Η Ααβόρα στη Βουλή

Βοηθούσης και της (σχετικής) θερινής ραστώνης, το κλίμα προσφέρεται και για κάποιες πιο ανάλαφρες προσεγγίσεις του νέου κοινοβουλευτικού τοπίου. Με αφορμή την εναρκτήρια συνεδρίαση της Βουλής, μάθαμε έτσι τι ακριβώς φορούσε η Νόνη Δούνια, τι η Ολγα Κεφαλογιάννη, τι η εκ Μυκόνου ορμωμένη βουλευτίνα κ. Μονογυιού, πώς ανέβηκε τα σκαλιά η κ. Αχτσιόγλου, κ.λπ., κ.λπ. Βέβαια, παραδόξως, δεν έχω δει ή ακούσει ποτέ τα μίντια να ασχολούνται με το τι φορούσε η κ. Παπαρρήγα, η κ. Φωτίου, η κ. Μενδώνη ή η κ. Βούλτεψη. Μάλλον περί συμπτώσεως θα πρόκειται…

Διαβάζοντας πάντως τα βιογραφικά των 300 μελών του νέου Κοινοβουλίου, το ενδιαφέρον μού προκάλεσε ένα φαινόμενο στο οποίο θα άξιζε, ίσως, τον κόπο να σταθεί κανείς λίγο περισσότερο. Εριξα, λοιπόν, μια γρήγορη ματιά στη σύνθεση των Κοινοβουλευτικών Ομάδων του ΜέΡΑ25 και της Ελληνικής Λύσης, οι οποίες και αποτελούνται από άτομα εν πολλοίς άγνωστα, που κάνουν το ντεμπούτο τους στον πολιτικό/κοινοβουλευτικό στίβο. Το ότι είναι νέοι/ες στην πολιτική και άγνωστοι/ες θα μπορούσε, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να μην είναι και κακό. Αλλωστε, και τους ελάχιστους συνάδελφούς τους στις Κοινοβουλευτικές Ομάδες του ΜέΡΑ25 και της Ελληνικής Λύσης που είναι κάπως πιο γνωστοί/ές (Σακοράφα, Γρηγοριάδης, Μυλωνάκης) δεν θα τους έλεγες και τεφαρίκι.

Αλλού, όμως, θέλω να επικεντρωθώ εδώ. Από τους εννέα βουλευτές του ΜέΡΑ25 (οκτώ, αν αφαιρέσουμε τον ίδιον τον Yanis), οι μισοί ακριβώς, τέσσερις, έχουν επώνυμο που αρχίζει από Α (Αδάμου, Αδαμοπούλου, Απατζίδη, Αρσένης). Ο ίδιος αριθμός βουλευτών από Α εντοπίζεται και στη δεκαμελή Κοινοβουλευτική Ομάδα της Ελληνικής Λύσης (Αβδελάς, Αθανασίου, Αλεξοπούλου, Ασημακοπούλου), όπου υπάρχουν μάλιστα και τρεις από Β (Βαγενάς, Βελόπουλος, Βιλλιάρδος).

Τι δηλοί, λοιπόν, ο μύθος; Μα, ότι οι συμπολίτες μας που επιλέγουν «αντισυστημικά» (τρομάρα τους…) κόμματα πιάνουν στα χέρια τους ένα ψηφοδέλτιο από το οποίο συχνά σταυρώνουν όποιο όνομα δουν πάνω πάνω. Αν, μάλιστα, το πρώτο στη σειρά αυτό όνομα είναι και γυναίκα, τόσο το καλύτερο, αφού, ως γνωστόν, οι «αντισυστημικοί» είναι κατά κανόνα και «φεμινιστές, άμα λάχει να ‘ούμε», μάλλον επειδή οι γυναίκες, έτσι γενικώς, θεωρούνται και αυτές outcasts του «συστήματος».

Δεν έχω τίποτα προσωπικό κατά των κυριών Αδάμου, Αδαμοπούλου, Απατζίδη, Αθανασίου, Αλεξοπούλου, Ασημακοπούλου. Καλά να είναι οι κοπέλες να το χαίρονται το βουλευτιλίκι που τους έτυχε περίπου υπό μορφήν λαχείου. Ούτε τις ξέρω ούτε και επιθυμώ (αυτό μεταξύ μας) να τις γνωρίσω, στο μέτρο που έχουν επιλέξει να στοιχηθούν πίσω από «αρχηγούς» σαν τον Yanis, που μας κόστισε καμιά ογδονταριά δισεκατομμύρια, ή τον πουτινολάτρη Βελόπουλο, τηλεπλασιέ «θαυματουργών» αλοιφών για κάθε είδους πόνους αλλά και επιστολών του Ιησού! Αν τα έχω με κάποιους, αυτοί είναι οι συμπολίτες μας που ψηφίζουν τέτοιου είδους κόμματα, με τέτοιους αρχηγούς.

Οσο για την Ααβόρα του τίτλου, η αναφορά είναι, προφανώς, στον ιστορικό και καθ’ όλα συμπαθή κινηματογράφο της οδού Ιπποκράτους, τον οποίο ο ιδιοκτήτης του είχε την πρόνοια να τον βαφτίσει Ααβόρα (όνομα φυτού που μοιάζει με φοίνικα, αν δεν κάνω λάθος), εκεί κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 1960, εξασφαλίζοντας έτσι ότι η δική του αίθουσα θα βρίσκεται πάντα στην κορυφή της σχετικής λίστας με τους αθηναϊκούς κινηματογράφους.

Αν πάντως έχετε κάποια γνωστή που το επώνυμό της αρχίζει από Αβ, Αγ, Αδ, κ.ο.κ., πείτε της να έχει τον νου της. Μπορεί τώρα πια να είναι κάπως αργά, αλλά υπάρχει και η επόμενη τετραετία. Οσο για Βαρουφάκηδες, Βελοπουλαίους και άλλους τέτοιους, όλο και πάντα κάποιοι θα φυτρώνουν στη γη της φαιδράς πορτοκαλέας.

Ο Ανδρέας Παππάς είναι επιμελητής εκδόσεων και μεταφραστής