Ο «πατριώτης» κινδυνεύει {LF}με καθαίρεση
Ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ τελεί πλέον ολοένα και περισσότερο υπό την απειλή {LF}της παραπομπής του σε δίκη
U.S. President Donald Trump attends a bilateral meeting with India's Prime Minister Narendra Modi on the sidelines of the annual United Nations General Assembly in New York City, New York, U.S., September 24, 2019. REUTERS/Jonathan Ernst (File: 2019-09-24T165948Z_960655210_RC1471F56970_RTRMADP_5_UN-ASSEMBLY-TRUMP.JPG )
Κάπου 40 ομιλητές, από τον βραζιλιάνο πρόεδρο Ζαΐρ Μπολσονάρο μέχρι τον γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν, πήραν χθες το βήμα κατά τη χθεσινή, πρώτη ημέρα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη. Ακόμα περισσότερες ήταν οι διμερείς συναντήσεις που πραγματοποιήθηκαν στο περιθώριό της. Μία από αυτές, ωστόσο, η συνάντηση Ντόναλντ Τραμπ – Μπόρις Τζόνσον, προσέλαβε ιδιαίτερα συμβολικό χαρακτήρα. Γιατί και ο βρετανός πρωθυπουργός και ο αμερικανός πρόεδρος κινδυνεύουν να αποδειχθούν «υπό προθεσμία». Ο Τζόνσον δέχεται έντονες πιέσεις να παραιτηθεί. Και ο Τραμπ, που διακήρυξε χθες από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης ότι «το μέλλον δεν ανήκει στους οπαδούς της παγκοσμιοποίησης αλλά στους πατριώτες», τελεί ολοένα και περισσότερο υπό την απειλή της παραπομπής σε δίκη με το ερώτημα της καθαίρεσης.
Στη διάρκεια της συνάντησής του με τον βρετανό πρωθυπουργό, ο ίδιος χαρακτήρισε «γελοίες» τις συζητήσεις για μια ενδεχόμενη διαδικασία παραπομπής του, αρνούμενος εκ νέου ότι πίεσε τον ουκρανό ομόλογό του, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, να ξεκινήσει έρευνα γύρω από την οικογένεια Μπάιντεν – τον δημοκρατικό αντίπαλό του Τζο Μπάιντεν και τον γιο του Χάντερ, που δραστηριοποιούνταν επιχειρηματικά στην Ουκρανία – χρησιμοποιώντας ως μέσο πίεσης τη στρατιωτική βοήθεια που προοριζόταν για την Ουκρανία. Η νέα αποκάλυψη, όμως, του αμερικανικού Τύπου ότι ο Τραμπ διέταξε το πάγωμα στρατιωτικής βοήθειας προς την Ουκρανία μόλις λίγες ημέρες πριν από την επίμαχη τηλεφωνική συνδιάλεξή του με τον Ζελένσκι έχει βάλει φωτιά στην Ουάσιγκτον, και δη στο Δημοκρατικό Κόμμα, με τις φήμες να οργιάζουν χθες ότι η πρόεδρος της Βουλής Νάνσι Πελόζι επρόκειτο να ανακοινώσει την έναρξη επίσημης έρευνας με το ερώτημα της παραπομπής του. Να ήταν άραγε και αυτός ένας λόγος που η φετινή, 37λεπτη ομιλία του Τραμπ στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ χαρακτηρίστηκε ευρέως, αντίθετα με τις δύο προηγούμενες, ως «αργή» και «μονότονη»; Αργά χθες, πάντως, ο ίδιος ανακοίνωσε μέσω Τwitter πως έδωσε άδεια να δημοσιοποιηθεί σήμερα η πλήρης μεταγραφή της τηλεφωνικής του συνομιλίας με τον Ζελένσκι.
Οχι ότι ο αμερικανός πρόεδρος απέφυγε χθες από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης τις επιθέσεις, στην πραγματικότητα χρησιμοποίησε την 37λεπτη ομιλία του για να καταφερθεί εναντίον της παγκοσμιοποίησης και της μετανάστευσης, του Ιράν, της Κίνας και της Βενεζουέλας. Με φόντο τις επιθέσεις στη Σαουδική Αραβία που αποδόθηκαν – όχι μόνο από τις ΗΠΑ αλλά και από τους ηγέτες της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Βρετανίας – στο Ιράν, ο Τραμπ κάλεσε όλες τις χώρες του κόσμου να εντείνουν τον οικονομικό κλοιό στην ιρανική οικονομία. «Καμία υπεύθυνη κυβέρνηση δεν πρέπει να επιδοτεί τη λαχτάρα για αίμα του Ιράν», δήλωσε, απέχοντας πάντως από κάθε πολεμοχαρή ρητορική. «Η Αμερική γνωρίζει πως, παρότι οποιοσδήποτε μπορεί να κάνει πόλεμο, μόνο οι πλέον θαρραλέοι μπορούν να επιλέξουν την ειρήνη», επεσήμανε. Ιδιαίτερη αίσθηση όμως προκάλεσε η δριμεία επίθεσή του σε αυτούς που αποκάλεσε «ακτιβιστές των ανοιχτών συνόρων». «Οι πολιτικές σας δεν είναι δίκαιες. Οι πολιτικές σας είναι σκληρές και κακόβουλες. Ενθαρρύνετε εγκληματικές οργανώσεις που εκμεταλλεύονται αθώους άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Βάζετε τη δική σας αίσθηση της αρετής πάνω από τη ζωή, την ευημερία και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια», κατήγγειλε ο αμερικανός πρόεδρος.
Ανεβαίνοντας λίγες ώρες αργότερα στο ίδιο βήμα, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αφιέρωσε την ομιλία του στα γεωπολιτικά παράπονα της Τουρκίας. Αναφέρθηκε εκτενώς στα 3,6 εκατομμύρια σύρους πρόσφυγες που ζουν σήμερα στην Τουρκία, υποστηρίζοντας πως η χώρα του έχει κερδίσει τον τίτλο της πλέον γενναιόδωρης χώρας. Παράλληλα, δήλωσε πως οι «ανισότητες» ανάμεσα στις χώρες που διαθέτουν πυρηνικά όπλα και τις υπόλοιπες υπονομεύουν τις παγκόσμιες ισορροπίες και αποφάνθηκε: «Η κατοχή πυρηνικής ενέργειας είτε πρέπει να απαγορευτεί σε όλους, είτε να επιτραπεί σε όλους».














