Eγκλημα η απώλεια του ρωσικού αγωγού

Στις 18/6/2015, ύστερα από πολλές προσπάθειες και το προσωρινό ξεπέρασμα μύριων εμποδίων, συνυπέγραψα στην Αγία Πετρούπολη, ως υπουργός Ενέργειας, ένα στρατηγικό και άκρως σημαντικό μνημόνιο συνεργασίας με τον ομόλογό μου υπουργό Ενέργειας της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Αλεξάντερ Νόβακ, για την κατασκευή και τη διέλευση από την Ελλάδα ενός εξαιρετικής σημασίας αγωγού με ρωσικό φυσικό αέριο (50 δισ. κυβικά μέτρα ετησίως), του «Νότιου Ευρωπαϊκού αγωγού» όπως τον ονομάσαμε (Greek Stream), ο οποίος, ως συνέχεια του αγωγού που, με αφετηρία τη Ρωσία, θα διέσχιζε τη Μαύρη Θάλασσα και την Ευρωπαϊκή Τουρκία, θα είχε προορισμό τις χώρες της Βαλκανικής, της Νοτιοανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης.

Ο αγωγός αυτός, με τον οποίο η Ρωσία παρέκαμψε τον επισφαλή γι’ αυτήν ουκρανικό δρόμο, δεν είχε μόνο μία στρατηγική σημασία για τις ενεργειακές ανάγκες της Ευρώπης αλλά και μία τεράστια ενεργειακή, οικονομική, πολιτική και γεωστρατηγική σημασία για την Ελλάδα, ενώ άλλαζε όλα, σχεδόν, τα δεδομένα όχι μόνο σε ενεργειακό αλλά και σε πολιτικό επίπεδο στην περιοχή μας και την Ευρώπη.

Το τραγικό είναι ότι αυτή η πρωτοπόρα συμφωνία που υπέγραψα με τη Ρωσική Ομοσπονδία για τον αγωγό ρωσικού αερίου, στην Αγία Πετρούπολη, όπου βρισκόμουν μαζί με τον Αλ. Τσίπρα και ο οποίος γνώριζε και τότε συμφωνούσε με τα πάντα όπως εξελίσσοντο, μόλις απομακρύνθηκα από την κυβέρνηση λόγω τρίτου Μνημονίου, μπήκε στο περιθώριο και στη συνέχεια ενταφιάστηκε κάτω από τις πιέσεις κυρίως των ΗΠΑ.

Παρόλο που ήταν αναμενόμενο, έπεσε ως βόμβα η δήλωση του Alexander Novak, ότι τελικά έκλεισε η συμφωνία για να περάσει αυτός ο αγωγός ρωσικού αερίου, όχι από την Ελλάδα αλλά από τη Βουλγαρία με κατεύθυνση την Ευρώπη.

Η Ελλάδα απώλεσε από τη μη διέλευση του αγωγού ρωσικού αερίου γιγάντιας χωρητικότητας, έως 49 δισ. κυβικών μέτρων ετησίως, σημαντικότατα οικονομικά και στρατηγικά οφέλη που προέβλεπε ρητά η συμφωνία Λαφαζάνη – Novak.

Συγκεκριμένα, με βάση τη συμφωνία, η χώρα μας θα προμηθεύετο φτηνό φυσικό αέριο, θα συμμετείχε 50-50% στην ιδιοκτησία και διαχείριση του αγωγού που θα χρηματοδοτούσε εξ ολοκλήρου η ρωσική πλευρά, ενώ το ελληνικό Δημόσιο θα κέρδιζε εκατοντάδες εκατ. ευρώ ετησίως από τα τέλη διέλευσης του αγωγού. Να σημειώσουμε ότι από τον άλλο αγωγό TAP, αμερικάνικης έμπνευσης, που έρχεται από το Αζερμπαϊτζάν και περνάει από τη χώρα μας, η Ελλάδα δεν κερδίζει απολύτως τίποτα!

Ταυτόχρονα με την κατασκευή αυτού του αγωγού ρωσικού φυσικού αερίου, η Ελλάδα θα γινόταν πραγματικός πλουραλιστικός ενεργειακός κόμβος, θα αναβάθμιζε τον γεωστρατηγικό της ρόλο και θα κατοχύρωνε  προωθημένες σχέσεις με τη Ρωσία, που θα ενίσχυαν την ασφάλειά της και τη δυνατότητά της να ασκήσει πολυδιάστατη πολιτική εξωτερικών σχέσεων.

Η ματαίωση της διέλευσης του αγωγού ρωσικού φυσικού αερίου από την Ελλάδα δεν αποτελεί μόνο σκάνδαλο πρώτου μεγέθους, αφού σε μία περίοδο που η Ελλάδα αγωνιά για ξένες επενδύσεις πετάει στα αζήτητα μία νέα γνήσια παραγωγική επένδυση ύψους πάνω από 2 δισ. δολ.(!) και 20.000 νέων θέσεων εργασίας αλλά και ένα μείζον εθνικό έγκλημα και πισώπλατη μαχαιριά στην ασφάλειά μας.

Γι’ αυτό το μείζον οικονομικό και εθνικό έγκλημα κατά της χώρας μας, έχει βαρύτατη την ευθύνη η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ενώ είναι απόλυτα συνένοχοι όσοι συναίνεσαν σε αυτή τη ματαίωση είτε σιώπησαν.