Μια άλλη μορφή εργασίας {LF}στην Αμερική

Το να αποδίδονται οι απώλειες θέσεων εργασίας στη βιομηχανία στον ανταγωνισμό από το εξωτερικό ή στην τεχνολογία, έχει καταστεί βασικό στοιχείο της λαϊκιστικής πολιτικής στις ανεπτυγμένες χώρες. Πουθενά αυτό δεν ισχύει περισσότερο από όσο στις ΗΠΑ όπου ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έθεσε το θέμα στην κορυφή της προεκλογικής του εκστρατείας το 2016 και έχει ξεκινήσει από τότε έναν εμπορικό πόλεμο με την Κίνα. Αλλά οι αμερικανοί εργαζόμενοι αντιμετωπίζουν πολύ καιρό μια άλλη πηγή ανταγωνισμού μέσα στην ίδια τους τη χώρα: την εργασία μέσα στις φυλακές.

Πολλοί Αμερικανοί μπορεί να νομίζουν ότι το σύστημα να εργάζεται κανείς ενώ είναι φυλακισμένος ανήκει στο παρελθόν. Ομως, το 2005 – το πιο πρόσφατο έτος για το οποίο είναι διαθέσιμο ένα αρκετά πλήρες σύνολο δεδομένων σε εθνικό επίπεδο – το σύστημα αυτό απασχολούσε περίπου 1,4 εκατομμύρια κρατούμενους, εκ των οποίων περίπου 600.000 εργάστηκαν στον τομέα της μεταποίησης. Πρόκειται για το 4,2% της συνολικής αμερικανικής απασχόλησης στον τομέα της μεταποίησης.

Οι φυλακές της Αμερικής αντιπροσωπεύουν μια μεγάλη και αυξανόμενη συγκέντρωση διαθέσιμης εργασίας: από το 1932, ο αριθμός των κρατουμένων στις ΗΠΑ έχει αυξηθεί, από περίπου 140.000 σε περισσότερα από 2,2 εκατομμύρια το 2014. Τέτοιοι εργαζόμενοι κερδίζουν λιγότερο από $1 την ώρα. Το αποτέλεσμα είναι η πρακτική αυτή εκτός από κατακριτέα να προκαλεί και στρέβλωση στην αγορά. Αυτή ήταν ακριβώς η ένσταση που διατυπώθηκε εναντίον της Κίνας από την ένταξή της στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου το 2001. Κατά τη διάρκεια της ιστορίας της, η εργασία των φυλακισμένων έχει επηρεάσει την αμερικανική παραγωγή τουλάχιστον όσο και το σοκ της Κίνας.

Ιστορικά, ο ανταγωνισμός από τους εργαζόμενους με καταδίκες είχε ένα απροσδόκητο όφελος: ενώ εξάλειψε μερικές βιομηχανίες σε ορισμένες τοποθεσίες, ανάγκασε επίσης τις επιχειρήσεις να προσαρμοστούν, μεταξύ άλλων υιοθετώντας πιο προηγμένες τεχνολογίες. Οι εταιρείες που επιβίωσαν το έκαναν με επενδύσεις σε υψηλή τεχνολογία. Ομως τα προβλήματα εξακολουθούν να παραμένουν πολλά. Το Κολοράντο ψήφισε πρόσφατα αλλαγές στη νομοθεσία ώστε να μην επιτρέπεται τέτοια μορφή εργασίας. Κι όμως υπάρχουν κρατούμενοι στη χώρα που εξακολουθούν να παράγουν έπιπλα με κόστος $2,45 την ημέρα. Τι είναι όλοι αυτοί εάν δεν είναι σκλάβοι;

Ο Μάικλ Πόικερ είναι μεταπτυχιακός ερευνητής στο Graduate Business School  του Columbia University