Κεραυνοί

Οι περισσότερες, όπως θα το περίμενε κανείς, έχουν γίνει στη Σουηδία: 546. Στην Ιταλία έχουν φτάσει τις 474. Στη Βρετανία, τις 374. Στη Γαλλία, τις 303. Στην Ελλάδα, οι απεργίες που έχουν γίνει στα σχολεία για το κλίμα είναι μόλις 7. Από τα χαμηλότερα είναι εδώ και το ποσοστό των πολιτών που τοποθετούν το κλίμα στις τέσσερις πρώτες προτεραιότητές τους: 34%, έναντι 76% στη Σουηδία.

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι δεν είναι καταρχήν κακό να μην κάνεις απεργία στο σχολείο σου για το κλίμα: δείχνει πειθαρχία και φιλομάθεια. Το κακό είναι ότι στα ελληνικά εκπαιδευτικά ιδρύματα γίνονται απεργίες για πολλούς άλλους λόγους εκτός από το κλίμα. Επιπλέον, οι πληροφορίες αναφέρουν ότι υπάρχουν αρκετοί, και μαχητικοί, καθηγητές (για παράδειγμα στο ΕΜΠ) που θεωρούν ότι η κλιματική αλλαγή είναι μύθος. Ξέρετε εσείς: αυτά είναι προπαγάνδα της Αριστεράς, η αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη δεν είναι παρά κάτι παροδικό, η ανάπτυξη χρειάζεται θυσίες κ.λπ.

Το τελευταίο επιχείρημα αυτής της σχολής θα μπορούσε να είναι ότι το φονικό μπουρίνι στη Χαλκιδική δεν σχετίζεται με την κλιματική αλλαγή, αφού κάτι ανάλογο είχε γίνει και το 1983. Μόνο που ο συσχετισμός δεν είναι τόσο απλός. Η υπερθέρμανση της Γης και η αύξηση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και μεθανίου δεν προκαλούν μόνο πιο ισχυρά μετεωρολογικά φαινόμενα: αυξάνουν και τη συχνότητά τους. Οσο καθόμαστε με σταυρωμένα τα χέρια, τόσο η χρονική απόσταση μεταξύ των ακραίων φαινομένων θα μειώνεται.

Η Γκρέτα Τούνμπεργκ το έχει καταλάβει και διαμαρτύρεται με ένα πείσμα που χαρακτηρίζει πολλά παιδιά με σύνδρομο Asperger. Κάθε Παρασκευή, εδώ και έναν χρόνο, διαδηλώνει μπροστά στο σουηδικό κοινοβούλιο φορώντας ένα κίτρινο αδιάβροχο. «Η κλιματική κρίση δεν πηγαίνει διακοπές, ούτε κι εμείς» τουιτάρισε η 16χρονη σουηδή ακτιβίστρια. Το παράδειγμά της έχει εμπνεύσει τους μαθητές σε πάνω από 100 χώρες, όχι όμως και στην Ελλάδα, όπου το θέμα θεωρείται βαρετό. Είναι χαρακτηριστικό ότι στις τελευταίες εκλογές δεν έλαβε μέρος ούτε ένα οικολογικό κόμμα. Και μόνο κάτι αντισυμβατικά κόμματα όπως το Ποτάμι οργανώνουν εκδηλώσεις για το κλίμα, όπως η χθεσινοβραδινή στο Polis Art Café με τίτλο «Κεραυνοί το κατακαλόκαιρο».

Η νέα κυβέρνηση, πάλι, μάλλον συντονίζεται με την κοινή γνώμη στο να μην τοποθετεί την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής στις προτεραιότητές της. Το ίδιο έκανε και η προηγούμενη, παρά τις υποτιθέμενες οικολογικές της ευαισθησίες. Όμως το ζήτημα αυτό δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με ατομικές πρωτοβουλίες, όπως το να τρώμε λιγότερο κρέας ή να ταξιδεύουμε αραιότερα. Με την κλιματική αλλαγή συμβαίνει ό,τι και με την ανεργία, γράφει ο γερμανός καθηγητής Αντερς Λέβερμαν στην Guardian: η αντιμετώπισή τους αποτελεί επείγουσα ευθύνη των κυβερνήσεων.

Και πρέπει να τους το υπενθυμίζουμε εμείς, οι πολίτες. Με οδηγό μας την Γκρέτα.