Η ανανέωση δεν έχει να κάνει μόνο με τα πρόσωπα

Είναι πολλές οι φορές τις τελευταίες δύο δεκαετίες που επιχειρήθηκε να προταχθεί η επικοινωνία της πολιτικής. Και τα αποτελέσματα δεν ήταν ποτέ ευχάριστα για όσους το επιχείρησαν. Γιατί, τόσο η διεθνής, όσο και η δική μας εμπειρία, έχουν αποδείξει ότι αν δεν υπάρχει συγκροτημένη και στέρεη πολιτική στρατηγική, η «εικόνα» λίγα πράγματα μπορεί να προσφέρει.

Είναι προφανές ότι τα δύο μεγαλύτερα κόμματα της αντιπολίτευσης, ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΙΝΑΛ, βρίσκονται σε αναζήτηση – για να μην πω κρίση – στρατηγικής. Μετά το αποτέλεσμα των εκλογών κάτι τέτοιο θα ήταν φυσιολογικό, όμως ο τρόπος με τον οποίο έκανε η νέα κυβέρνηση το ξεκίνημά της, επιτείνει το πρόβλημά τους.

Πρώτα πρώτα αιφνιδιάστηκαν από τη στελέχωση της κυβέρνησης και κυρίως από το άνοιγμά της σε στελέχη από άλλους πολιτικούς χώρους (το ΠΑΣΟΚ, την Ελιά, το Ποτάμι κ.λπ.) με τεχνοκρατικό υπόβαθρο.

Δεύτερον, η καινοφανής για τα μέχρι σήμερα πολιτικά δεδομένα προετοιμασία της νέας κυβέρνησης και η ταχύτητα με την οποία κινείται στα διάφορα θέματα της δίνει την πλήρη πρωτοβουλία των κινήσεων και τον έλεγχο της ατζέντας.

Τρίτον, η ασυνήθιστη επιλογή του Πρωθυπουργού να μην επικαλεστεί την επιχειρηματολογία της «καμένης γης» αλλά να εστιάσει στα προβλήματα και στην αποτελεσματική αντιμετώπισή τους, αφαιρεί τη δυνατότητα από τον ΣΥΡΙΖΑ να υπερασπιστεί το όποιο έργο του και να επικαλεστεί ότι ξηλώνονται όσα έκανε.

Τα παραπάνω δεν θα διαρκέσουν για πάντα, αλλά βραχυπρόθεσμα δίνουν ένα σημαντικό πλεονέκτημα στην κυβέρνηση έναντι της αντιπολίτευσης.

Τα πρώτα δείγματα της αντιπολιτευτικής στρατηγικής του ΣΥΡΙΖΑ κινούνται προς την κατεύθυνση του αντιδεξιού μετώπου, της άμυνας απέναντι στην επίθεση του «νεοφιλευθερισμού» και στην ανάδειξη των αστοχιών της κυβέρνησης. Ομως, με ποια ταυτότητα θα γίνουν όλα αυτά; Της ευρύτερης αριστερής συμμαχίας των προοδευτικών δυνάμεων; Της σοσιαλδημοκρατίας; (προς το παρόν απαγορευμένης λέξης), του σοσιαλισμού; Με ποια;

Στο ΚΙΝΑΛ η αμηχανία είναι περισσότερο έκδηλη. Οσο κι αν προσπαθούν να πείσουν (τους εαυτούς τους κυρίως) ότι είχαν ένα καλό αποτέλεσμα, από τη μια η Νέα Δημοκρατία απέσπασε ένα σημαντικό ποσοστό ψηφοφόρων του και επελαύνει αποσπώντας του στελέχη από την εκσυγχρονιστική του πλευρά και από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο κυρίαρχος πόλος στα αριστερά του.

Συνεπώς, η τοποθέτηση νέων προσώπων στα κομματικά όργανα, τόσο του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και του ΚΙΝΑΛ (εκπρόσωποι, γραμματείς, επικεφαλής οργάνων κ.λπ.) δεν συνιστά καμία ανανέωση της εικόνας τους. Πρόκειται απλώς για μια απόπειρα δημιουργίας προσωρινών εντυπώσεων ότι κάτι αλλάζει. Κι αυτό δεν έχει να κάνει με τα πρόσωπα. Περισσότερο έχει να κάνει με την κρίση στρατηγικής που διανύουν και τα επερχόμενα – τον Σεπτέμβριο;- συνέδριά τους στα οποία αναμένεται να αναδειχθούν οι διαφορές, να γίνουν συγκρούσεις και να προκύψουν πιο καθαρά οι στρατηγικές κατευθύνσεις της πολιτικής του κάθε κόμματος. Συνεπώς, μέχρι τότε, περιμένουμε!

Ο Γιώργος Φλέσσας είναι σύμβουλος Στρατηγικής και Επικοινωνίας