Ρωγμές στο οικοδόμημα του Πούτιν

Ο Βλαντίμιρ Πούτιν δεν είναι ένας συνηθισμένος διπρόσωπος πολιτικός. Για τον πρόεδρο της Ρωσίας η αμφίσημη γλώσσα, η υποκριτικότητα και η δολιότητα είναι τρόπος ζωής. Ωστόσο μήπως ήρθε η ώρα να εκτεθεί; Θα μπορούσαν οι μαζικές διαδηλώσεις που ταρακουνούν τη Μόσχα, με νέες διαδηλώσεις να φαίνονται στον ορίζοντα, να σημαίνουν το τέλος της εξουσίας του Πούτιν;

Στις σπάνιες εμφανίσεις του μπροστά στον ρωσικό λαό, ο Πούτιν καλλιεργεί την εικόνα του στοργικού πατέρα που είναι πάντα έτοιμος να υπερασπιστεί με θάρρος τη χώρα. Οι υπεύθυνοι δημοσίων σχέσεων του Κρεμλίνου προωθούν την εικόνα του σοβαρού, σκληρού τύπου και του αυστηρού, αφοσιωμένου πατριώτη. Ομως το Σαββατοκύριακο μας έδειξε το πραγματικό του πρόσωπο, όταν η αστυνομία επιτέθηκε σε διαδηλωτές που εξέφραζαν τον θυμό τους, μετά την αποκάλυψη πως έγιναν απόπειρες να νοθευτούν τα αποτελέσματα των επερχόμενων δημοτικών εκλογών. Χίλια τριακόσια άτομα συνελήφθηκαν. Πλέον η κυβέρνηση δεν προσπαθεί καν να προσποιηθεί πως σέβεται τη δημοκρατία.

Η αντιπολίτευση αποθαρρύνεται και τιμωρείται. Η ελευθερία της έκφρασης και η ειρηνική συνάθροιση υπόκεινται σε αυστηρούς περιορισμούς, τα μέσα ενημέρωσης λογοκρίνονται, τα δικαστήρια και οι δικαστές δωροδοκούνται, οι μη κυβερνητικές οργανώσεις, οι θρησκευτικές μειονότητες και οι ακτιβιστές διώκονται. Ο Πούτιν δεν είναι η σεβαστή, σχεδόν παντοδύναμη φιγούρα που παρουσιάζουν οι υποστηρικτές του. Η δημοτικότητα του Πούτιν, παρόλο που είναι ακόμα αρκετά υψηλή, έχει μειωθεί σημαντικά. Η απόφασή του να αποφυλακίσει τον δημοσιογράφο Ιβάν Γκολουνόφ, έπειτα από μεγάλες διαδηλώσεις διαμαρτυρίας, μαρτυρά πως η πολιτική του αδυναμία μεγαλώνει.

Σε μια άλλη χώρα η αντίδρασή του θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως συμβιβαστική. Στη Ρωσία όμως φαίνονται ξεκάθαρα οι ρωγμές στο κατά τα άλλα απόρθητο, απολυταρχικό οικοδόμημα του Πούτιν. Το ξαφνικό ξέσπασμά του ενάντια στους πολιτικούς του αντιπάλους μαρτυρά τον αυξανόμενο πανικό του.