Μια βιαστική απόφαση

Το σχολείο και η κοινωνία είναι ανάγκη να υποβοηθούν τους μαθητές να διαμορφώνονται, ως ελεύθεροι και ολοκληρωμένοι ψυχοσωματικά άνθρωποι, με πλήρη γνώση και συνείδηση της ταυτότητας αλλά και της ετερότητάς τους. Η πρόθεση του υπουργείου Παιδείας να συμμορφωθεί στην Απόφαση της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, για μη αναγραφή του Θρησκεύματος και της Ιθαγένειας των μαθητών στα πιστοποιητικά και τους τίτλους του σχολείου, δεν προσφέρει τίποτα θετικό και ουσιαστικό στους μαθητές, παρά μόνον την αίσθηση ότι τελικά άγονται σε μια κοινωνία ατόμων και όχι προσώπων, χωρίς εθνική και θρησκευτική ταυτότητα και συνείδηση. Η ως άνω Αρχή είναι απλώς μια γνωμοδοτική Αρχή, που εισηγείται και προτείνει στην εκτελεστική εξουσία, θεωρώ ότι ήταν μια βιαστική απόφαση. Η απόφασή της είναι εξ ολοκλήρου άκυρη και αντισυνταγματική, διότι δεν έχει λάβει υπόψη τις σχετικές με αυτά τα θέματα αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας και του Διοικητικού Εφετείου Χανίων. Αρμόδια Αρχή να αποφαίνεται καταλυτικά, εάν παραβιάστηκε κάποιο ατομικό δικαίωμα, είναι αποκλειστικά και μόνον τα δικαστήρια (άρθρο 87 του Συντάγματος) και μόνον αυτές οι δικαστικές αποφάσεις είναι υποχρεωτικά εφαρμόσιμες από τη Διοίκηση (άρθρ. 95 παρ. 5 του Συντάγματος).

Η απόφαση της ως άνω Αρχής επικαλείται διατάξεις του Διεθνούς Δικαίου και Διεθνών Συμβάσεων. Οπως προκύπτει όμως από το άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος, οι Διεθνείς Κανόνες και οι Διεθνείς Συμβάσεις υπερισχύουν μόνο του Νόμου και όχι του Συντάγματος, με βάση το οποίο έχουν ρυθμιστεί τα θρησκευτικά θέματα που αφορούν τα σχολεία και τους μαθητές. Τέλος, η απόφαση της ως άνω Αρχής εκδίδεται κατόπιν αιτημάτων της Ενώσεως Αθέων και της Ενώσεως για τα Ατομικά Δικαιώματα. Δεν προκύπτει επομένως ότι προσήλθαν στην ως άνω Αρχή Προστασίας πολίτες, επικαλούμενοι παράβαση ατομικού τους δικαιώματος. Η δήλωση ότι είναι κάποιος άθεος ή αλλόθρησκος ή αλλόδοξος, προκειμένου να απολαύσει του δικαιώματος που έχει να μην παρακολουθεί για τον συγκεκριμένο λόγο ένα υποχρεωτικό σχολικό μάθημα, όπως είναι το μάθημα των Θρησκευτικών, δεν θίγει τα προσωπικά δεδομένα, διότι η οποιαδήποτε δημόσια υπηρεσία, προκειμένου να χορηγήσει κάτι που δικαιούται ο πολίτης, ζητά συγκεκριμένα δικαιολογητικά, που ο πολίτης είναι υποχρεωμένος να καταθέσει ή να υποβάλει και δεν προβάλλει θέμα προσωπικών δεδομένων. Επίσης, στο τέλος των σπουδών του μαθητή, η αναγραφή στον τίτλο του μαθητή της Ιθαγένειας και του Θρησκεύματός του, ουδόλως θίγει τα προσωπικά του δεδομένα. Αντίθετα, η καταγραφή αυτών των βασικών στοιχείων της ταυτότητάς του αποτελεί μια επίσημη αποδοχή από την πολιτεία, της προσωπικής του διαφοράς, έναντι των άλλων, προκειμένου να αποφεύγεται η οποιαδήποτε κακόβουλη προσπάθεια ομογενοποίησής του.