Χτυπούσε δυνατά τα χέρια πάνω στα πόδια του, που σήκωνε με τελετουργικές κινήσεις. Ηταν ο μοναδικός ήχος που ακουγόταν από τη σκηνή του Festspielhaus, της μεγάλης αίθουσας του Φεστιβάλ του Ζάλτσμπουργκ, για αρκετά λεπτά. Η ποιητική εικόνα που άρχισε να δημιουργεί ο Λέμι Πονιφάσιο συμπληρώθηκε από την εμφάνιση μιας ακόμη εξωτικής χορεύτριας που κινούνταν με αθόρυβες, αέρινες κινήσεις.
