Η προστασία του ασύλου είναι αγώνας για το αυτονόητο

Η συζήτηση για το αυτονόητο, δηλαδή αυτό που ισχύει σε όλες τις δημοκρατικές χώρες του κόσμου, συνεχίζεται. Η προστασία ή μη του ακαδημαϊκού ασύλου, δηλαδή της ελεύθερης διακίνησης ιδεών, της ελευθερίας στη διδασκαλία και στην έρευνα, είναι η διακύβευση. Η Αριστερά στο σύνολό της (ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ) απαντά ότι η παρούσα κατάσταση την ικανοποιεί. Δηλαδή η κατάληψη πανεπιστημιακών χώρων και η παρεμπόδιση διεξαγωγής μαθημάτων και έρευνας αποτελούν κατ’ αυτούς δημοκρατική κατάκτηση. Οπως «δημοκρατική κατάκτηση» αποτελεί και η απαγόρευση αυτεπάγγελτης καταδίωξης κάθε λαθρεμπόρου καθώς και κάθε κατασκευαστή βομβών μολότοφ, αφού αυτές θα χρησιμοποιηθούν κατά των σωμάτων προστασίας του κεφαλαίου.
To άρθρο 3 του Νόμου 4009/2011, που ψηφίστηκε από 255 βουλευτές το 2011, αναφέρει: «Ακαδημαϊκή ελευθερία. 1. Στα ΑΕΙ κατοχυρώνεται η ακαδημαϊκή ελευθερία στην έρευνα και τη διδασκαλία, καθώς και η ελεύθερη έκφραση και διακίνηση των ιδεών. 2. Σε αξιόποινες πράξεις που τελούνται εντός των χώρων των ΑΕΙ εφαρμόζεται η κοινή νομοθεσία». Αυτό σημαίνει σε απλά λόγια ότι εάν κάποιος προσπαθεί να παραβιάσει ή να εμποδίσει την ελεύθερη διακίνηση ιδεών, τη διδασκαλία και την έρευνα, τις συνεδριάσεις οργάνων ή να προβεί σε κλοπές και καταστροφές της περιουσίας του ιδρύματος, διώκεται, βάσει της απλής νομοθεσίας, που ισχύει σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια. Και με πιο απλά λόγια, εάν κάποια ομάδα προσπαθεί να παραβιάσει την οικιακή ειρήνη, μέσω κατάληψης πανεπιστημιακών χώρων, άσκησης βίας ή παράνομης διακίνησης εμπορευμάτων, τότε επεμβαίνει αυτεπαγγέλτως ο εισαγγελέας και η αστυνομική δύναμη, προκειμένου να προστατεύσει ανθρώπους και περιουσίες.
Το εν λόγω άρθρο τροποποιήθηκε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα με τον Νόμο 4485/2017, ο οποίος στο άρθρο 3, παρ. 2 ορίζει ότι: «Επέμβαση δημόσιας δύναμης σε χώρους των ΑΕΙ επιτρέπεται αυτεπαγγέλτως σε περιπτώσεις κακουργημάτων, καθώς και εγκλημάτων κατά της ζωής και ύστερα από απόφαση του Πρυτανικού Συμβουλίου σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση». Με απλά λόγια, εάν κάποια ομάδα εμποδίζει τη διδασκαλία και την έρευνα, καταλαμβάνει χώρους του πανεπιστημίου, προβαίνει σε καταστροφές ή κλοπές της περιουσίας του ιδρύματος ή παρεμποδίζει τη λειτουργία της Συγκλήτου και των λοιπών οργάνων, θα πρέπει να συγκληθεί το Πρυτανικό Συμβούλιο, εφόσον δεν παρεμποδιστεί, να αποφασίσει για την πρόσκληση της αστυνομικής δύναμης, να συντάξει το πρακτικό συνεδρίασης και να το αποστείλει στην τοπική Εισαγγελία. Και όλα αυτά φυσικά κατόπιν εορτής.
Είναι ηλίου φαεινότερον ότι αυτό το άρθρο νομοθετήθηκε με έναν και μόνο στόχο: να παρεμβάλει προσκόμματα στην παρεμπόδιση των κινημάτων, των κακοποιών, των λαθρεμπόρων και των αντιεξουσιαστών να επιτελέσουν το έργο τους. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά. Πανεπιστημιακοί χώροι όπως το ΕΜΠ στην Πατησίων, το ΟΠΑ (πρώην ΑΣΟΕΕ), χώροι του Παντείου Πανεπιστημίου και του ΑΠΘ έχουν μετατραπεί τα τελευταία χρόνια σε άντρα ανομίας, παραβατικότητας και αποθήκευσης παράνομου υλικού.
Με αυτά συμφωνεί η ελληνική κοινωνία; Προφανώς όχι. Η κατάργηση του Ασύλου Ανομίας, που επέβαλε και συντήρησε η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, ήταν μεταξύ των κύριων διακηρύξεων της πολιτικής του Κυριάκου Μητσοτάκη, η οποία επιβραβεύτηκε στις πρόσφατες εκλογές. Οσον αφορά δε το ερώτημα γνωστού δημοσιογράφου «δηλαδή θα μπορεί ο περιπτεράς να καλεί την Αστυνομία εάν διαπιστώνει μια παρανομία;», η απάντηση είναι «ναι». Διότι, σύμφωνα με το άρθρο 120, παρ. 4 του Συντάγματος, «η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσον εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει». Και το Σύνταγμα είναι αυτό που προστατεύει το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης, του συνέρχεσθαι και τη δημόσια και ιδιωτική περιουσία.
Ο Ιωακείμ Γρυσπολάκης είναι πρώην πρύτανης του Πολυτεχνείου Κρήτης και μαθηματικός














