Αντιπρόεδρος

Αν έπρεπε να συνοψίσει κανείς την πρωθυπουργική στρατηγική για τη βελτίωση του ευρωπαϊκού στάτους της χώρας, θα έλεγε πως χωρά στη φράση «κάνει στους εταίρους προσφορές που δεν μπορούν να αρνηθούν». Οχι με την έννοια που τις έκανε ο Νονός, αλλά κυριολεκτικά. Δεν φάνηκε μόνο από την πρόσφατη μίνι περιοδεία, στην οποία επέλεξε να απασχολήσει τους συνομιλητές του με θέματα που θα έβρισκαν ενδιαφέροντα, όπως το προσφυγικό ή την κλιματική αλλαγή. Φάνηκε και μόλις η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν ανακοίνωσε τον Μαργαρίτη Σχοινά ως έναν από τους οκτώ αντιπροέδρους της Κομισιόν. Ο Μητσοτάκης πρότεινε ένα πρόσωπο οικείο στους Ευρωπαίους των Βρυξελλών, που όπως λένε οι εκεί διαδρομιστές «δουλεύει με ευρωπαϊκούς όρους». Ετσι, κέρδισε για πρώτη φορά στα χρονικά μια θέση αντιπροέδρου – που μάλλον οποιαδήποτε άλλη ελληνική υποψηφιότητα δεν θα εξασφάλιζε. Οι πηγές Μαξίμου, άρα, έχουν κάθε λόγο να πανηγυρίζουν. Και να λανσάρουν την επιχειρηματολογία περί αναβάθμισης της Ελλάδας. Σε επίπεδο συμβολισμών αναμφίβολα έχουν δίκιο.

Χαρτοφυλάκιο

Πρακτικά όμως; Ο τίτλος του Σχοινά είναι αντιπρόεδρος για την προστασία του ευρωπαϊκού τρόπου ζωής. Στις αρμοδιότητές του περιλαμβάνονται μετανάστευση, ασφάλεια, απασχόληση και εκπαίδευση. Στο γράμμα που του έστειλε η Φον ντερ Λάιεν, βέβαια, αναφέρεται πως θα συντονίζει τα παραπάνω χαρτοφυλάκια. Η νέα Κομισιόν έχει τρεις εκτελεστικούς αντιπροέδρους, τους Τίμερμανς, Βεστάγκερ και Ντομπρόβσκις. Σύμφωνα με τους κονεσέρ των διαδικαστικών λεπτομερειών της ευρωκρατίας αυτοί είναι και «οι μόνοι που δεν θα υπηρετούν ως απλοί συντονιστές, αλλά και ως επίτροποι». Κι οι δυο, Τίμερμανς και Βεστάγκερ «είναι εκείνοι που έχουν πράγματι πολιτική δύναμη στις Βρυξέλλες». Το υπονοούμενο εδώ είναι πως αυτοί πήραν τα βαριά χαρτοφυλάκια. Παρεμπιπτόντως, στο Politico ο «πιθανός ρόλος» του Σχοινά περιγράφεται ως «unclear», ασαφής. Από την άλλη, όπως το θέτει πηγή με γνώση της ανθρωπογεωγραφίας στη βελγική πρωτεύουσα, «μέχρι τώρα, με εξαίρεση τον Σταύρο Δήμα, η Ελλάδα έπαιρνε πάντα ανούσια χαρτοφυλάκια. Δεν είχαμε τίποτα στην προηγούμενη φάση, ενώ τώρα έχουμε κάτι». Και το κάτι είναι πάντα καλύτερο από το τίποτα.