Παρέμβαση {CR}

Αρχικά πλασαρίστηκε σαν μια κεντροδεξιά προοδευτική συμμαχία. Οι Ανεξάρτητοι Ελληνες που ανακάλυψαν στα χρόνια των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ τις χάρες του αριστερού ριζοσπαστισμού σκέφτονται, λέει, στο επερχόμενο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ να φτιάξουν μια – για να το πούμε στην παλιά συριζαϊκή αργκό – δεξιά συνιστώσα. Ωσπου βγήκε ο Βασίλης Κόκκαλης να ενημερώσει το τηλεοπτικό κοινό ότι «ετοιμάζεται μια παρέμβαση ενόψει του προσυνεδριακού διαλόγου». Κι έσπευσε να την οριοθετήσει ιδεολογικά, συμπληρώνοντας πως δεν αποδέχεται τον επιθετικό προσδιορισμό «δεξιά» για τη συλλογικότητα που ετοιμάζουν – αφού πρόκειται για μια «κίνηση πολιτών» που κινείται στον χώρο «του προοδευτικού δημοκρατικού Κέντρου με σκοπό ο ΣΥΡΙΖΑ να γίνει πιο εκσυγχρονιστικό κόμμα, πιο δημοκρατικό, πιο μεγάλο». Ο κατά πληροφορίες συντονιστής του εγχειρήματος δεν θέλησε να μπει στην πεζή κουβέντα της ονοματολογίας. Αλλά αποκάλυψε πως μπορεί να συμμετέχει η Μαρίνα Χρυσοβελώνη. Χωρίς, όμως, να επιβεβαιώσει τη συμμετοχή της άλλης γκραν νταμ του συγκεκριμένου κινήματος Ελενας Κουντουρά.

Φύση

Οι γνώστες στοιχηματίζουν ότι θα συνδράμει και ο Τέρενς Κουίκ. Ο Θανάσης Παπαχριστόπουλος, πάλι, ίσως να μην ενδιαφέρεται, ενώ ο Κώστας Ζουράρις κόπτεται για την πολιτική του αυτονομία. Σαν να λέμε, δηλαδή, όλοι οι ορίτζιναλ κεντρώοι θα είναι εκεί. Πολιτικά, πάντως, η πρωτοβουλία διαφημίζεται ως εργαλείο για τη διεύρυνση του ΣΥΡΙΖΑ προς τα κεντροδεξιά και δεξιά. Προς τους αυτοσυστηνόμενους ως απογοητευμένους από τον Μητσοτάκη καραμανλικούς, καθώς και τη λαϊκή Δεξιά που εξέφραζαν οι ανελίτες. Εξ ου κι οι εμπλεκόμενοι επιμένουν πως ο Τσίπρας γνωρίζει για τις κινήσεις τους. Παρότι οι σουρεαλιστικές εποχές που εκείνοι αποτελούσαν τις κρίσιμες για την επιβίωση μιας κυβέρνησης ψήφους πέρασαν, όσα σχεδιάζουν τώρα έχουν μια αξία. Αξίζουν γιατί υπογραμμίζουν την πραγματική φύση του ΣΥΡΙΖΑ. Τι κι αν οι μισοί – βλέπε 53 – διαλαλούν την αριστεροσύνη τους και άλλοι μισοί – βλέπε προεδρικοί – ομνύουν σε ένα κεντροαριστερό μέλλον; Συνυπάρχουν ακόμη με τους παραπάνω, πλέον κάτω από την ίδια κομματική στέγη, δείχνοντας πως η εξουσία άφησε το κόμμα ασπόνδυλο.