Θρησκευτική συνείδηση

Σε ό,τι αφορά τον σχολιασμό μου επί της προσφάτως ανακοινωθείσας απόφασης του ΣτΕ, η οποία έκρινε ως αντισυνταγματικό το περιεχόμενο των σχολικών εγχειριδίων του μαθήματος των Θρησκευτικών και για τις τρεις τάξεις του λυκείου, αν και δεν μου είναι γνωστή στην ολότητά της λόγω της μη δημοσιοποίησής της μέχρι σήμερα, έχω να παρατηρήσω τα εξής:

Εκτιμώ και σέβομαι κατ’ αρχάς την παραπάνω απόφαση, η οποία θεωρώ ότι είναι αποτέλεσμα υψηλής ευθύνης και κύρους των δικαστών του ανώτατου δικαστηρίου μας και ότι δρα υπέρ της κοινωνίας. Αντιθέτως, δεν δέχομαι ότι καθ’ οιονδήποτε τρόπο εξυπηρετεί  ίδια πολιτικά κίνητρα ή άλλες σκοπιμότητες.

Επειδή συμμετέχω ενεργά από τη δεκαετία του ’90 στην Πανελλήνια Ενωση Θεολόγων (ΠΕΘ), είτε ως απλό μέλος είτε ως μέλος του τομέα Παιδείας, ασχολούμενος με όλα τα σχετικά θέματα για τη διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών, δεν συμφωνώ με τον χαρακτηρισμό που αποδίδεται από κάποιους στην απόφαση περί σκοταδισμού και  χαρακτήρα κατήχησης, αλλά ότι συνάδει με την υποχρέωση της πολιτείας να καλλιεργεί τη θρησκευτική συνείδηση των ελληνοπαίδων στο πλαίσιο της διδασκαλίας του προτεινόμενου τρόπου ζωής από την πλευρά της ορθοδόξου Θεολογίας. Αυτό δεν σημαίνει ότι με τη συγγραφή πλέον των νέων σχολικών βιβλίων (όποτε και αν γίνει αυτή)  δεν θα συμπεριλαμβάνονται και γνώσεις αναλογικά, σε παράλληλο και όχι συγκριτικό επίπεδο, των υπόλοιπων μεγάλων θρησκειών και των πιο γνωστών θρησκευμάτων στον κόσμο. Προς επίρρωσιν των παραπάνω αρκούμαι να αναφερθώ παραδειγματικά στα περιεχόμενα των τελευταίων σε κυκλοφορία σχολικών βιβλίων, για τα οποία οι κριτικές των μαθητών ήταν πολύ θετικές (Χριστιανισμός και Θρησκεύματα Β’ Λυκείου, Θέματα Ορθοδόξου Ηθικής Γ’ Λυκείου).

Εξάλλο, σε απάντηση των διαφόρων ενστάσεων για τις ατέλειες και αδυναμίες των παλαιότερων σχολικών βιβλίων του μαθήματος των Θρησκευτικών, οφείλω να παρατηρήσω ότι οποιοδήποτε σχολικό εγχειρίδιο οποιουδήποτε μαθήματος, όσο καλό κι αν είναι, χρήζει παρεμβάσεων που αποσκοπούν στην υπέρβαση και βελτίωση των οποιωνδήποτε παρατηρούμενων αδυναμιών και ελλείψεών τους.

Ο Σάββας Τσομπανέλλης είναι θεολόγος