{T16}Eπαιξε {LF}με τη φωτιά, κάηκ{T16}ε

Κι όμως είναι ντέρμπι. Αποδείχθηκε χθες, για μία ακόμα φορά, ότι όταν παίζουν Παναθηναϊκός – Ολυμπιακός είναι ντέρμπι. Κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. Ρόστερ, ποιότητα, αγωνιστική κατάσταση. Ο Ολυμπιακός έχυσε την καρδάρα με το γάλα στο πέναλτι (ίδιο με αυτό με την Τότεναμ) του Μεριά. Πόσα να βγάλει αυτός ο Σα. Και την ευκαιρία να προσπεράσει τον ΠΑΟΚ στο +2. ΟΚ, οι Ερυθρόλευκοι προέρχονταν από την υπερπροσπάθεια της Τετάρτης. Και καθώς ο Μαρτίνς δεν έκανε ροτέισον, λογικό να υστερούν σε φρεσκάδα και αποθέματα ενέργειας. Δεν επιτρέπεται ωστόσο να χαλαρώνεις, να θεωρείς ότι το ματς έληξε στο 35′ με το γκολ του Γκερέρο και να παίζεις με τη φωτιά. Οσο ένα παιχνίδι είναι στο γκολ κρέμεται σε μία κλωστή. Δεν έσπασε την πρώτη φορά με το πέναλτι του Μακέντα, έσπασε τη δεύτερη. Κι όταν μάλιστα ο αντίπαλος σε έχει προειδοποιήσει ευθύς εξ αρχής ότι είναι ανταγωνιστικός.

Αγωνιστικότητα

Είναι έλλειψη συγκέντρωσης όταν στόπερ της κλάσης του Σεμέδο και του Μεριά παραχωρούν με τόση ευκολία πέναλτι. Στο γήπεδο βέβαια παίζει κι ο αντίπαλος. Ενας εξαιρετικός από κάθε άποψη Παναθηναϊκός. Ο Γιώργος Δώνης (φωτογραφία κάτω) που πήρε μία προσωπική ρεβάνς δεν φοβήθηκε το παιχνίδι. Το 4-4-2 που επέλεξε τον δικαίωσε, αλλά το κυριότερο είναι ότι κατάφερε να σηκώσει το ηθικό και την αγωνιστικότητα μιας ομάδας που μετά το 0-4 στο Κλεάνθης Βικελίδης είχε πιάσει πάτο. Μετά το γκολ του Γκερέρο κι αρχής γενομένης με τον Περέα στην επανάληψη, ψάχτηκε για την ισοφάριση. Και δικαιώθηκε. Είναι εμφανές ότι οι Πράσινοι μπαίνουν σε τροχιά ανάπτυξης. Οδυνηρή για τους Ερυθρόλευκους η ισοπαλία και με τον τρόπο που διαμορφώθηκε. Δεν συνιστά δικαιολογία, αλλά τα έχει αυτά το Κυριακή – Τετάρτη. Κάποια στιγμή θα συμβεί. Καμιά ομάδα δεν μπορεί να πάει τρένο. Ακόμα και η Σίτι χάνει από τη Νόριτς.

Διακοπές

Τέλος καλά, όλα καλά στην Τούμπα; Ανάλογα πώς βλέπεις το ποτήρι. Μισοάδειο ή μισογεμάτο. Οταν χάνεις εντός έδρας και ρεφάρεις στο 97′, σίγουρα είσαι ευχαριστημένος. Κρατάς το αήττητο κι έναν βαθμό στο σακούλι. Λίγο, πολύ λίγο, ήθελε ο Αρης να πετύχει μια ιστορική νίκη. Ωστόσο έκανε μια εξαιρετική εμφάνιση. Ενα περίεργο παιχνίδι. Δύο γκολ στο 4′ και στο 6′ κι ένα πρώτο ημιχρόνιο που πήγε στράφι με τις συνεχείς διακοπές. Το 1-1 έμενε καθώς ο ΠΑΟΚ δεν μπορούσε να βρει λύσεις. Και ξαφνικά οι δύο κολλητές αποβολές (Μάτος – Σάσα στο 67′ και στο 70′) άνοιξαν το παιχνίδι. Οι γηπεδούχοι πίεσαν, έβγαλαν κάποιες φάσεις, αλλά κόντρα στη ροή του αγώνα ο Ματίγια στο 88′ κάνει το 1-2. Με τον Πασχαλάκη για μία ακόμα φορά να είναι ωσεί παρών. Το ματς ωστόσο είχε πολύ δρόμο ακόμα. Με σαφώς περισσότερες δυνάμεις ο ΠΑΟΚ συνέχισε να πιέζει. Είχε καθαρό δοκάρι με τον Κρέσπο κι έσωσε την παρτίδα με τον Μίσιτς.

Κανονικότητα

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι έλυσε τα προβλήματά του. Ογδοο συνεχόμενο παιχνίδι που δεν μπορεί να κρατήσει το μηδέν στην άμυνα. Το 4-4-2 δεν μπορεί να λειτουργήσει, δεν βγήκε η επιλογή Ζαμπά, ενώ ίσως θα έπρεπε να είχε περισσότερο χρόνο συμμετοχής ο Σβιντέρσκι που γέμισε την αντίπαλη περιοχή. Κι έτσι έμειναν άλλοι ποδοσφαιριστές ελεύθεροι. Εμφανές ότι ο Αρης βρίσκεται σε καλό δρόμο. MVP ο Φετφατζίδης που κάνει restart στην καριέρα του. Επιστροφή στην κανονικότητα, σε ό,τι έχει να κάνει με την ΑΕΚ. Σωστό. Το ποδόσφαιρο ενίοτε είναι απλό. Εύκολο. Δεν χρειάζονται πολλά πολλά. Η ΑΕΚ επέστρεψε στην εποχή Μανόλο Χιμένεθ και σκίζει χασέδες. Η συνταγή είναι γνωστή. Δοκιμασμένη. Επιτυχημένη στο 100%. Τρεις στο κέντρο της άμυνας για να εξασφαλίσουμε το μηδέν. Μπροστά θα βρεθεί η άκρη. Με τον Αραούχο, με τον Πόνσε, φέτος με τον Λιβάγια που δεν κρατιέται με τίποτα.

Επανάσταση

Με αυτήν τη συνταγή ήρθε το πρωτάθλημα, με αυτήν τη συνταγή η αήττητη πορεία στο Europa League. Δύο φορές που πήγανε να το αλλάξουνε και να ψάξουνε για το κάτι παραπάνω, φάγανε τα μούτρα τους. Ο Ουζουνίδης έφυγε νύχτα κι ο Καρντόσο δεν πρόλαβε τον αγιασμό στα σχολεία. Κι είναι, καταπώς φαίνεται, τόσο πετυχημένη η συνταγή, που είναι και σχετικά εύκολη στην εκτέλεσή της. Κωστένογλου – Ατματζίδης μετράνε τέσσερα στα τέσσερα. Με τον Μάρκο Λιβάγια να βάζει (και στο διπλό στο Αγρίνιο) την προσωπική του σφραγίδα. Που δεν έχει να κάνει μόνο με την αγωνιστική του προσφορά. Να τον βλέπεις να παίζει με κέφι, να γουστάρει που είναι το σημείο αναφοράς στην ομάδα. Ο Κροάτης (φωτογραφία πάνω) σήκωσε πρώτος τη σημαία της επανάστασης κατά του Καρντόσο. Αυτός βγήκε κι είπε ότι ήταν λάθος να κατεβάζουμε την μπάλα από τον τερματοφύλακα. Αυτός είπε ότι πρέπει να μείνει ο Κωστένογλου. Αυτός ξεκαθάρισε ότι θέλει να παίζει δεύτερος σέντερ φορ.

Ντέρμπι

Είναι αυτό που λένε περνάμε καλά στα καμαρίνια κι αυτό βγαίνει στη σκηνή. Πόσο θα κρατήσει; Αγνωστο. Προς το παρόν στην ΑΕΚ απολαμβάνουν την εποχή Λιβάγια και περιμένουν στο ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ 50.000 κόσμο. Την Κυριακή το βράδυ θα έχουμε μια πρώτη απάντηση αν θα προκύψει και τρίτος διεκδικητής του τίτλου.