«Η Επιστροφή του αζώτου»

Δεν περίμενα με την πρώτη σταγόνα της βροχής να σκοτωθεί το καλοκαίρι. Το σκότωσα εγώ, κι ησύχασα.

Μάζεψα τα πράγματα, γύρισα στην Αθήνα κι άρχισα δουλειά. Απ’ τον ήλιο του Αιγαίου στα σκοτάδια της σκηνής.

Καλύτερα την βρήκα την πρωτεύουσα πόλη. Τώρα ιδέα μου; Μπορεί. Οι άνθρωποι στον δρόμο σαν λιγότερο σκιές μου φάνηκαν. Μόνο αυτός ο βόμβος των καναντέρ κάθε τόσο έκανε τον κόσμο να σταματάει λίγο να κοιτάει τον ουρανό (περίεργο, οι κάτοικοι της πόλης όλο και πιο σπάνια γυρνάν το βλέμμα τους στον ουρανό) και μύριζαν για καμιά φωτιά. Ευτυχώς δεν υπήρχαν θύματα.

Εδώ τουλάχιστον. Στον Αμαζόνιο αργοπεθαίνει ο πλανήτης. Σε λίγο θα περιμένουμε να δούμε «Την Γκρέτα να επιστρέφει».

Στο Φου Μπου (τι άκομψη συντομογραφία του Facebook) μακριά από μας, σαν ν’ αγριέψανε τα πράγματα. Οχι ότι δεν ήταν άγρια σ’ αυτό το παγκόσμιο πρωτόγονο χωριό, αλλά τώρα πήρανε και το καλάσνικοφ της λογοκρισίας στα χέρια τους.

Δεν τους άρεσε ο Αρκάς; Κλείστε του το στόμα. Επίσης έμαθα ότι έπεσε στα νύχια τους κι ο φίλος μου ο Χρήστος ο Χωμενίδης γιατί έγραψε λέει τη λέξη «πούστης». Αν είναι δυνατόν Κατίνα.

Συγγνώμη το «κουίρ» επιτρέπεται; Το «μάδερ φάκα»; Να ξέρουμε πώς να πορευτούμε στο φινάλε. Γιατί εδώ που τα λέμε και το «σαν οβ δε μπιτς» τ’ ακούω λίγο ύποπτο. Μήπως να το κάψουμε στο Σύνταγμα μαζί με άλλα ασεβή. Τα σέβη του μας υπέβαλε κι Αμβρόσιος και μας αποχαιρέτησε με όλα τα δυσοίωνα, μητροπολίτης άνθρωπος.

Από πολιτικής απόψεως πιο ήρεμα τα πράγματα ή μου φαίνεται; Ο ΣΥΡΙΖΑ λίγο σαν ναρκωμένος, σαν έξω απ’ τα νερά του. Δεν ξέρουνε από πού τους ήρθε. Βλέπουνε και τους κυβερνώντες άκρως προετοιμασμένους να δουλεύουνε νυχθημερόν, λέει κι ο Τσίπρας στους βουλευτές του: «Τους είδατε πώς τρέχουνε; Εσείς ρεμάλια τι βιολί βαράγατε τόσο καιρό;».

Εχει τα δίκια του ο άνθρωπος. Βέβαια έδωσε τις συμβουλές του κι ο γνωστός για τα αριστερά του ένστικτα, Τέρενς Κουίκ, στους συναδέλφους του, αλλά όταν έχεις έναν Ραγκούση ο Κουίκ σου περισσεύει. Αλήθεια, η κυρία Παπακώστα πού χάθηκε αυτή η ψυχή; Δεν την ακούω τελευταία. Φαίνεται μονάζει.

Σε μια φευγαλέα ματιά που έριξα στην τηλεόραση, γιατί δεν είναι και για πολύ, πήρε το μάτι μου τον κύριο Βαρουφάκη να μιλάει μετά την ανακοίνωση της άρσης των κάπιταλ κοντρόλ, άλλος άνθρωπος. Οχι δεν τον παρεξηγώ. Εχει τρακ γιατί ετοιμάζεται να κάνει τη Μόστρα του στη Βενετία. Θα προβληθεί εκτός συναγωνισμού στο εκεί φεστιβάλ η ταινία που τον τράβηξε ο Γαβράς. Τίτλος, ίδιος με τον τίτλο του βιβλίου του. «Ενήλικοι στο δωμάτιο».

Οι πληροφορίες μου λένε ότι απαίτησε σουίτα.

Δεν γνωρίζω αν το αίτημα έγινε δεκτό.

Αυτά προς το παρόν. Για άλλα πιο σοβαρά, έχουμε έναν χειμώνα μπροστά μας.

Αν και βγαίνοντας απ’ το θέατρο είδα τους ηθοποιούς να κάθονται στα σκαλιά χαζεύοντας. Τι κάνετε εδώ; τους λέω.

– Βλέπουμε τη μέρα να μικραίνει.

Καλή σεζόν.

Ποτέ καλό χειμώνα. Με αγριεύει.

Καλή σεζόν.