«Δεν είναι ώρα για παιχνίδια με τον εκλογικό νόμο»

«Δεν γίνεται να μην απαντήσει» έλεγαν οι συνεργάτες της λίγες ώρες νωρίτερα. Από τη Θεσσαλονίκη και τη ΔΕΘ, όπου ο Κυριάκος Μητσοτάκης απέκλεισε επί της ουσίας την πιθανότητα σύγκλισης στον εκλογικό νόμο, η Φώφη Γεννηματά μίλησε για τη σημασία που δίνει στη συναίνεση το Κίνημα Αλλαγής. «Είμαστε ένα κίνημα υπεύθυνο, που δεν λογαριάζει το πολιτικό κόστος μπροστά στη διάσωση της χώρας» ανέφερε, τονίζοντας πως «δεν είναι ώρα για παιχνίδια με τον εκλογικό νόμο, που οδηγούν σε άγονες διχαστικές αναμετρήσεις του τύπου “τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν”». Κι αυτά, με τη Γεννηματά να ξεκαθαρίζει πως «τυχόν επανάληψη διατάξεων που μετατρέπουν τις λαϊκές μειοψηφίες σε κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες θα μας βρει δυναμικά απέναντι». Επί της ουσίας, η πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής από την αίθουσα του Βελλιδείου, σήκωσε το γάντι απέναντι στην κυβέρνηση – καθώς τα κεντροαριστερά στελέχη αντιλαμβάνονται ότι το Μέγαρο Μαξίμου επιχειρεί να χρησιμοποιήσει τον εκλογικό νόμο ως μοχλό πίεσης απέναντι στον κεντρώο χώρο, δημιουργώντας δύο ευθέως συγκρουόμενα στρατόπεδα: αυτό που στηρίζει τον Κυριάκο Μητσοτάκη και αυτό που στηρίζει τον Αλέξη Τσίπρα.

Η επίσκεψη στη Θεσσαλονίκη, όμως, παρότι είχε στόχο την ανάπτυξη του οικονομικού προγράμματος του Κινήματος Αλλαγής για ανάπτυξη με κοινωνικό πρόσημο, δεν ήταν μόνο αυτό. Περιελάμβανε επίσης μια επίσκεψη σε έναν υδροβιότοπο λιγότερο γνωστό και περισσότερο μολυσμένο από αυτόν του Εβρου, που βρίσκεται στο Καλοχώρι, λίγα χιλιόμετρα από το κέντρο της Θεσσαλονίκης. Μια κλεφτή ματιά της Γεννηματά στην τηλεόραση, στο ματς της μπασκετικής Εθνικής με την Τσεχία πριν από τη συνάντηση με τον νέο δήμαρχο της πόλης Κωνσταντίνο Ζέρβα. Και βέβαια το «Τι ζητάω» του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα στην έναρξη της παραδοσιακής ομιλίας στο Βελλίδειο, το οποίο το κοινό της ΔΕΘ υποδέχτηκε με ένα παρατεταμένο χειροκρότημα – ένα ευχαριστώ στον τραγουδιστή που έφυγε νωρίς, του οποίου η μουσική κατάφερε να γίνει σάουντρακ ζωής (και) για τους κεντροαριστερούς.

«ΠΡΑΣΙΝΟ» ΚΑΙ ΔΙΜΕΤΩΠΟΣ. Φέτος, ο κωδικός της επίσκεψης έγραφε «περιβάλλον», σε μια προσπάθεια του Κινήματος Αλλαγής να αποκτήσει «πράσινη ατζέντα». Πράσινη – οικολογική και όχι πράσινη – πασοκική, μιας και οι εσωτερικές διαμάχες για τη φυσιογνωμία του χώρου δεν ακούστηκαν ούτε μια φορά στο Εκθεσιακό Κέντρο. Αντίθετα, αυτό που ακούστηκε ήταν η επιμονή της Γεννηματά να εξεταστεί αναλυτικά όλη η περίοδος από την είσοδο της χώρας στο ευρώ μέχρι σήμερα – αποδίδοντας «από κοινού συγκάλυψη των ευθυνών ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ», τόσο για τις ευθύνες της διακυβέρνησης Καραμανλή όσο και για το κρίσιμο πρώτο εξάμηνο του 2015. Στα οικονομικά, η Γεννηματά επανέλαβε πως η χώρα «πορεύεται με τις δεσμεύσεις του Αλέξη Τσίπρα για δυσβάσταχτα πλεονάσματα», σχολιάζοντας πως η σημερινή κυβέρνηση δεν έχει συνολικό σχέδιο και δεν έχει μεταρρυθμιστική πρόταση. «Η αποκάλυψη του πραγματικού προσώπου της Δεξιάς δεν συνεπάγεται και συγχωροχάρτι στον κ. Τσίπρα και στον ΣΥΡΙΖΑ» επισήμανε για την αξιωματική αντιπολίτευση, σχολιάζοντας πως ο Αλέξης Τσίπρας είναι ο βασικός υπεύθυνος για την αυτοδυναμία της ΝΔ, ενώ «νοιάστηκε περισσότερο να διαλύσει την Κεντροαριστερά, παρά να την ενστερνιστεί».

ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ. Από την πλευρά του, το Κίνημα Αλλαγής προτείνει ένα «εθνικό σχέδιο ελληνικής ιδιοκτησίας», το οποίο συνδέει με τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση, με συγκεκριμένους πυλώνες: τη μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων από το 3,5% στο 2% του ΑΕΠ, την επανάκτηση του ελέγχου του «υπερταμείου», μετατρέποντάς το σε Ταμείο Αξιοποίησης της Δημόσιας Περιουσίας, και τη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων για την αξιοποίηση των ψηφιακών δυνατοτήτων της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης. Βασικός στόχος είναι η δημιουργία ποιοτικών θέσεων εργασίας, αλλά και η στήριξη των ανέργων. Παράλληλα, θεωρούν αναγκαία την αποκατάσταση του ρόλου του τραπεζικού συστήματος («οι Ελληνες πλήρωσαν ακριβά τις ανακεφαλαιοποιήσεις» τόνισε η Γεννηματά) και την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής μέσω της Συνθήκης του Παρισιού, που στην Ελλάδα επί της ουσίας σημαίνει μετάβαση στη μεταλιγνιτική εποχή.