Μια άλλη μέρα

Δεν χρειάζεται κανείς να είναι η Σκάρλετ Ο’ Χάρα στο «Οσα παίρνει ο άνεμος» για να πει τη φράση «Αύριο θα είναι μια άλλη μέρα». Το λέει ο πετροκότσυφας στο δροσερό τ’ αυλάκι, το λεν στα πλάια οι πέρδικες, στην ποταμιά τ’ αηδόνια, το λεν στ’ αμπέλια οι λυγερές, το λεν με χίλια γέλια, το λέει κι η Γκόλφω η όμορφη.

Η ήττα του ΣΥΡΙΖΑ, όπως προεξοφλούν οι δημοσκοπήσεις τη διαμορφωμένη κοινωνική δυναμική, θα είναι μεγάλη, επειδή οι πολίτες διαψεύστηκαν οικτρά από τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίστηκε τα τελευταία τεσσεράμισι χρόνια τις νίκες του. Από τις εξαγγελίες που αδυνατούσε να υλοποιήσει, από τον τρόπο με τον οποίο, επιπόλαια και χωρίς συναίσθηση της πολιτικής ευθύνης του, οδήγησε τη χώρα στο καταστροφικό δημοψήφισμα του 2015, από τη μοιραία αποδοχή και υλοποίηση ενός τρίτου Μνημονίου από δυνάμεις οι οποίοι αποκαλούσαν προδότες όσους είχαν ψηφίσει τα προηγούμενα Μνημόνια. Από την προσπάθεια να στήσει κομματικό κράτος, από τη χυδαία διαχείριση των ανθρωπιστικών προβλημάτων, όπως το Προσφυγικό και το Μεταναστευτικό. Από την ευκολία με την οποία εκχωρήθηκε η εθνική περιουσία στο Υπερταμείο, από το χάιδεμα σε διεθνείς δικτάτορες όπως ο Μαδούρο της Βενεζουέλας, από την αλλοπρόσαλλη τακτική στο ελληνοτουρκικό και τη μεταμφιεσμένη δουλοπρέπεια προς τον Ερντογάν (στον οποίο, όπως έχει πολλές φορές καταγγελθεί, έστειλε πεσκέσι με συνοπτικές διαδικασίες ουκ ολίγους φυγάδες). Από τη χυδαία επιστροφή του κρατισμού, τη διάλυση της παιδείας, την προσπάθεια χειραγώγησης της δικαιοσύνης. Από την περιφρόνηση που επέδειξε στη μεσαία τάξη, στους συνταξιούχους, στις παραγωγικές δυνάμεις του τόπου – κοινωνικές ομάδες που αφαίμαξε για να διοχετεύσει πόρους σε κοινωνικές κατηγορίες που οι οικονομικοί αστέρες του ΣΥΡΙΖΑ θεωρούσαν ότι θα μπορούσαν να στρατολογήσουν τυφλούς οπαδούς. Από την αδυναμία να εγγυηθεί την ασφάλεια, από την κυριαρχία της ανομίας. Από τις σχέσεις διαπλοκής που δημιουργήθηκαν, από την ύβρι των νεκρών καταστροφών λόγω της απουσίας του κράτους, από την περιφρόνηση των πολιτών εκ μέρους του «Τσίπρα του σκαφάτου» του φονέα των ελίτ…

Το βράδυ της Κυριακής, όταν ανακοινωθεί με ασφάλεια το αποτέλεσμα, θα έχουμε ένα πολιτικό γεγονός – πιο ηχηρό από το πολιτικό γεγονός της βραδιάς των ευρωεκλογών. Η νέα κυβέρνηση πρέπει, το συντομότερο, όλα τα παραπάνω να τα μετατρέψει σε οδυνηρό παρελθόν. Και να θέσει αμέσως την ατζέντα. Δυο τομείς είναι κρίσιμοι. Ο ένας είναι η οικονομία. Ηδη οι αγορές έχουν δημιουργήσει ευνοϊκό κλίμα. Ωστόσο, η νέα κυβέρνηση θα κριθεί από το αν θα καταφέρει να επαληθευτούν οι προσδοκίες. Θα έρθουν επενδύσεις; Θα κινηθεί η επιχειρηματικότητα; Θα γίνουν ξανά επενδυτικά εργαλεία οι τράπεζες;

Το καλό κλίμα στην οικονομία απαιτεί κοινωνική ειρήνη και ασφάλεια. Φαντάζεστε, π.χ., το ιστορικό κέντρο να ξαναγίνει πεδίο βίαιων ασκήσεων κοινωνικού μίσους; Το ζήτημα της ασφάλειας είναι το δεύτερο μεγάλο στοίχημα με το οποίο θα αναμετρηθεί άμεσα η νέα κυβέρνηση. Η έκβαση των δύο αυτών στόχων θα δείξει κατά πόσο η επόμενη μέρα θα είναι η αρχή μιας νέας εποχής.