Να επανέλθει {LF}και η θεσμική κανονικότητα

Τα προηγούμενα χρόνια οι μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις και οι εργαζόμενοι σε αυτές υπέστησαν τις μεγαλύτερες συνέπειες από την εκδήλωση της οικονομικής κρίσης και των περιοριστικών πολιτικών που ακολουθήθηκαν ως αντίδοτο για την κρίση χρέους της ελληνικής οικονομίας. Χιλιάδες συνάδελφοι αναγκάστηκαν να κλείσουν τις επιχειρήσεις τους λόγω της μείωσης των εισοδημάτων, της υπέρμετρης φορολογικής επιβάρυνσης, της έλλειψης ρευστότητας και πρόσβασης σε χρηματοδότηση και φυσικά της υπερχρέωσης. Τα νούμερα είναι αποκαλυπτικά. Διακόσιες χιλιάδες λιγότερες ΜμΕ σε σχέση με το 2008 και απώλεια περίπου 650.000 θέσεων απασχόλησης. Είναι μάλιστα θλιβερό χαρακτηριστικό ότι το 1/3 των νεόπτωχων προήλθαν από τις επαγγελματικές τάξεις που εκπροσωπεί η ΓΣΕΒΕΕ. Η οικονομική κρίση εξελίχθηκε σε ανθρωπιστική δοκιμάζοντας τη συνοχή της ελληνικής κοινωνίας και παράλληλα σε κρίση θεσμική, πολιτική και αξιακή. Ο κοινωνικός διάλογος υποχώρησε, ενώ ο ρόλος των κοινωνικών εταίρων – των παραγωγικών φορέων που είναι γειωμένοι με την πραγματική οικονομία και κοινωνία και γνωρίζουν τα καθημερινά προβλήματα και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις και οι εργαζόμενοι σε αυτές – υποβαθμίστηκε συστηματικά.

Οι πολιτικές αποφάσεις δεν περνούσαν μέσα από τον διάλογο με τους παραγωγικούς φορείς, οι προτάσεις των οποίων αγνοήθηκαν κατ’ επανάληψη, άλλα μέσα από εξωτερικά θεσμικά κέντρα που είτε δεν ήθελαν, είτε δεν μπορούσαν να κατανοήσουν την ελληνική πραγματικότητα και τις ιδιαιτερότητες της επιχειρηματικής δραστηριότητας στην Ελλάδα. Είναι διάχυτη η αίσθηση στην κοινωνία ότι όσο εκτυλίσσονταν το ελληνικό δράμα η απάντηση ήταν περισσότεροι φόροι, περισσότερες περικοπές και λιγότερη ανοχή στον ανθρώπινο πόνο υπό την ιδεοληψία του ηθικού κινδύνου.

Ο αυταρχικός τρόπος με τον οποίο παίρνονταν οι πολιτικές αποφάσεις και η αδυναμία δημιουργίας ευρύτερων συναινέσεων σε όλη τη διάρκεια των μνημονιακών χρόνων – και σε ένα βαθμό και στο σύντομο διάστημα που έχουμε διανύσει εκτός Μνημονίων – υπήρξε ο κυριότερος λόγος της μετάστασης της οικονομικής κρίσης σε θεσμική και πολιτική. Την επομένη των εκλογών η νέα κυβέρνηση εκτός από τη μείωση της υπερφορολόγησης και μέτρα για τη γενικότερη βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος που θα ενισχύσουν περαιτέρω την οικονομική δραστηριότητα και την κανονικότητα στην οικονομική ζωή, είναι αναγκαίο να επαναφέρει τη θεσμική κανονικότητα και να ενισχύσει τον κοινωνικό διάλογο. Η ευθύνη της επόμενης κυβέρνησης για την αποκατάσταση της κρίσης δημοκρατίας είναι μεγάλη. Και η καλή λειτουργία της Δημοκρατίας δημιουργεί και τις προϋποθέσεις εκδημοκρατισμού της οικονομικής ζωής, στοιχείο απαραίτητο τόσο για την οικονομική ανάπτυξη όσο και για τη δίκαιη διάχυση του μερίσματος ανάπτυξης και τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής και ειρήνης.

Ο Γιώργος Καββαθάς είναι πρόεδρος της Γενικής Συνομοσπονδίας Επαγγελματιών, Βιοτεχνών, Εμπόρων Ελλάδας