«Εγώ θα την πάρω πίσω αυτή τη χώρα»
Ο Σαλβίνι βρυχάται καθώς τίποτα δεν εγγυάται μακροβιότητα στη νέα ιταλική κυβέρνηση που αναμενόταν να ορκιστεί σήμερα το πρωί
FILE PHOTO: Italian Interior Minister Matteo Salvini stands next to a sniper rifle during a visit to celebrate the anniversary of the Central Security Operations Service (NOCS), a SWAT team of the Polizia di Stato in Rome, Italy October 10, 2018. REUTERS/Remo Casilli/File Photo (File: 2019-09-04T060023Z_911395984_RC1C8B7C3540_RTRMADP_5_ITALY-POLITICS-SALVINI.JPG )
Ο Ματέο Σαλβίνι είναι έξαλλος. «Εφεξής θα με δείτε ακόμα πιο παρμένο και αποφασισμένο από πριν. Θα πηγαίνω από πόλη σε πόλη και θα πάρω πίσω αυτή τη χώρα», διακήρυξε χθες ο πρώην ισχυρός ανήρ της Ιταλίας, ενώ ανακοινώνονταν τα 21 ονόματα που απαρτίζουν τη νέα κυβέρνηση Κόντε, σύμπραξη δύο αλλοτινών εχθρών, του «αντισυστημικού» Κινήματος Πέντε Αστέρων (Μ5S) και του κεντροαριστερού Δημοκρατικού Κόμματος (PD). Μόνο τις τρεις τελευταίες δεκαετίες, η Ιταλία έχει δει 13 διαφορετικούς πρωθυπουργούς και είκοσι διαφορετικές κυβερνήσεις. Τίποτα δεν εγγυάται λοιπόν μακροβιότητα στη νέα κυβέρνηση που αναμενόταν να ορκιστεί σήμερα το πρωί στο προεδρικό μέγαρο, με σκοπό να λάβει κατόπιν ψήφο εμπιστοσύνης και από τα δύο σώματα του Κοινοβουλίου. Η ήττα του ακροδεξιού Σαλβίνι, ωστόσο, που διέλυσε τον περασμένο μήνα την κυβερνητική συνεργασία Λέγκας – M5S φιλοδοξώντας να πάει σε εκλογές και να θριαμβεύσει, μόνο ανακούφιση προκαλεί και στην Ευρώπη, και στους επενδυτές, και σε όλους όσοι απεχθάνονται τον λαϊκισμό που διαλαλεί.
Η σύνθεση της νέας κυβέρνησης, που επετεύχθη στη βάση ενός κοινού πολιτικού προγράμματος 26 σημείων και έπειτα από διαδικτυακή ψηφοφορία μεταξύ των μελών του M5S (όπου ένα 79,3% των συμμετεχόντων ενέκρινε τη συμφωνία), ανακοινώθηκε αμέσως μετά την εθιμοτυπική χθεσινή επίσκεψη του Τζουζέπε Κόντε στον ιταλό πρόεδρο, Σέρτζιο Ματαρέλα. Με τον Κόντε να παραμένει στη θέση του πρωθυπουργού, το κρίσιμο χαρτοφυλάκιο των Οικονομικών αναλαμβάνει ο Ρομπέρτο Γκουαλτιέρι, ευρωβουλευτής του Δημοκρατικού Κόμματος, επικεφαλής μέχρι χθες της επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων του Ευρωκοινοβουλίου και ένας πολιτικός που έπαιξε σύμφωνα με τους αναλυτές σημαίνοντα ρόλο στις διαπραγματεύσεις του 2018 για τη χαλάρωση των ευρωπαϊκών κανονισμών όσον αφορά στην κρατική βοήθεια σε προβληματικές τράπεζες. Υπουργός Εξωτερικών αναλαμβάνει ο Λουίτζι Ντι Μάιο, ο ηγέτης του M5S, πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, υπουργός Βιομηχανίας και Εργασίας στο προηγούμενο υπουργικό σχήμα. Οσο για την ιδιαίτερα συμβολική θέση του υπουργού Εσωτερικών, αυτή που κατείχε τόσο θορυβωδώς τους προηγούμενους 15 μήνες ο Ματέο Σαλβίνι, χρησιμοποιώντας το Μεταναστευτικό ως λαϊκιστικό όπλο, αυτή ανατέθηκε σε μία γραφειοκράτισσα χωρίς πολιτικούς δεσμούς με κανένα κόμμα, πρώην υψηλόβαθμο στέλεχος του συγκεκριμένου υπουργείου, τη Λουτσιάνα Λαμοργκέζε.
Από τους 21 υπουργούς της κυβέρνησης «Κόντε 2», οι επτά είναι γυναίκες, δέκα προέρχονται από το Κίνημα Πέντε Αστέρων και εννέα, συμπεριλαμβανομένου του υπουργού Αμυνας Λορέντσο Γκουερίνι, από το Δημοκρατικό Κόμμα. Προκειμένου να διευρύνει την ισχνή του πλειοψηφία στην ιταλική Γερουσία, ο κυβερνητικός συνασπισμός συμπεριέλαβε και το μικρό αριστερό κόμμα Ελεύθεροι και Ισοι (LEU), αναθέτοντας σε ένα στέλεχός του, τον Ρομπέρτο Σπεράντζα, το υπουργείο Υγείας. «Αυτή δεν θα είναι ούτε αριστερή ούτε δεξιά κυβέρνηση αλλά μία κυβέρνηση που πρέπει να κάνει το σωστό», δήλωσε ο Ντι Μάιο, εγκωμιάζοντας τη «σπουδαία φιλία» του με τον Κόντε την ώρα που η απόδοση του ιταλικού δεκαετούς ομολόγου βυθιζόταν χθες στα νέα ιστορικά χαμηλά επίπεδα του 0,80% και το spread στην απόδοση ιταλικών – γερμανικών δεκαετών ομολόγων περιοριζόταν στις 145 μονάδες βάσης, τα χαμηλότερα επίπεδα εδώ και περισσότερο από ένα χρόνο. Το κοινό πρόγραμμα που ανακοινώθηκε προχθές έχει στην κορυφή της ατζέντας έναν «επεκτατικό» προϋπολογισμό για το 2020, μαζί όμως με τη δέσμευση πως δεν θα θέσει σε κίνδυνο τα δημόσια οικονομικά. «Ακόμα ένα βήμα εμπρός», που θα επιτρέψει τη μείωση της φορολογίας για τους εργαζόμενους, την ενίσχυση της περιβαλλοντικής προστασίας και των επενδύσεων στην εκπαίδευση το αποκάλεσε ο ηγέτης του PD, Νικόλα Τσινγκαρέτι.














