Η θυσία της σοβαρότητας

Ο νέος υφυπουργός Αθλητισμού σίγουρα είδε να γράφονται για αυτόν χθες (και όχι μόνο στον αθλητικό ηλεκτρονικό και έντυπο Τύπο) του κόσμου τα αφιερώματα. Η θέση που ανέλαβε εξασφαλίζει τεράστια προβολή και αυτό το γνωρίζει. Βέβαια η προβολή αυτή δεν είναι απαραίτητα καλή κι αυτό το γνωρίζουν σίγουρα οι «μαυρισμένοι» προκάτοχοί του: τόσο ο Σταύρος Κοντονής όσο και ο Γιώργος Βασιλειάδης δεν κατάφεραν να εκλεγούν παρά το ότι στα προηγούμενα τέσσερα χρόνια έδωσαν δεκάδες συνεντεύξεις και έκαναν χιλιάδες δηλώσεις – ίσως μάλιστα να έφταιξε κυρίως αυτό.

Ταμείο

Για τον Αυγενάκη ακούω πάρα πολλά – τα πιο πολλά θετικά, όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις. Είναι ποδοσφαιρόφιλος (και γενικά φίλος των σπορ) και όχι ένας άσχετος που βρέθηκε στο υφυπουργείο για να υπηρετήσει κάποιο μυστήριο πολιτικό σχέδιο. Είναι οπαδός του ΟΦΗ και δεν το κρύβει κι αυτό είναι καλό – ο χώρος τελευταία είχε γεμίσει από πολιτικούς με ενοχές απέναντι στα οπαδικά τους αισθήματα. Ηταν εναντίον της αναδιάρθρωσης της Σουπερλίγκας, έχει υπάρξει στη Βουλή επικριτής του τελευταίου νόμου του Βασιλειάδη που επέτρεψε στους κατόχους στοιχηματικών εταιρειών να γίνουν μέτοχοι ΠΑΕ και ΚΑΕ με διατάξεις «φωτογραφικές», ήταν επικριτικός απέναντι στην πολιτική των προκατόχων του που μετέτρεψαν την ΕΡΤ σε ταμείο ενίσχυσης των ΠΑΕ, χωρίς να δείχνουν τον παραμικρό σεβασμό για τα χρήματα του έλληνα φορολογούμενου. Κυρίως, όμως, ο Αυγενάκης έχει τη φήμη ανθρώπου που δεν φοβάται τη σύγκρουση με συμφέροντα και νιώθει υποχρέωση να στέλνει στον εισαγγελέα οτιδήποτε κρίνει σκανδαλώδες. «Για χρόνια ήταν ο Πουαρό της Νέας Δημοκρατίας σε ό,τι είχε να κάνει με τη σκανδαλολογία» μου έλεγε χθες κάποιος που γνωρίζει το πώς σκέφτεται. «Κλεινόταν σε ένα δωμάτιο και αξιολογούσε τα πάντα. Ο,τι ο Λευτέρης έλεγε ότι μοιάζει με σκάνδαλο, για τον Κυριάκο ήταν σκάνδαλο – κανείς άλλος δεν είχε την ικανότητα να αξιολογεί κατηγορίες και αποκαλύψεις καλύτερα από αυτόν» μου είπε. Ολα αυτά σημαίνουν πως κάμποσοι, που νόμιζαν πως δεν υπάρχει κράτος να ασχοληθεί μαζί τους, στο επόμενο διάστημα θα χάσουν τον ύπνο τους. Από την άλλη, αν δεν έχουν κάτι να φοβηθούν, δεν θα έχουν πρόβλημα: ο Αυγενάκης θεωρείται ένας δίκαιος στις κρίσεις του πολιτικός. Κι αυτό εντός της ΝΔ τον έκανε και ιδιαίτερα αγαπητό.

Υποστήριξη

Αντίθετα μαθαίνω ότι δεν περνούν και τις καλύτερες μέρες τους οι προκάτοχοί του. Και οι δυο νιώθουν κομμάτι εγκαταλελειμμένοι από το κόμμα. Ο Κοντονής έμεινε μόνος να δώσει τη μάχη της Ζακύνθου και μολονότι είχε προειδοποιήσει για την ανάγκη μιας μεγαλύτερης κομματικής κινητοποίησης οι προειδοποιήσεις του δεν βρήκαν ανταπόκριση: κάποιοι ισχυρίζονται πως ο Αλέξης Τσίπρας ήθελε να τον «κάψει». Κι ο Βασιλειάδης ωστόσο δεν είχε την υποστήριξη που θα του άξιζε. Ο μηχανισμός του ΣΥΡΙΖΑ κινητοποιήθηκε για να εκλεγούν ο Γιάννης Ραγκούσης και η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου π.χ. αλλά για τον ίδιο δεν υπήρχε καμία προσοχή, όπως αποδείχτηκε. Λέγεται ότι τον τελευταίο καιρό το επιτελείο των ανθρώπων που υπήρχε δίπλα στον πρώην πρωθυπουργό (κυρίως οι άνθρωποι του Μαξίμου…) χρέωναν στον πρώην υφυπουργό λάθη τεράστια. Εγώ λέω πως αυτό είναι μια άδικη κατηγορία, διότι ο Βασιλειάδης υπήρξε ο πιο πιστός ίσως στρατιώτης του Τσίπρα. Ο Βασιλειάδης θυσίασε πολλές φορές τη σοβαρότητά του για να καλύψει άλλους, αλλά σε μια κυβέρνηση στην οποία η σοβαρότητα δεν ήταν απαραίτητα χάρισμα και προσόν, η θυσία της δεν εκτιμήθηκε.

Σύμβουλοι

Πάντως επειδή ειδικά η τωρινή διοίκηση της ΕΠΟ χρωστά και στον Κοντονή και στον Βασιλειάδη πολλά, ελπίζω ο πρόεδρος της ομοσπονδίας Βαγγέλης Γραμμένος να τους αποκαταστήσει. Η ΕΠΟ έχει πάντα ανάγκη από νομικούς συμβούλους: λεφτά για δύο παραπάνω θα βρει. Και η συνεισφορά των δυο μπορεί να είναι και σημαντική – κάτι μου λέει ότι με τον Αυγενάκη στο υφυπουργείο στην ΕΠΟ θα χρειαστούν δικηγόροι πολλοί.

Χωρισμοί

Οι μέρες είναι γενικά διδακτικές και δυο ιστορίες μας αποκαλύπτουν ότι κάποιοι πρόσφατοι χωρισμοί δεν ήταν τόσο φιλικοί και εγκάρδιοι όσο φάνηκε να είναι. Με τους χωρισμούς που μοιάζουν συναινετικοί, και δεν προκύπτουν ύστερα από δημόσιο ξεκατίνιασμα, υπάρχει πάντα η πιθανότητα αυτό που βλέπεις να είναι κομμάτι διαφορετικό από την πραγματικότητα: μπορεί να φαίνεται ότι υπάρχει ηρεμία κι από κάτω να υπάρχουν υπόγεια ρεύματα. Αυτό μοιάζει να συμβαίνει στις ιστορίες του χωρισμού του ΠΑΟ με τον Μολέδο και του ΠΑΟΚ με τον Ραζβάν Λουτσέσκου.

Μολέδο

Ο βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής χώρισε με τον ΠΑΟ ανταλλάσσοντας όρκους αμοιβαίας αγάπης. Για να δείξει ότι αυτή δεν περιορίζεται σε λόγια υπέγραψε μια λύση συμβολαίου που υποχρέωνε όποια ελληνική ομάδα ήθελε ξανά τις υπηρεσίες του να πληρώσει στον Παναθηναϊκό μια τεράστια ρήτρα – κάποιοι μιλάνε για 2 εκατ. ευρώ. Επιστρέφοντας στη Βραζιλία ο Μολέδο μάλλον μετάνιωσε. Οταν του έγινε η πρόταση του Ολυμπιακού, την είδε με πολύ καλό μάτι: το να γυρίσει στην αγαπημένη του Γλυφάδα (στα καφέ και στα κλαμπ της) ήταν όνειρο ζωής. Επειδή τελικά συμφωνία με τον Ολυμπιακό δεν υπήρξε, ο Μολέδο τα έβαλε με τον ΠΑΟ – πιστεύει ότι η παλιά ρήτρα που μπήκε στο συμβόλαιο (η «ρήτρα αγάπης» θα ‘λεγε κάποιος) χάλασε την επιστροφή του στην Ελλάδα. Χθες έκανε προσφυγή, ζητώντας χρήματα που ο Παναθηναϊκός του χρωστάει: η προσφυγή απέδειξε ότι οι όρκοι αγάπης μετά τον χωρισμό δεν έχουν σημασία, αλλά και ότι στον ΠΑΟ υπάρχουν ακόμα αρκετές «τρύπες». Αν ο Βραζιλιάνος είχε κάνει προσφυγή δυο μήνες πριν ο ΠΑΟ θα κινδύνευε να μην πάρει άδεια συμμετοχής και να ξεκινήσει και το νέο πρωτάθλημα με μείον 6 βαθμούς.

Ρουμάνος

Η δεύτερη ανάλογη ιστορία έχει πρωταγωνιστές τον ΠΑΟΚ και τον Ραζβάν Λουτσέσκου. Χώρισαν πολιτισμένα και μίλησαν για σχέση αιώνιας φιλίας – και γιατί όχι; Μόλις όμως ο Ρουμάνος βρέθηκε στη νέα του ομάδα το πρώτο που ζήτησε από τους Αραβες είναι να του αγοράσουν ένα (πρώην) παίκτη του ΠΑΟΚ, τον Πορτογάλο Σέρτζιο Ολιβέιρα, που η ομάδα του Ιβάν Σαββίδη προσπαθεί να αποκτήσει και φέτος από την Πόρτο ως δανεικό. Ο Ρουμάνος γνωρίζει ότι η Πόρτο θέλει να τον πουλήσει και όχι να τον δανείσει. Γνωρίζει όμως ότι με τραυματία τον Μαουρίτσιο, οι φίλοι του στον ΠΑΟΚ τον συγκεκριμένο τον έχουν ανάγκη – οι Αραβες θα μπορούσαν να αγοράσουν κάποιον άλλο. Αλλά ο χωρισμός είναι σαν την απομάκρυνση από το ταμείο. Ειδικά αν ο χωρισμός δεν είναι τόσο φιλικός όσο φάνηκε, αισθήματα δεν υπάρχουν. Πάθη και λάθη μόνο…