Οι τελευταίοι των τροϊκανών

Τέτοιες μέρες πέρυσι η χώρα βγήκε από τα Μνημόνια. Μετά από οκτώ χρόνια ανείπωτης οικονομικής και κοινωνικής καταστροφής, μετά από πειραματισμούς και καταστροφικές επιλογές που οι ίδιοι οι δανειστές παραδέχθηκαν εκ των υστέρων, μετά την επιλογή του ελληνικού λαού να αναθέσει στον ΣΥΡΙΖΑ τη διαχείριση της κατάστασης, να βγάλει δηλαδή τα κάστανα από τη φωτιά, η Ελλάδα είναι και πάλι σε θέση να ορίζει τα του οίκου της.

Πέρυσι τέτοιον καιρό, αλλά και για σχεδόν έναν χρόνο ακόμα, μέχρι τις εκλογές, η τότε αντιπολίτευση και σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ, ντυμένη μακεδονομάχος, μιλούσε για το τέταρτο Μνημόνιο και την οικονομία που είναι σε κατάρρευση και για τις αγορές στις οποίες η Ελλάδα δεν θα κατόρθωνε να βγει. Σήμερα η κυβέρνηση Μητσοτάκη πανηγυρίζει για την πορεία όλων των δεικτών της οικονομίας που άφησε ο ΣΥΡΙΖΑ. Και καλά κάνει, καθώς πατάει σε στέρεο έδαφος. Σε λίγο μπορεί να πανηγυρίζει και για τις Πρέσπες. Οσο δε αφορά το τέταρτο Μνημόνιο, καταργήθηκε ακόμα και η θέση του εκπροσώπου της Κομισιόν που μετείχε στην τρόικα, του Ντέκλαν Κοστέλο.

Αντιθέτως, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο έβγαλε τη χώρα από τα Μνημόνια, με την έννοια ότι διεκπεραίωσε τις συμβατικές υποχρεώσεις, αλλά, όπως είχε υποσχεθεί, άρχισε την αμέσως επόμενη ημέρα την προσπάθεια άρσης της μνημονιακής αντίληψης, η οποία σηματοδοτήθηκε από την αύξηση του κατώτατου μισθού, την επαναφορά των βασικών εργασιακών δικαιωμάτων και μια λελογισμένη αλλά σαφώς επεκτατική οικονομική πολιτική στοχευμένη στην ενίσχυση των χαμηλών και μεσαίων εισοδημάτων.

Παρά τις προειδοποιήσεις των νεοφιλελευθέρων ότι η μεταμνημονιακή πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ θα έβλαπτε την οικονομία, τις θέσεις εργασίας και τη στάση των αγορών, συνέβη το ακριβώς αντίθετο. Αύξηση θέσεων εργασίας, αναθέρμανση της αγοράς, δανεισμός με χαμηλά επιτόκια. Η μεταμνημονιακή Ελλάδα του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και τα παραδείγματα της Ισπανίας και της Πορτογαλίας έδειξαν ότι η εφαρμογή οικονομικών πολιτικών αντιλιτότητας αποδίδει εκεί που οι γερμανικής έμπνευσης περιοριστικές πολιτικές αποτυγχάνουν. Η ανάγκη για άλλη πολιτική συνειδητοποιείται ακόμα και από τη Γερμανία, όπου η σχετική συζήτηση έχει αρχίσει, και μάλιστα επισήμως. Δεν αποκλείεται ο γερμανικός προϋπολογισμός για το 2020 να μην εξυπηρετεί το δόγμα των μηδενικών ελλειμμάτων. Ας θυμηθούμε ότι εδώ στην Ελλάδα κάποιοι ζητούσαν στη συνταγματική αναθεώρηση να περιληφθεί η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος, να μπει δηλαδή η λιτότητα στο Σύνταγμα…

Την ίδια ώρα που η συζήτηση στην Ευρώπη εξελίσσεται σε κατεύθυνση αντίθετη από τη λογική των Μνημονίων, στην Ελλάδα οι ιδεοληπτικοί της κυβέρνησης Μητσοτάκη λειτουργούν ως οι τελευταίοι των τροϊκανών. Ο Πρωθυπουργός ξεκινάει την πρώτη ευρωπαϊκή περιοδεία του έχοντας στις αποσκευές του τις ίδιες πολιτικές και την ίδια αντίληψη που η ΝΔ εφάρμοσε κατά την καταστροφική για τη χώρα περίοδο Σαμαρά. Ο ΣΥΡΙΖΑ άφησε χαραγμένο μονοπάτι και για την ανάπτυξη και για τη μείωση των πλεονασμάτων με επιλογές και προτάσεις που δεν απορρίφθηκαν από τους δανειστές. Η σημερινή κυβέρνηση επιλέγει τη λογική της απορρύθμισης. Η ιδέα ότι μετά από μία δεκαετία κρίσης και εξαθλίωσης των λαϊκών στρωμάτων η λύση για την προσέλκυση επενδυτών ή τη μείωση των πλεονασμάτων είναι η καταδίκη των εργαζομένων σε αιώνιο Μνημόνιο δεν είναι μόνο προκλητικά άδικη, είναι και λανθασμένη.

* Ο Γιώργος Κυρίτσης είναι δημοσιογράφος, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ.