Οι αναγνώστες ρωτούν οι γιατροί απαντούν

ΔΙΑΤΡΟΦΗ
Οι ιδιότητες της αλόης
Η αλόη βοηθά πράγµατι στην αποτοξίνωση του οργανισµού; Είναι αλήθεια ότι περιέχει και µια βλαβερή ουσία; (Α.Γ.)
Ο κλινικός διαιτολόγος-διατροφολόγος δρ Δημήτρης Γρηγοράκης απαντά ότι σήμερα, εκτός από τις παραδοσιακές χρήσεις της αλόης (για την επούλωση πληγών, τη βελτίωση των δερματικών παθήσεων και ως καθαρτικό από το στόμα), έχουν προκύψει και άλλες, όπως η χρήση από το στόμα για την αντιμετώπιση π.χ. του σακχαρώδους διαβήτη, του άσθματος, της επιληψίας και της οστεοαρθρίτιδας. Η αλόη, λόγω ενός συστατικού της – του γερμάνιου – μπορεί να διεγείρει την παραγωγή ενδορφινών, να ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, να έχει εξισορροπητική δράση στις λειτουργίες του σώματος, να αναδομεί τον μυελό των οστών και να καταπολεμά τις τοξίνες, δρώντας ως καθαριστικό του οργανισμού.
Ενα από τα συστατικά του φυτού όμως, η αλοΐνη, έχει καθαρτικές ιδιότητες. Η υπερβολική κατανάλωση αλοΐνης μπορεί να προκαλέσει διάρροιες και απώλεια της χλωρίδας του εντέρου σε μεγάλο βαθμό. Αυτή η ουσία δεν πρέπει να καταναλώνεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και της εμμήνου ρύσεως, γιατί μπορεί να προκαλέσει μυϊκές συστολές στη μήτρα. Επίσης δεν πρέπει να καταναλώνουν χυμό αλόης όσοι έχουν χαμηλή πίεση ή υποφέρουν από νεφρική ανεπάρκεια, ενώ όσοι αισθάνονται αδυναμία δεν πρέπει να τον καταναλώνουν νηστικοί. Η αλόη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε παιδιά κάτω των 12 ετών ή σε ηλικιωμένα άτομα, καθώς και όταν υπάρχει υποψία ότι μπορεί να υπάρχει εντερική απόφραξη ή φλεγμονώδης νόσος του εντέρου. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η λήψη χυμού ή πολτού αλόης μπορεί να διεγείρει τη συσταλτική δράση του εντέρου και να προκληθούν κοιλιακοί πόνοι ή διάρροια. Επιπλέον, η υπερβολικά μεγάλη δόση από το φύλλο του φυτού της αλόης, μπορεί να προκαλέσει εμετούς, γαστρίτιδα, διάρροια ή νεφρίτιδα. Η παρατεταμένη χρήση αλόης μπορεί όμως να προκαλέσει και σημαντική απώλεια καλίου στο έντερο, γι’ αυτό όσοι υποφέρουν από νεφρικές ή καρδιακές νόσους πρέπει να προσέχουν. Τέλος, από τη χρήση της από το στόμα έχουν αναφερθεί ορισμένες περιπτώσεις οξείας ηπατίτιδας. Η αλόη πρέπει να καταναλώνεται λοιπόν σε μικρή έως μέτρια δόση και φρέσκια (μη επεξεργασμένη), ώστε να αποφεύγεται η οξείδωσή της.

ΠΛΑΣΤΙΚΗ
Ρινοπλαστική χωρίς χειρουργείο
Τι είναι η «υγρή» ρινοπλαστική; (Π.Κ., Βάρκιζα)
Ο πλαστικός χειρουργός, μέλος της Διεθνούς Ενωσης Πλαστικών Χειρουργών (ISAPS), δρ Απόστολος Γαϊτάνης απαντά ότι η ρινοπλαστική χωρίς χειρουργείο (υγρή ρινοπλαστική) είναι η διόρθωση της εικόνας κυρίως της γαμψής μύτης (που έχει ύβο, δηλαδή καμπουρίτσα ή «σαμάρι») με παχύρρευστο υαλουρονικό οξύ. Ο γιατρός γεμίζει με το υλικό τη μικρή κοιλότητα που υπάρχει σε αυτή τη μύτη στη βάση της (εκεί που η μύτη συναντάται με το μέτωπο) και έτσι βελτιώνει το προφίλ του ασθενούς. Δεν αφορά όλες τις μύτες και είναι προσωρινή λύση. Το αποτέλεσμα διαρκεί περίπου έναν χρόνο, καθώς το υαλουρονικό απορροφάται από τον οργανισμό. Μπορεί βέβαια να γίνει επανάληψη της μεθόδου. Η διαδικασία γίνεται στο ιατρείο, δεν χρειάζεται αναισθησία και διαρκεί περίπου δεκαπέντε λεπτά. Δεν μπορεί να αντικαταστήσει την κλασική ρινοπλαστική στο χειρουργείο.