεν τις κέρδισε, μπορούμε να το κάνουμε, αλλά ο πήχης χαμηλώνει πολύ. Κι αν αυτά επιτρέπονται στον Τύπο, καλό θα ήταν ο προπονητής της ομάδας να έχει μια πιο αυστηρή προσέγγιση, αν θέλει να τη δει να παίρνει αποτελέσματα.

Εκτός

Εχει μόνο ένα άλλοθι ο Φαν ‘τ Σιπ: η απουσία του Κώστα Φορτούνη δεν του επιτρέπει να σχεδιάσει μια ομάδα με κάποιον ικανό να δημιουργήσει κάτι με μια προσωπική ενέργεια. Από την άλλη με την τρέλα που υπάρχει γύρω από την Εθνική αυτόν τον καιρό δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι ο Φορτούνης θα αγωνιζόταν στη Ρώμη. Μπορεί να έκανε παρέα στον Μανωλά, στον Παπασταθόπουλο, στον Σάμαρη και στον Μήτρογλου για τους ίδιους ακατανόητους λόγους που κι αυτοί βρίσκονται εκτός ομάδας…

Ψυχραιμία

Πέρα από την Εθνική περάσαμε το Σαββατοκύριακο συζητώντας για δυο άξια Ελληνόπουλα που είχαν τις αναποδιές τους, τον μεγάλο μας γυμναστή Λευτέρη Πετρούνια που δεν τα κατάφερε να πάρει την πρόκριση για τους Ολυμπιακούς μέσω του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος και τον Στέφανο Τσιτσιπά, που μετά τη νίκη του στο ματς με τον Τζόκοβιτς έχασε από τον Μεντβέντεφ στο τουρνουά της Σαγκάης. Συνιστώ ψυχραιμία στις κρίσεις.

Ευκαιρίες

Ο Πετρούνιας προέρχεται από μια χειρουργική επέμβαση στον ώμο, που του δημιούργησε πλήθος από προβλήματα: ένας άλλος στη θέση του δεν θα πήγαινε στη Στουτγάρδη καθώς στους μήνες που προηγήθηκαν έχασε πάρα πολλές ώρες προπόνησης εξαιτίας της ανάρρωσης. Ο Πετρούνιας πήγε, έδωσε έναν σκληρό αγώνα και κατετάγη τέταρτος: το αποτέλεσμα δείχνει την τεράστια κλάση του καθώς παραλίγο να προκριθεί για τους Ολυμπιακούς στον πρώτο ουσιαστικά αγώνα του μετά το σκληρό χειρουργείο. Θα έχει κι άλλες ευκαιρίες πρόκρισης: ο χρόνος μετρά υπέρ του.

Τσιτσιπάς

Το ίδιο ισχύει και με τον Τσιτσιπά. Μέσα στη σεζόν 2018-19 ο έλληνας πρωταθλητής κατάφερε να κερδίσει και τους τρεις πρώτους της παγκόσμιας κατάταξης: τον Ναδάλ στη Μαδρίτη, τον Φέντερερ στη Μελβούρνη και τον Τζόκοβιτς δυο φορές – τη δεύτερη την περασμένη Παρασκευή. Αυτή η νίκη του κόντρα στον Σέρβο αντιμετωπίστηκε από τα διεθνή ΜΜΕ ως έκπληξη μεν, πλην όμως ως έκπληξη λογική – πράγμα που δείχνει πόσο εκτιμούν οι ξένοι τον Στέφανο. «Δεν είναι παράξενο το νούμερο 7 του κόσμου να κερδίζει το νούμερο 1» δήλωσε χαρακτηριστικά ο Ιβάν Λεντλ, που σχολίασε το ματς για το ESPN. Από την άλλη δεν είναι παράλογο το νούμερο 7, ο Τσιτσιπάς δηλαδή, να χάνει από το νούμερο 5, δηλαδή τον Μεντβέντεφ, που τελικά κέρδισε και το τουρνουά της Σαγκάης. Η ευκολία μάλιστα με την οποία νίκησε στον τελικό τον Ζβέρεφ (6-4, 6-1 σε λίγο πιο πολύ από μία ώρα) δείχνει πως το πιο δύσκολο παιχνίδι του Ρώσου ήταν ο ημιτελικός με αντίπαλο τον έλληνα πρωταθλητή, τον οποίο κέρδισε στις λεπτομέρειες.

Δαίμονας

Είναι παρηγοριά αυτό για τον Τσιτσιπά; Οχι. Ο Μεντβέντεφ είναι ο κακός του δαίμονας – τον κερδίζει πάντα. Και για αυτό πρέπει να τον μελετήσει διότι αυτόν τον καιρό είναι και πιο φορμαρισμένος από το νούμερο 1 του κόσμου…