Το μυστικό στην εξίσωση

Η μεγάλη βουτιά των αποδόσεων των ομολόγων του ελληνικού Δημοσίου πιστοποιεί, βεβαίως, το ευνοϊκότερο κλίμα που έχει δημιουργηθεί στις ξένες αγορές για την ελληνική οικονομία μετά τις εκλογές και τα θετικά πρώτα μηνύματα που έχει στείλει η νέα κυβέρνηση προς τους ξένους επενδυτές. Αυτή, όμως, είναι η μία όψη του νομίσματος: Η Ελλάδα κατάφερε, αυτή τη φορά, να εκμεταλλευτεί τη διεθνή συγκυρία των χαμηλών επιτοκίων για να πάρει μεγάλη ανάσα στο κόστος δανεισμού της.

Η άλλη όψη αναδεικνύει τους κινδύνους: Η ευνοϊκή συγκυρία στα επιτόκια δανεισμού προέρχεται από μια πρωτοφανή χαλάρωση της νομισματικής πολιτικής ιδιαίτερα στην Ευρώπη για να αποφευχθεί μια επώδυνη καθίζηση της οικονομικής δραστηριότητας. Η ευρωζώνη βρίσκεται ένα βήμα πριν από την ύφεση με την ανάπτυξη να σέρνεται οριακά πάνω από το μηδέν. Και αυτό, μόνο καλό νέο δεν είναι για τη χώρα μας που θα πρέπει το επόμενο διάστημα να επιτύχει σημαντικά υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης για να υποστηρίξει τη μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων και να μπορέσει να μειώσει τους βαρείς φόρους που πληρώνουν τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις. Οπως λέμε, όταν η Ευρώπη βήχει η Ελλάδα ασθενεί βαριά. Αν στην εικόνα αυτή προστεθεί και η βουτιά στον τουρισμό δυσκολεύει αρκετά η εξίσωση που θα πρέπει να λύσει ο υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας για το 2020 και τα επόμενα χρόνια.

Μετά την έξοδό της από τη μακροχρόνια ύφεση η Ελλάδα πετύχαινε ρυθμούς ανάπτυξης γύρω στο 2%. Η ελληνική οικονομία επέπλεε σε μεγάλο βαθμό πάνω στο κύμα της ευνοϊκότερης οικονομικής κατάστασης στην ευρωζώνη. Αλλά και των σερί ανοδικών ρεκόρ στον τουρισμό, ο οποίος, από φέτος, ακολουθεί αντίστροφη πορεία μετά το άνοιγμα των αγορών της Τουρκίας και άλλων χωρών της Μεσογείου.

Η εξίσωση δυσκολεύει περισσότερο, αν σκεφθεί κανείς ότι η ελληνική οικονομία, καλώς ή κακώς, στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στην κατανάλωση και όχι στις επενδύσεις. Η αύξησή τους σε συνδυασμό με την προσέλευση κεφαλαίων από το εξωτερικό μπορεί να αποτελεί την πρώτη προτεραιότητα για την κυβέρνηση της ΝΔ, αλλά αυτό δεν επιτυγχάνεται από τη μία μέρα στην άλλη. Για να μειωθεί το έλλειμμα επενδύσεων στη χώρα μας χρειάζεται να αυξηθούν τα επενδυτικά κεφάλαια κατά 30 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση. Στόχος που αν επιτευχθεί θέλει τον χρόνο του. Για αυτό και πάλι η συζήτηση γυρνά πεισματικά στους τρόπους ενίσχυσης της κατανάλωσης. Με άλλα λόγια στη μείωση των φόρων.

Δεν υπάρχει άλλος πιο σύντομος δρόμος για την κυβέρνηση να πυροδοτήσει την επανεκκίνηση της οικονομίας, αν δεν θέλει να χάσει πολύτιμο χρόνο. Δείχνει να το γνωρίζει. Γιατί η μείωση των φόρων δεν επιβάλλεται μόνο για λόγους κοινωνικής δικαιοσύνης, που παραβιάστηκε ωμά τα προηγούμενα χρόνια, αλλά και γιατί από αυτήν θα δοθούν οι πρώτες ισχυρές δόσεις του οξυγόνου που έχει ανάγκη η αγορά και η οικονομία στο σύνολό της.