Το σεξ στη ζωή του καρδιοπαθούς

Σε ένα άρθρο σύνταξης του επίσημου περιοδικού του Αμερικανικού Κολεγίου Καρδιολογίας (JACC) θίγεται το θέμα της σεξουαλικής δραστηριότητας της ζωής του ανθρώπου και ιδιαίτερα του καρδιοπαθούς. Αναμφισβήτητα έχουν ανακοινωθεί περιπτώσεις αιφνιδίου θανάτου, εμφραγμάτων ή εγκεφαλικών επεισοδίων που συνδέονται άμεσα με τη σεξουαλική δραστηριότητα ιδιαίτερα στην εργώδη προσπάθεια αλλά το περίεργο είναι ότι τα ποσοστά αυτά είναι πολύ χαμηλά. Κυμαίνονται κάτω από 1% σε όλες τις μελέτες (0,2%-0,7%) ακόμα και στους σοβαρά καρδιοπαθείς. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι μόλις το 1/3 από αυτούς που έπαθαν καρδιακή ανακοπή αντιμετωπίσθηκαν άμεσα από το περιβάλλον τους. Ο αιφνίδιος αυτός θάνατος στην έντονη σεξουαλική δραστηριότητα είναι συνήθως αρρυθμιολογικός. Είναι αποτέλεσμα μιας θανατηφόρου αρρυθμίας (κοιλιακή ταχυκαρδία ή κοιλιακή μαρμαρυγή). Οι αρρυθμίες αυτές συνήθως προϋποθέτουν ως υπόστρωμα την ύπαρξη μιας σοβαρής καρδιοπάθειας με συμπτώματα ή χωρίς συμπτώματα, όπως είναι π.χ. η στεφανιαία νόσος ή οι μυοκαρδιοπάθειες.
Μέχρι τώρα η Αμερικανική Καρδιολογική Εταιρεία συνιστούσε έναν πολύ απλό τρόπο διάσωσης του ανθρώπου: με εξωτερικές μαλάξεις. Οι εξωτερικές μαλάξεις γίνονται με συμπίεση με τις δύο παλάμες ενωμένες στο κέντρο του στήθους και με ρυθμό περίπου 60 το λεπτό.
Οι συμπιέσεις αυτές πρέπει να φθάνουν μέχρι την καρδιά και να την εγκλωβίζουν μεταξύ του στέρνου (κέντρο του θώρακα) και της σπονδυλικής στήλης. Το στέρνο θα πρέπει να υποχωρεί κατά 5 περίπου εκατοστά. Ομως για να συμβεί αυτό θα πρέπει το άτομο με την ανακοπή της καρδιάς να είναι ξαπλωμένο στο δάπεδο ή σε κρεβάτι που να μην υποχωρεί με την πίεση που ασκεί εκείνος που επιχειρεί τις μαλάξεις και ο οποίος πρέπει να πιέζει το κέντρο του θώρακα (στέρνο) με το βάρος του σώματός του και τους αγκώνες του ευθειασμένους. Ομως, κατά την τελευταία σύνοδο της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας αποφασίσθηκε οι εξωτερικές μαλάξεις να είναι 100-120 το λεπτό. Ανω των 120 μαλάξεων το λεπτό η καρδιά δεν μπορεί να στείλει την απαραίτητη ποσότητα αίματος στα ζωτικά όργανα. Εάν η καρδιακή λειτουργία τελικά επανέρχεται οι μαλάξεις πρέπει να συνεχίζονται μέχρι να εξευρεθεί απινιδωτής.
Συμπερασματικά, ο άνθρωπος που παθαίνει ανακοπή ιδιαίτερα στις στιγμές του sex είναι πρακτικά απροστάτευτος γιατί συνήθως βρίσκεται σε ένα περιβάλλον που πανικοβάλλεται. Με ψυχραιμία και με γνώση, τον άνθρωπο που χάνεται κάποιος μπορεί να τον επαναφέρει στη ζωή με αυτόν τον πολύ απλό τρόπο. Ευτυχώς όμως φαίνεται ότι το ποσοστό του αιφνιδίου θανάτου που να συνδέεται με τη σεξουαλική δραστηριότητα δεν είναι υψηλό.














