Πολιτική κυριαρχία Μητσοτάκη

Ο απερχόμενος πρωθυπουργός πήγε στο Ζάππειο. Ο νέος Πρωθυπουργός επέλεξε να μιλήσει από την κομματική του έδρα, την Πειραιώς. Από μια άποψη, εύλογο. Οπως λένε κι οι παροικούντες την πολιτική αγορά, στο Ζάππειο κάνει δηλώσεις ο χαμένος, όχι ο νικητής, και ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήταν ο αδιαμφισβήτητος νικητής της χθεσινής εκλογικής βραδιάς και πολιτικά παντοδύναμος. Στον χάρτη κυριάρχησε το μπλε, μόνο έξι εκλογικές περιφέρειες βάφτηκαν ροζ, άρα νομιμοποιείται κανείς να μιλήσει για μια στρατηγική νίκη της ΝΔ και μια στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ – παρά τα αντιθέτως λεγόμενα από τον Αλέξη Τσίπρα, αφού όταν χάνεις την εξουσία υφίστασαι εκ των πραγμάτων μια στρατηγική ήττα.

Στη ΝΔ διαβάζουν ως πρωταρχική αιτία του χθεσινού αποτελέσματος «την κεντρική στρατηγική της ανανέωσης και της διεύρυνσης του κόμματος που υλοποίησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης εδώ και τριάμισι χρόνια». Προσθέτουν όμως πως η νίκη τους οφείλεται και στο γεγονός πως το κόμμα τους, «εν αντιθέσει με τον ΣΥΡΙΖΑ, παρουσίασε μια ολοκληρωμένη, ρεαλιστική και τολμηρή πρόταση». Με δυο λόγια, βλέπουν στο ποσοστό που έλαβαν μια θετική ψήφο εκ μέρους του εκλογικού σώματος στη ΝΔ, όχι απλά και μόνο μια ψήφο διαμαρτυρίας προς το «καθεστώς Τσίπρα» που έπεσε στις κάλπες. Ισως έτσι να ανέγνωσε το αποτέλεσμα και ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν που έσπευσε να γίνει ο πρώτος ξένος ηγέτης που συνεχάρη τον Μητσοτάκη. Αν, πάντως, συμφωνούν σε κάτι οι νεοδημοκράτες με τον ΣΥΡΙΖΑ – για την ακρίβεια, με το συριζαϊκό προεκλογικό σύνθημα -, αυτό είναι πως «οι Ελληνες ψήφισαν για τη ζωή τους». Εξού κι επέλεξαν, σημειώνουν, το δικό τους κυβερνητικό σχέδιο που βασίζεται στο τρίπτυχο «λιγότεροι φόροι, νέες καλύτερες δουλειές και ασφάλεια για όλους».

Ο Μητσοτάκης είπε πως οι πολίτες τού προσέφεραν γενναιόδωρα μια ισχυρή εντολή διακυβέρνησης. Οντως, μιας και μιλάμε για την πρώτη αυτοδύναμη κυβέρνηση μετά το ξέσπασμα της κρίσης το 2009.

Ο δεύτερος πόλος. Ταυτόχρονα όμως οι ψηφοφόροι, ενώ οδήγησαν στην πτώση του το καθεστώς που είχε εγκαθιδρύσει ο ΣΥΡΙΖΑ, τον ανέδειξαν ως τον δεύτερο πόλο του πολιτικού συστήματος. Για να είμαστε ακριβείς, τον καθιέρωσαν ως ένα κόμμα εξουσίας αφού το ποσοστό με το 3 μπροστά ήταν αρκετά μεγαλύτερο από εκείνα που κατέγραφε το κόμμα στις δημοσκοπήσεις της τελευταίας περιόδου. Και χάρισαν στον Αλέξη Τσίπρα την άνεση να αφήνει υπονοούμενα περί δεξιάς παρένθεσης από το Ζάππειο, δίνοντας ένα δείγμα του τρόπου με τον οποίο σκοπεύει να κινηθεί επιστρέφοντας στα αντιπολιτευτικά έδρανα – παρά τις τυπικές αβρότητές του, όπως το τηλεφώνημα που έκανε για συγχαρητήρια στον Κυριάκο Μητσοτάκη λίγο πριν από τις εννιά το βράδυ.

Γιατί πώς αλλιώς να εκλαμβάνονται ατάκες σαν το «θα προετοιμαστούμε, ώστε πιο ώριμοι, με εμπειρία και δύναμη, να επιστρέψουμε σε θέσεις κυβερνητικής ευθύνης όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου»;

Οι μυημένοι στα εσωκομματικά του ΣΥΡΙΖΑ, ωστόσο, επιμένουν ότι το κόμμα και ειδικά ο αρχηγός του έχουν πολλές προκλήσεις μπροστά τους. Από την ιδεολογική ταυτότητα που θα υιοθετήσουν – μιας και η διακηρυγμένη πρόθεση της προεδρικής πτέρυγας είναι να στρίψουν προς τα κεντροαριστερά – μέχρι και το πώς θα χειριστούν τη μετάβαση από την κυβέρνηση στην αξιωματική αντιπολίτευση. Γιατί, όπως το έχει θέσει κι ένας από τους διασημότερους διπλωμάτες όλων των εποχών, ο Ταλλεϋράνδος, δεν υπάρχει πιο βαρύς αποχαιρετισμός από τον αποχαιρετισμό στη δύναμη της εξουσίας.

Ο δικομματισμός. Παρ’ όλα αυτά, από τη χθεσινή κάλπη βγήκε κερδισμένος ο δικομματισμός. Υπό την έννοια πως τα ποσοστά του επιστρέφουν στον μέσο όρο της Μεταπολίτευσης και το κομματικό σύστημα ξαναγίνεται ξεκάθαρα δικομματικό, όπως ήταν από το 1974 μέχρι και το 2009. Παρότι η αποχή κινήθηκε σε υψηλά ποσοστά, περί το 44% – όπως τον Σεπτέμβριο του 2015, όταν όσοι δεν πήγαν να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα είχαν αγγίξει νούμερα – ρεκόρ. Σε σύγκριση, μάλιστα, με την προηγούμενη κάλπη της 26ης Μαΐου η αποχή αυξήθηκε κατά δύο μονάδες.

Το ποσοστό που εξασφάλισε η ΝΔ, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Singular Logic, θα της διασφαλίσει μια κοινοβουλευτική πλειοψηφία της τάξης των 158 εδρών. Μια πλειοψηφία, δηλαδή, που, όπως όλα δείχνουν, επιτρέπει στον νέο Πρωθυπουργό να σχηματίσει ένα Υπουργικό Συμβούλιο πολύ κοντά στο ιδανικό που είχε σχηματίσει στο μυαλό του. Ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται πως θα έχει μια Κοινοβουλευτική Ομάδα 86 βουλευτών, το ΚΙΝΑΛ 23, το ΚΚΕ 14, η Ελληνική Λύση 10 και το ΜέΡΑ25 9. Η επόμενη Βουλή, λοιπόν, θα είναι εξακομματική και στις μεγάλες κατακτήσεις τής χθεσινής κάλπης οφείλει κάποιος να προσθέσει και το γεγονός πως το νεοναζιστικό μόρφωμα της ΧΑ μένει εκτός Κοινοβουλίου.

Το Κίνημα Αλλαγής… Στους κερδισμένους της βραδιάς συγκαταλέγεται και το ΚΙΝΑΛ, η εκλογική επίδοση του οποίου ήταν σαφώς καλύτερη από το αποτέλεσμα της ευρωκάλπης. Στη Χαριλάου Τρικούπη επικρατεί ικανοποίηση, αλλά έχουν αρχίσει ήδη οι ασκήσεις επί χάρτου για την επόμενη μέρα – προκειμένου να αντιμετωπίσουν τον ΣΥΡΙΖΑ που θα συνεχίσει την προσπάθεια να καταλάβει τον πολιτικό χώρο της προοδευτικής παράταξης.

…και οι «μικροί». Στις εκπλήξεις της λαϊκής ετυμηγορίας εντάσσεται η Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου, ο οποίος με τον αέρα της Ευρωβουλής κατόρθωσε να βρεθεί από τα τηλεπλατό των περιθωριακών σταθμών στην Ολομέλεια του Κοινοβουλίου. Από την άλλη, βέβαια, δεν πρέπει να εκπλήσσει κανέναν το γεγονός πως το ΚΚΕ άντεξε διατηρώντας το σύνηθες ποσοστό του. Η είσοδος του ΜέΡΑ25 του Γιάνη Βαρουφάκη, πάλι, ήταν μάλλον αναμενόμενη για αρκετούς δημοσκόπους.

Ολα τα παραπάνω συγκλίνουν στη διαπίστωση πως από σήμερα το πολιτικό σκηνικό πράγματι αλλάζει. Οχι μόνο γιατί ένα συστημικό κόμμα επιστρέφει στην εξουσία, αλλά κι επειδή η παροχολογία και ο βερμπαλισμός δεν έφεραν τη νίκη σε εκείνους που τα επιστράτευσαν. Μια παράδοση πολλών ετών έσπασε.