Η Λαγκάρντ πρέπει να εκσυγχρονίσει την ΕΚΤ

Η υποψήφια επικεφαλής της Ευρωτράπεζας Κριστίν Λαγκάρντ ίσως ελπίζει ότι η αποστολή της θα είναι ευκολότερη από εκείνη του προκατόχου της, Μάριο Ντράγκι. Κι όμως, μάλλον θα συμβεί το αντίθετο. Η ολοκλήρωση της ΟΝΕ έχει απομακρυνθεί ως προοπτική και τα κράτη – μέλη έχουν χάσει τη βούλησή τους να προωθήσουν την τραπεζική ένωση, τη φορολογική σύγκλιση και εν γένει να υιοθετήσουν πολιτικές που προϋποθέτουν εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας.

Πέντε κινήσεις πρέπει να κάνει εν προκειμένω η ΕΚΤ. Πρώτον, να προστατεύσει την αξιοπιστία της ξεκαθαρίζοντας την αποστολή της και διευρύνοντας την εργαλειοθήκη της. Πρώτη προτεραιότητά της πρέπει να είναι η εξασφάλιση της σταθερότητας των τιμών. Με την οικονομία της ευρωζώνης να εξασθενεί, μια επιστροφή σε πιο επεκτατικές πολιτικές εκ μέρους των κυβερνήσεων μοιάζει αναγκαία παρά τις αντιρρήσεις ορισμένων κρατών – μελών.

Δεύτερον, η ΕΚΤ πρέπει να αναθεωρήσει τις στρατηγικές της προς την κατεύθυνση ενός πιο ευέλικτου και συμμετρικού ορισμού της έννοιας της σταθερότητας των τιμών. Πρέπει να αντισταθεί στην πίεση της Γερμανίας προκειμένου να εξαναγκάζει τις κυβερνήσεις να ακολουθούν τις «σωστές» πολιτικές και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Δεν είναι στις αρμοδιότητές της να εκβιάζει.

Τρίτον, η ΕΚΤ πρέπει να βελτιώσει τις πολιτικές της που επηρεάζουν συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές και επιχειρηματικούς τομείς. Πρέπει να ξεκαθαρίσει μια για πάντα στο γερμανικό Συνταγματικό Δικαστήριο και άλλες Aρχές ότι έχει τη δυνατότητα να αγοράζει κυβερνητικά ομόλογα.

Τέταρτον, πρέπει να επιδιώξει την εκπλήρωση μιας εκ των πρωταρχικών της αποστολών που είναι να κάνει το ευρώ παγκόσμιο νόμισμα με σημαντικά οικονομικά και γεωπολιτικά πλεονεκτήματα. Πρέπει να εγκαταλείψει την πολιτική ουδετερότητας που ακολουθεί την ώρα που το αμερικανικό δολάριο και το κινεζικό γουάν πολιτικοποιούνται όλο και περισσότερο.

Τέλος, η ΕΚΤ πρέπει να βελτιώσει τους διαύλους επικοινωνίας της με τις εθνικές κυβερνήσεις. Αντί να μετατρέπεται σε αποδιοπομπαίο τράγο εκ μέρους των κυβερνήσεων, η Τράπεζα πρέπει να πείσει τους ευρωπαίους πολίτες ότι το ευρώ είναι σημαντικό και συμφέρον γι’ αυτούς. Ευτυχώς στον τομέα αυτό η Λαγκάρντ έχει δείξει τις ικανότητές της.

Ο Μαρσέλ Φράτσερ, πρώην υψηλόβαθμο στέλεχος της ΕΚΤ, είναι πρόεδρος του βερολινέζικου think tank DIW και καθηγητής Μακροοικονομίας στο Πανεπιστήμιο Χούμπολτ του Βερολίνου