Προς νέο πρωθυπουργό: Κίνδυνος πολέμου με το Ιράν

Hταν προφανές πως η κράτηση του πετρελαιοφόρου «Grace 1» στο Γιβραλτάρ, που σύμφωνα με τις Αρχές μετέφερε ιρανικό αργό πετρέλαιο στη Συρία, κατά παράβαση των απαγορεύσεων της Ευρωπαϊκής Eνωσης, θα προκαλούσε κάποια αντίδραση. Πράγματι, το καθεστώς της Τεχεράνης διατύπωσε σαφώς, τότε, την πρόθεσή του να προχωρήσει σε πράξη αντεκδίκησης.

Με μια σειρά από επιθέσεις να έχουν ήδη προηγηθεί εναντίον διεθνών πετρελαιοφόρων εντός και εκτός των Στενών του Ορμούζ, μία εβδομάδα πριν εκδηλώθηκε απόπειρα κατάληψης του υπό βρετανική σημαία πλοίου, «BP British Heritage». Η απόπειρα τελικά δεν τελεσφόρησε λόγω της παρουσίας της φρεγάτας του βρετανικού ναυτικού, «HMS Montrose».

To Ηνωμένο Βασίλειο εξέδωσε προειδοποίηση προς όλα τα υπό βρετανική σημαία πλοία να αποφεύγουν τη συγκεκριμένη περιοχή και παράλληλα αύξησε το επίπεδο απειλής. Αυτό όμως δεν αρκούσε. Θα έπρεπε να έχουμε ενεργοποιήσει τον έλεγχο όλων των διαδικασιών ναυσιπλοΐας, να κατευθύνουμε τα πλοία να συγκεντρώνονται σε ασφαλή σημεία και μετά αυτά να μετακινούνται σε κονβόι.

Ακόμα κι ένα μόνο μεγάλο πολεμικό πλοίο στον Κόλπο θα αρκούσε μέχρι να φτάσουν στην περιοχή οι ενισχύσεις, αν και η έλλειψη πλοίων στο πολεμικό ναυτικό φτάνει σε ντροπιαστικά επίπεδα.

Αντ’ αυτού φάνηκε να είμαστε αδιάφοροι μπροστά στο γεγονός ότι ένα από τα πλοία μας έβαζε πλώρη για να γίνει όμηρος. Ετσι, έφτασαν τα νέα ότι οι ιρανικές δυνάμεις κατέλαβαν το υπό βρετανική σημαία πετρελαιοφόρο «Stena Impero» και τα 23 μέλη του πληρώματός του, ενώ αυτό βρισκόταν εντός των υδάτων του Ομάν.

Το «Grace 1» θα κρατηθεί στο Γιβραλτάρ για ακόμα 30 ημέρες και δεν πιστεύω ότι ο Τζέρεμι Χαντ, ο υπουργός Εξωτερικών, νομιμοποιείται να απελευθερώσει το πλοίο, ακόμα και αν οι Ιρανοί υποσχεθούν ότι αυτό δεν θα πλεύσει για τη Συρία. Συνεπώς, όποιο πλοίο υπό βρετανική σημαία περνάει από τα Στενά του Ορμούζ, ή και έξω από αυτά, στην περιοχή της Χερσονήσου της Σαουδικής Αραβίας, θα βρίσκεται σε κίνδυνο.

Και αν και στόχος μας είναι η μείωση της έντασης, δεν θα πρέπει να τον συγχέουμε με το πρώτιστο καθήκον κάθε έθνους, να υπερασπίζεται τον εαυτό του και τον λαό του. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, μέχρις ότου πραγματοποιηθεί μια συμμαχική συμφωνία για συνοδεία των πλοίων που διασχίζουν τα Στενά, θα πρέπει να συνοδεύουμε μικρές ομάδες βρετανικών πλοίων με το μοναδικό πολεμικό που έχουμε διαθέσιμο εκεί.

Στόχος μας θα πρέπει να είναι η παρουσία στην περιοχή τουλάχιστον τεσσάρων πολεμικών μας πλοίων – εκεί μας έφτασαν οι μειώσεις του στόλου επιφανείας από τις πετυχημένες μας κυβερνήσεις.

Είναι αναγκαίο να ενισχύσουμε το δικαίωμα ελεύθερης διέλευσης που είναι ζήτημα ζωτικής σημασίας για την ελεύθερη διακίνηση των εμπορευμάτων σε ολόκληρο τον πλανήτη. Μια στρατιωτικού χαρακτήρα απάντηση εναντίον του Ιράν δεν θα ήταν το κατάλληλο μέτρο και σε κάθε περίπτωση ξεπερνά τις δυνατότητες των ενόπλων δυνάμεών μας να δράσουν μόνες.

Θα πρέπει όμως να ξεκαθαρίσουμε στο Ιράν ότι ενώ έως τώρα προσπαθούσαμε να πείσουμε τις ΗΠΑ να ελαφρύνουν τις κυρώσεις εναντίον του, τώρα, αν το Ιράν δεν απελευθερώσει το πλοίο μας και το πλήρωμά του, θα σταθούμε στο πλευρό των ΗΠΑ για να γίνουν οι κυρώσεις ακόμα σκληρότερες. Και παρά τα όσα πιστεύουν μερικοί, αν ξεσπάσει στην περιοχή αυτή πόλεμος, δεν υπάρχει τρόπος το Ηνωμένο Βασίλειο να αποφύγει την πλήρη εμπλοκή του στο πλευρό των ΗΠΑ.

O ναύαρχος λόρδος Αλαν Γουέστ είναι πρώην αρχηγός του Ναυτικού Επιτελείου