Χρυσά αυγά

Ηταν 10 Ιουλίου 2013, απόγευμα. Καμιά εικοσαριά άτομα με χαρακτηριστικά της Χρυσής Αυγής, που συμμετείχαν σε πορεία δικύκλων, μπήκαν στον κοινωνικό χώρο της Ηλιούπολης «Συνεργείο», σπάσανε τις τζαμαρίες και, με λοστούς και κοντάρια, χτύπησαν και τραυμάτισαν τον υπεύθυνο του χώρου. Υστερα, ανενόχλητοι, ξανανέβηκαν στα μηχανάκια και εξαφανίστηκαν.

Η παραπάνω περιγραφή προέρχεται από ένα επίσημο δικαστικό έγγραφο. Η υπόθεση αυτή δικαζόταν χθες στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο της Αθήνας. Και το ακροατήριο εξεπλάγη με τον τρόπο που η εισαγγελέας επικαλέστηκε διατάξεις του νέου Ποινικού Κώδικα, ο οποίος ψηφίστηκε λίγο πριν διαλυθεί η προηγούμενη Βουλή. «Η απρόκλητη φθορά ξένης ιδιοκτησίας έχει καταργηθεί, πρέπει να μετατραπεί σε απλή φθορά ξένης ιδιοκτησίας και να κηρυχτεί απαράδεκτη η ποινική δίωξη», εξήγησε. «Για την πράξη που τιμωρείται με ποινή φυλάκισης έως 2 έτη ή χρηματική ποινή, έχει παύσει υφ’ όρου η ποινική δίωξη», πρόσθεσε. Επικίνδυνη σωματική βλάβη δεν στοιχειοθετείται μόνο με μαρτυρικές καταθέσεις, η κατηγορία μετατρέπεται σε απλή σωματική βλάβη και παύει επίσης η δίωξή της. Η εισαγγελική πρόταση είναι απαλλαγή και των εννέα κατηγορουμένων χωρίς καν να μπει στην ουσία της υπόθεσης. Γκραν σουξέ.

Είναι αλήθεια ότι η Χρυσή Αυγή, το διάστημα της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, δεν πέρασε άσχημα. Η πολιτική παράταξη των κατηγορουμένων για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης διεκδίκησε ενός είδους κανονικοποίηση, εγκαταλείποντας βαθμιαία τα εξτρεμιστικά χαρακτηριστικά του λόγου της στο κοινοβουλευτικό πλυντήριο. Ευτυχώς που ήρθε η εκλογική συντριβή της. Πριν από τη λαϊκή ετυμηγορία, όμως, η δίκη της σερνόταν αδικαιολόγητα, όχι με ευθύνη των δικαστηρίων αλλά με ευθύνη του κράτους που δεν είχε φροντίσει για τις υποδομές ταχείας διεκπεραίωσής της.

Δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί ασφαλώς ότι επρόκειτο για εσκεμμένη μεθόδευση. Ακόμα όμως κι αν είναι παράλειψη ή αμέλεια, οι ευθύνες της προηγούμενης κυβέρνησης είναι τεράστιες. Ο πόλεμος κατά των πολιτικών μίσους με ρατσιστικό κίνητρο δεν εξαντλείται στις ρητορικές καταδίκες ούτε στις διαδηλώσεις. Η ευκαιρία που είχε δημιουργηθεί από την κυβέρνηση Σαμαρά, να λυθεί δικαστικά το θέμα, χρονίζει – και η τουλάχιστον πρόχειρη και βιαστική νομοθέτηση του ΣΥΡΙΖΑ, όπως φάνηκε χθες, επιτείνει το πρόβλημα.

Ευτυχώς, οι πολίτες αποδείχτηκαν ωριμότεροι από την κυβερνώσα Αριστερά του αντισυστημισμού, που δεν έσπασε χρυσά αυγά. Και έστειλαν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας την εξτρεμιστική Ακροδεξιά του αντισυστημισμού – δίνοντας ένα μάθημα σε όσους πιστεύουν ότι ο αντιφασισμός είναι απλώς παχιά λόγια.