Σαν τα σπορ εννοείται ότι δεν έχει!

Ο Ντέμης Νικολαΐδης είχε πει κάποτε ότι ο αθλητισμός ανήκει στα σημαντικότερα δεύτερα πράγματα της ζωής μας και δεν έχει άδικο…

Απλώς η δυνατότητά του στη δημιουργία εικόνων και στην παραγωγή συναισθημάτων είναι άπαικτη!

Γιατί το γράφω αυτό σήμερα; Διότι αποδεικνύεται περίτρανα από τον λόγο για τον οποίο ο Ντουέιν Γουέιντ πήρε χθες τα ξημερώματα το βραβείο των ESPY’s στην κατηγορία «Best Moment»…

Την πιο δυνατή στιγμή της σεζόν στον αμερικάνικο αθλητισμό, λοιπόν, την πρόσφερε ο απόμαχος, πλέον, σουπερστάρ του ΝΒΑ και δεν αφορά κάποιο κάρφωμα ή ένα δύσκολο καλάθι ή ένα οποιοδήποτε αγωνιστικό στιγμιότυπο, αλλά ένα τρυφερό και αγαπησιάρικο ενσταντανέ…

Μια δακρύβρεκτη αγκαλιά με τον γιο του!

Στις 9 του περασμένου Απριλίου η ατμόσφαιρα στον τελευταίο εντός έδρας αγώνα των Μαϊάμι Χιτ κόντρα στους Σίξερς ήταν εκ προοιμίου συναισθηματικά φορτισμένη και ηλεκτρισμένη, καθώς επρόκειτο για το κύκνειο άσμα του Flash. Αντί οποιουδήποτε άλλου, τον πρόλογο ανέλαβε ο Ζαΐρ Γουέιντ και η ομιλία του εμπεριείχε τόση συγκίνηση που τους πήραν όλους τα ζουμιά!

Αλλά και ο χθεσινός λόγος τού τρις πρωταθλητή του ΝΒΑ υπήρξε μνημειώδης και μάλιστα αυτοσαρκαστικός. Λίγο νωρίτερα είχε ανέβει στο βήμα για να παραλάβει το δικό του βραβείο ο (παίκτης του american football) Ντου Μπρις, ο οποίος ευχαρίστησε τη γυναίκα του κι όταν πήρε τον λόγο ο Γουέιντ είπε γελώντας ότι τρώει… παντόφλα από τη δική του για να αναγνωρίσει δημοσίως την προσφορά της στην καριέρα του!

Σαν να μην έφτανε αυτό, ο Γουέιντ της έκανε κιόλας καινούργια πρόταση γάμου: «Αγάπη μου, είσαι υπέροχη με αυτό το φόρεμα και ανυπομονώ σε πέντε χρόνια από τώρα να σε ξαναπαντρευτώ, απλώς αυτή τη φορά θα έχουμε μικρότερο μπάτζετ»!

Ναι, Ντέμη, έχεις δίκιο πως ο αθλητισμός δεν αποτελεί είδος πρώτης ανάγκης και τη σοβαρότερη προτεραιότητα στη ζωή μας. Αλλά, διάβολε, οι ανεξίτηλες εικόνες που δημιουργεί και τα ανατριχιαστικά συναισθήματα τα οποία παράγει δεν παίζονται!

Εν τέλει, σαν τα σπορ δεν έχει!