«Εγγυήσεις» και εθνική στρατηγική

Πριν αλέκτορα φωνήσαι τρις αποδείχθηκε η αξία των επιφυλάξεών μου για τις «εγγυήσεις» συμμάχων απέναντι στην επιθετικότητα των όποιων αντιπάλων. Ο υπ. Εξωτερικών των ΗΠΑ διαβεβαίωσε πως τυχόν τουρκική κίνηση εκτός ορίων διεθνούς νομιμότητας (aggression) θα τους βρει αντίθετους. Αν όμως ο Λευκός Οίκος αποφανθεί πως δεν επιθυμεί να δυσαρεστήσει την Αγκυρα, τι κάνουμε; Στέλνουμε στον κ. Πομπέο βίντεο των δηλώσεών του; Και έπειτα τι;

Για την αξία των δηλώσεων ρωτήστε την ηγεσία των Κούρδων της Συρίας. Μαζί με τις σιιτικές πολιτοφυλακές του Ιράκ και τους ιρανούς στρατιωτικούς, κάτω από τις προτροπές της Ρωσίας, υπήρξαν εκείνοι που συνέτριψαν το Ισλαμικό Κράτος. Και τώρα αφήνονται στο έλεος της υπεράριθμης τουρκικής πολεμικής μηχανής. Μιας χώρας δηλαδή που για μεγάλο διάστημα έβαλε πλάτες στο ISIS (Ισλαμικό Κράτος) και προσέφερε καταφύγιο σε φυγάδες πολεμιστές του.

Η τύχη των Κούρδων πλέον εξαρτάται από τη δική τους μαχητική ικανότητα και από τη συμμαχία Ασάντ – Ρωσίας. Η αμερικανική απόφαση αποτελεί λάθος για τη Δύση, πληγή στην αξιοπιστία των ΗΠΑ και ενθαρρυντικό μήνυμα στον ακραίο ισλαμισμό. Το μέλλον είναι θολό και οι διαμορφούμενες γεωστρατηγικές συμμαχίες ρευστότατες.

Τι μαθήματα παίρνουμε; Μόνο εμείς μπορούμε να αναλάβουμε την επίλυση των εθνικών μας προβλημάτων. Οχι με αδόκιμους τσαμπουκάδες και κούφια επίσημα απειλητικά «μηνύματα». Αλλά με προσεκτικό σχεδιασμό που βλέπει μακριά (τρεις ή τέσσερις τουλάχιστον κινήσεις στο μέλλον), που ζυγίζει ισορροπίες και αναλαμβάνει ζυγισμένα ρίσκα. Και χωρίς βέβαια να εκλαμβάνουμε εξαρχής την Τουρκία σαν εχθρική δύναμη. Τη βάζουμε απλά απέναντι, σαν προβληματικό γείτονα, που δεν αποκλείεται να βρεθεί κοντύτερα στις δικές μας επιδιώξεις.

Εξ ορισμού η Τουρκία σκοπεύει στην ξεχωριστή της παρουσία στον ανατολικομεσογειακό χώρο. Επιχειρώντας να ηγεμονεύσει στο κομμάτι αυτό της Ευρασίας. Κάτι εξαιρετικά δυσχερές. Εως απίθανο. Τέτοιο όμως σχέδιο είναι ούτως ή άλλως ανέφικτο σε συγκρουσιακό κλίμα με την Ελλάδα. Και με προβληματική σχέση με τη Ρωσία.

Η Δύση γενικά είναι δεδομένο πως βλέπει την Τουρκία σαν ελκυστικό «οικόπεδο». Ποτέ δεν θα τη δυσαρεστήσει εγγίζοντας τη ρήξη. Δουλεύοντας εμείς πάνω στους στόχους της Αγκυρας,  παρεμποδίζοντας στενή της προσέγγιση με Ρωσία και παίζοντας με προσοχή  το χαρτί της φιλίας, γνωρίζοντας τη σημασία μας για τις φιλοδοξίες της – και απαλλάσσοντας τη Δύση από την ενοχλητικά επαναλαμβανόμενη «γκρίνια» μας – υπηρετούμε το εθνικό μας συμφέρον αυξάνοντας ταυτόχρονα το διπλωματικό μας κεφάλαιο. Με στήριγμα τις δικές μας και μόνο δυνάμεις.