Με έντονη την αίσθηση του ανικανοποίητου
Οι ωραίοι Βρετανοί αφηγήθηκαν εικόνες συναισθηματικής ακρίβειας και σκοτεινής ομορφιάς από τον ιδιαίτερο μουσικό τους κόσμο
Ηταν σχεδόν προδιαγεγραμμένο ότι αυτή η βραδιά δεν θα τελείωνε για όλους το ίδιο. Η αίσθηση του ανικανοποίητου παραμονεύει σε κάθε πολυαναμενόμενο λάιβ. Τέτοιο ήταν και το προχθεσινό των Tindersticks στο Ηρώδειο, που πραγματοποιήθηκε τελικά με καθυστέρηση δύο σχεδόν ετών. Είναι γνωστή η περιπέτεια της συναυλίας που είχε ανακοινωθεί και τελικά δεν έγινε πριν από δυο χρόνια στον ίδιο χώρο. Το βρετανικό συγκρότημα με τους φανατικούς οπαδούς και στην Ελλάδα στάθηκε και πάλι μπροστά στο αθηναϊκό κοινό. Η τελευταία εμφάνισή τους σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη ήταν το 2016. Τότε είχαν δώσει δείγματα γραφής από το άλμπουμ που οι μετρ της μελαγχολίας – όπως δικαίως τους αποκαλούν – είχαν κυκλοφορήσει, το αριστουργηματικό «The Waiting Room».
H προσμονή των 4.000 και πλέον φαν τους ήταν απολύτως δικαιολογημένη, όπως και οι διακυμάνσεις στον βαθμό της ικανοποίησης που προσέφερε η μπάντα με τον τόσο ιδιαίτερο ήχο. Τα ενθουσιώδη χειροκροτήματα μόλις εμφανίστηκαν στη σκηνή ήταν η ιδανική υποδοχή για το συγκρότημα που έδωσε νέα πνοή με τον λεπτών συναισθηματικών αποχρώσεων ήχο τους, στη βρετανική μουσική σκηνή από το 1992 που δημιουργήθηκε. Οι εναλλαγές της σιωπής που επικρατούσε όταν ο Στιούαρτ Aστον Στέιπλς ερμήνευε μερικά από τα διαμάντια της δισκογραφία τους και τα κύματα έκστασης που έρχονταν από τις κερκίδες του Ηρωδείου, ήταν μια ακόμη άσκηση ισορροπίας. Οσοι κατάφεραν να παρακολουθήσουν αυτή τη συναυλία θα συμφωνούσαν ότι «ισορροπία» ήταν η λέξη που αποκάλυπτε τις ευγενείς προθέσεις αυτών των μουσικών με την τόσο εκλεπτυσμένη μελαγχολία όπως συχνά – πυκνά χαρακτηρίζουν τη δημιουργία τους.
Οι ωραίοι Βρετανοί αφηγήθηκαν εικόνες συναισθηματικής ακρίβειας και σκοτεινής ομορφιάς από τον ξεχωριστό μουσικό τους κόσμο. Από το πρώτο τραγούδι «The Other Side Of The World» έως τα δύο τελευταία κομμάτια που του encore, το «A Night So Still», και το «Hushabye Mountain» η σπουδαία μπάντα από το Nottingham κατάφερε να επιβεβαιώσει τους λόγους για τους οποίους στέκεται στην κορυφή της παγκόσμιας σκηνής. Οσο προχωρούσε το βράδυ και οι φαν τους δεν άκουγαν τα αγαπημένα τους τραγούδια – αλίμονο, σε μια συναυλία μιάμισης ώρας πόσα κομμάτια να χωρέσουν – άρχισαν οι τρυφερές διαμαρτυρίες και οι απανωτές παραγγελίες. Η εξήγηση του Στιούαρτ Aστον Στέιπλς, ότι θα πραγματοποιηθούν οι επιθυμίες τους την επόμενη φορά που θα έχουν μαζί τους μεγαλύτερη μπάντα με έγχορδα, ήταν απλώς καθησυχαστική. Οι μικροί διάλογοι μεταξύ σκηνής και κερκίδων έδιναν έναν βαθμό έντασης και μικρής αγωνίας για το αν και τι θα ικανοποιούσε το υπέροχο συγκρότημα. Τελικά έμεινε πιστό στο set list του αφήνοντας την αίσθηση του ανεκπλήρωτου, όπως συμβαίνει σε όλες τις σπουδαίες συναυλίες.
Στις ιδιαίτερες στιγμές του λάιβ ήταν η εμφάνιση σε μερικά τραγούδια ενός νεαρού που συνόδευε με την κιθάρα του, ο οποίος δεν συστήθηκε αλλά μάθαμε ότι είναι ο γιος του Στιούαρτ Aστον Στέιπλς, Στάνλεϊ. Η ίδια πηγή αποκάλυψε ότι πριν από τη συναυλία του Ηρωδείου το ιδρυτικό μέλος της μπάντας ήταν στην Ιθάκη με την οικογένειά του, όπου διατηρεί εξοχικό εδώ και αρκετά χρόνια. Η Ελλάδα τους αγαπά και αυτοί αγαπούν την Ελλάδα. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι οι σπουδαίοι Βρετανοί σε λίγους μήνες πάλι θα παίξουν το άλμπουμ που ετοιμάζουν επί ελληνικού εδάφους. Ιδωμεν.














