Γυναίκες στην πολιτική: Ισοτιμία ή παράδοξο;

Σύμφωνα με επίσημα στατιστικά στοιχεία, οι γυναικείες υποψηφιότητες υποστηρίζονται κυρίως από τους άντρες ψηφοφόρους. Οι γυναίκες, άρα, δεν υποστηρίζονται από γυναίκες. Τα νούμερα δεν λένε πάντα την αλήθεια, αλλά τα εκλογικά αποτελέσματα είναι «στεγνά» νούμερα – καλώς ή κακώς! Προφανώς το άρθρο αυτό δεν είναι μια «κραυγή» ισότητας, αλλά ισότιμης αντιμετώπισης. Η ανάδειξη, ισότιμα, των γυναικείων υποψηφιοτήτων οφείλει να γίνει μια τέτοια κραυγή. Η συμπλήρωση των ψηφοδελτίων με γυναικείες υποψηφιότητες την τελευταία στιγμή για την απαιτούμενη ποσόστωση, δεν είναι το ζητούμενο, ούτε αναβαθμίζει τη συμμετοχή των γυναικών στην πολιτική ζωή του τόπου. Η συζήτηση αυτή, δυστυχώς δεν γίνεται στο διάστημα μεταξύ των εκλογικών αναμετρήσεων, έγκαιρα, οπότε αναγκαστικά το θέμα τίθεται, από λίγους από εμάς, έστω προεκλογικά.

Αναζητούν τα κόμματα αξιόλογα γυναικεία στελέχη μέσα στην τετραετία; Δίνονται κίνητρα, όπως στο εξωτερικό, για τη συμμετοχή των μητέρων στα πολιτικά πράγματα; – μειωμένο ωράριο εργασίας, επιδόματα τέκνου κ.λπ. Τα βιογραφικά των γυναικών που συμμετέχουν στα κοινά είναι πολλές φορές πολύ πιο αξιόλογα από αυτά των αντρών, αλλά τους δίνεται η ευκαιρία να τα παρουσιάσουν και οι πολίτες να τις εμπιστευτούν;

Η ενασχόληση με την πολιτική είναι δύσκολη ούτως ή άλλως για μια γυναίκα, πόσω μάλλον όταν υπάρχει και η απόλυτη προτεραιότητα που λέγεται «παιδί». Είναι γνωστό πως στην πολιτική μια γυναίκα πρέπει να αποδείξει, ειδικά στην αρχή της καριέρας της, πως «δεν είναι ελέφαντας», και ειδικά όταν είναι εμφανίσιμη: η δουλειά πρέπει να είναι πολλαπλάσια από αυτή ενός άντρα και η προσπάθεια που καταβάλλεται το ίδιο. Προσωπικά θεωρώ μεγάλο χάρισμα τη γυναικεία φύση και ενίοτε τον γυναικείο τρόπο σκέψης. Αυτό οφείλουμε οι γυναίκες να το κάνουμε εφόδιο. Και να διεκδικήσουμε τη συμμετοχή μας – και με βάση αυτό – στα κέντρα λήψης αποφάσεων.

Εχω συμμετάσχει σε 2-3 παγκόσμια συνέδρια από όταν έπαψα να είμαι βουλευτής το 2015, με την οργάνωση Women in Parliament. Το ένα συνέδριο από αυτά ήταν στην Αιθιοπία. Ηταν εντυπωσιακό το να βλέπεις πώς διάφορα κράτη ανά τον κόσμο «προχωράνε» μπροστά και πόσο σημαντικά βήματα γίνονται. Κανείς εκεί δεν μιλάει για στείρες ποσοστώσεις, αλλά για διείσδυση των γυναικών στις συμμετοχικές κοινωνικές διαδικασίες, στην ενίσχυση της κοινωνικής τους αυτοπεποίθησης, στη δημιουργία προϋποθέσεων – επαγγελματικών και κοινωνικών – ώστε να υπάρχει η δυνατότητα ενασχόλησης και φυσικά πρέπει παντού να γίνεται διάλογος για την παιδεία και την αλλαγή της φιλοσοφίας γύρω από το θέμα αυτό.

Η στήριξη στη γυναίκα πολιτικό οφείλει να έρθει πρώτα από τις γυναίκες ψηφοφόρους. Κανένας δεν λέει πως πρέπει a priori να ψηφίζονται οι γυναίκες ως γυναίκες, αλλά το να στηρίζουμε ως γυναίκες τις πιο αξιόλογες σε κάθε ψηφοδέλτιο και να στηρίζουμε την πολύτιμη γυναικεία φύση, θα έπρεπε να είναι κανόνας! Ας προσπαθήσουμε για την κινητοποίηση των γυναικών για συμμετοχή στα κοινά από τη βάση της κοινωνίας, με δημιουργία δράσεων και πολιτικών που θα είναι σύγχρονες. Ας στηρίξουμε τις γυναίκες που αξίζουν!