Ενας πρόεδρος που αγαπούσε τους αθλητές

Στα βαθιά του γεράματα ο Ουίνστον Τσόρτσιλ, ρωτήθηκε από δημοσιογράφο πού οφείλεται η ικμάδα του. «Μα φυσικά στη γυμναστική. Δεν γυμνάστηκα ποτέ» απάντησε ο βρετανός πολιτικός.

Στην ίδια κατηγορία με τον Τσόρτσιλ κατατάσσεται ο Ζακ Σιράκ, που έφυγε χθες από τη ζωή σε ηλικία 86 ετών.

Ο Ζισκάρ Ντ’ Εστέν έκανε σκι. Ο Μιτεράν έπαιζε τένις. Ο Σαρκοζί αγαπά το ποδήλατο. Οι μοναδικές φορές που ο Σιράκ ίδρωσε τη φανέλα ήταν στις προεκλογικές του εκστρατείες, και όχι πάντα. Πάρα ταύτα ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας είχε μεγάλη αδυναμία στους πρωταθλητές, χωρίς όμως να γνωρίζει πολλές λεπτομέρειες για τα σπορ τους και σε κάποιες περιπτώσεις ούτε τα ονόματα των πρωταγωνιστών τους.

«Ο Λιονέλ Ζοσπέν αγαπά τα σπορ, στον Ζακ Σιράκ αρέσουν οι αθλητές», είχε συνοψίσει πριν από χρόνια ο Μισέλ Πλατινί.

Στη συνείδηση των Γάλλων ο Σιράκ έχει ταυτιστεί με τις μεγαλύτερες επιτυχίες της Εθνικής Γαλλίας στο ποδόσφαιρο και φυσικά με την κατάκτηση του πρώτου Παγκοσμίου Κυπέλλου των Μπλε, το 1998, στα γαλλικά γήπεδα.

Ευτράπελα

Η άγνοιά του πάνω σε βασικά θέματα είχε προκαλέσει πολλά ευτράπελα εκείνη την εποχή.

Πριν από την έναρξη των αγώνων του Μουντιάλ επισκέφτηκε το Κλερφοντέν για να γευματίσει με τους παίκτες και να τους εμψυχώσει. Φεύγοντας τους είπε πως έχει ισχυρό προαίσθημα ότι στις 12 Ιουλίου θα τους δώσει το Κύπελλο Ζιλ Ριμέ. Φυσικά δεν υπήρχε κανένα «Ζιλ Ριμέ», καθώς είχε παραδοθεί για πάντα στους Βραζιλιάνους το 1970 μετά την κατάκτησή του για τρίτη φορά.

Στις 14 Ιουλίου ο Σιράκ υποδέχτηκε τους νέους παγκόσμιους πρωταθλητές στο Προεδρικό Μέγαρο. «Να τη η ομάδα της Γαλλίας και το Κύπελλο Γαλλίας», αναφώνησε. Κάποιος έσπευσε να τον διορθώσει. «Α, το Παγκόσμιο Κύπελλο, sorry», είπε ο πρόεδρος και αποθεώθηκε.

Εχοντας εκλεγεί τρεις φορές δήμαρχος του Παρισιού δεν θα μπορούσε να μην υποστηρίζει τη νεοϊδρυθείσα Παρί Σεν Ζερμέν. Πήγαινε συχνά στο Παρκ Ντε Πρενς χωρίς όμως να γνωρίζει ούτε παίκτες, ούτε προπονητές.

Σε έναν αγώνα ρώτησε τον πρόεδρο της Παρί, Μισέλ Ντενισό ποιος παίκτης είχε σκοράρει. «Ο Μπράβο», του απάντησε ο Ντενισό. «Ναι, αλλά ποιος μπράβο;», εξέφρασε την απορία ο πρόεδρος.

Κι άλλα σπορ

Ο Σιράκ λάτρευε να νικούν οι Γάλλοι. Το 1995 η εθνική ομάδα χάντμπολ κατέκτησε το πρώτο της Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και φυσικά την υποδέχτηκε στο Ελιζέ. Ο τότε υπουργός Αθλητισμού Γκι Ντρουτ σύστηνε έναν έναν τους παίκτες στον πρόεδρο. Κάποια στιγμή έφτασε στον Τζάκσον Ρίτσαρτσον. «Do you speak Franch?», τον ρώτησε ο Σιράκ, νομίζοντας πως ήταν νατουραλιζέ από το χρώμα του δέρματός του και τα ράστα μαλλιά. Ο Ρίτσαρτσον καταγόταν από το νησί Ρεϊνιόν, υπερπόντιο νομό της Γαλλίας, είχε 417 συμμετοχές με τους Μπλε και είχε αναδειχτεί καλύτερος παίκτης του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος.

Ο Σιράκ είχε επίσης αδυναμία στο σούμο, το ράγκμπι και δεν ανεχόταν τις αποδοκιμασίες κατά την ανάκρουση της Μασσαλιώτιδας. Σε ένα τέτοιο περιστατικό, στον τελικό του Κυπέλλου Γαλλίας το 2002 ανάμεσα στη Λοριάν και την Μπαστιά ο Σιράκ διέκοψε το τελετουργικό και απαίτησε από τον επικεφαλής της γαλλικής ομοσπονδίας να απολογηθεί. Οι δύο ομάδες αποσύρθηκαν στα αποδυτήρια για είκοσι λεπτά έως ότου ο Κλοντ Σιμονέ υπακούσει τον πρόεδρο της Γαλλίας και ζητήσει συγγνώμη για τις αποδοκιμασίες.

Ο Ζακ Σιράκ θα μείνει στην ιστορία του γαλλικού αθλητισμού ως ο πρόεδρος που αγαπούσε τα σπορ χωρίς να είναι ειδικός σ’ αυτά.