«Ελληνοαγγλικά»

Δεν κάθομαι κι εγώ στην ησυχία μου. Αφού πάει, τελείωσε το παραμύθι, τι ασχολούμαι; Είχα λόγο τώρα να κάτσω να διαβάσω τι λέει ο Τσακαλώτος. Κι όμως στρώθηκα και τη διάβασα όλη τη συνέντευξη του εν λόγω. Λέει λοιπόν σε συνέντευξη στο tvxs.gr ο κ. Τσακαλώτος: «Πασοκοποίηση για μένα αλλά και τη διεθνή βιβλιογραφία όσο την ξέρω με τον όρο pasokification είναι η μετάλλαξη ενός κόμματος από κόμμα της ευρύτερης Αριστεράς, της αριστερής σοσιαλδημοκρατίας, σε κόμμα της νεοφιλελεύθερης συναίνεσης». Ωρέ μπράβο. Μπράβο.

Ομολογώ ότι μέχρι χθες αγνοούσα παντελώς τον όρο pasokification, αλλά φαντάζομαι ότι ίσως είναι αυτό το λεπταίσθητο και βαθείας κατάψυξης οξφορδιανό χιούμορ που οδηγεί τον πρώην υπουργό άλλοτε σε αδιέξοδα ραντεβού με τη Σκάρλετ Τζοχάνσον και άλλοτε στη λεπτομερή περιγραφή μιας φυματικής (χτικιάρας, ελληνιστί) σαρανταποδαρούσας με εμφανείς ρήξεις χιαστών και στους σαράντα πόδας να προσπαθεί φορτωμένη σακούλες από τον Βασιλόπουλο να διανύσει έναν ατελείωτο δρόμο μετ’ εμποδίων.

Κι ως εδώ καλά (καλάμια), αλλά ο πρώην συνεχίζει ακάθεκτος.

«Αυτή η μετακόμιση σήμαινε εκτός των άλλων και εγκατάλειψη των κοινωνικών της εκπροσωπήσεων και αναζήτηση νέων στο πάνω μισό της κοινωνικής πυραμίδας».

Μάλιστα. Στο πάνω μισό της πυραμίδας. Αλλά προσέξτε, όχι μιας οποιασδήποτε πυραμίδας. Μην πάτε και μου πάρετε μέτρα στην του Τουταγχαμόν. Στης κοινωνικής να πάτε. Αλήθεια, πώς μετριέται η κοινωνική πάντα πυραμίδα, με τι μέτρα και τι σταθμά; Κι άντε τη μέτρησες, μετά τι γίνεται;

Για να λυθούν οι απορίες, συνεχίζει ο κύριος Ευκλείδης ως εξής.

«Τα εγκαταλελειμμένα κοινωνικά στρώματα αναζητούν συνήθως άλλες πολιτικές εκπροσωπήσεις, με συνέπεια την εκλογική συντριβή των κομμάτων που εγκατάλειψαν».

Εδώ χάνω τον προσανατολισμό μου. Ποιος είναι εγκαταλελειμμένος; Προφανώς τα κοινωνικά στρώματα. Ωραία; Ωραία. Αλλά στο τέλος της φράσης βρίσκονται τα κόμματα να είναι τα εγκαταλελειμμένα. Ποιος τελικά εγκατέλειψε ποιον; Θα μας πει κανείς ή να βάλω τις φωνές;

Ευτυχώς όμως η συνέντευξη, αφού περνάει ξυστά από το Λοιμωδών για να απολυμανθεί από τη μόλυνση που κόλλησε λόγω συμφυρμού με το ΠΑΣΟΚ (διότι είναι γνωστό τοις πάσι ότι το ΠΑΣΟΚ κολλάει. Είναι κάτι σαν ιλαρά ενηλίκων. Αχ τι ακούς κι εσύ, Ραγκούση;), προσγειώνεται κάνοντας φινάλε με ηθικό δίδαγμα λέγοντας:

«Αυτό εξηγεί εξάλλου την εκλογική και πολιτική συρρίκνωση του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ και την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ από την άλλη».

Εδώ θα ήθελα να εκφράσω μια απορία σε σχέση με τον κύριο Ευκλείδη από τη μια και τον κύριο Τσίπρα από την άλλη.

Γιατί επιμένουν ο ένας που δεν γνωρίζει την ελληνική να μιλάει ελληνικά και ο άλλος που αγνοεί την αγγλικήν να ξαμολάει την αγγλικούρα με όλη του την άνεση, λες και γεννήθηκε στον Τάμεση;

Μια απάντηση θα ήτανε ότι σ’ αυτό το κόμμα ο καθένας κάνει ό,τι δεν ξέρει καλύτερα. Ο ακατάλληλος άνθρωπος στην ακατάλληλη θέση. Και δεν ξέρω αν αυτό «εξηγεί την εκλογική και πολιτική συρρίκνωση του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ», κατά τη γνώμη του κ. Τσακαλώτου, εξηγεί όμως, κατά τη γνώμη τη δική μου, την κάθοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην αντιπολίτευση.

Ο Ρασπούτιν ζει. Αυτός μας οδηγεί.