Επίθεση τουρκικής πίεσης

Η αναφανδόν ασκούμενη και προκλητικά επιτεινόμενη διεκδικητική πίεση της Τουρκίας εις βάρος της κυριαρχίας της Ελλάδος και της Κυπριακής Δημοκρατίας έχει οδηγήσει σε μία άκρως σοβαρή κατάσταση που φέρει όλα τα χαρακτηριστικά της κρίσης και η οποία τείνει να εξελιχθεί σε συγκρουσιακή αναμέτρηση. Η Τουρκία με τις διαρκείς παραβιάσεις των κυριαρχικών δικαιωμάτων Ελλάδας και Κύπρου στον αέρα και τη θάλασσα, με τις ανοικτές και ευθέως διατυπούμενες αξιώσεις της και με τις απερίφραστες απειλές για χρήση στρατιωτικής βίας σε περίπτωση παρεμπόδισης των διεκδικήσεών της, έχει διαμορφώσει ένα ανησυχητικό σκηνικό επικίνδυνης έντασης το οποίο στην πραγματικότητα συνιστά ειρηνοφανή σύγκρουση.

Υπό τα δεδομένα αυτά καθίστανται αναγκαίες ορισμένες επισημάνσεις αφορώσες τη συμπεριφορά του τουρκικού παράγοντος και την τηρηταία από ελληνικής πλευράς στάση.

• Η τουρκική επιθετικότητα δεν συνιστά παροδικό ή περιστασιακό φαινόμενο εκδηλούμενο ως αντιστάθμισμα σε εσωτερικά πολιτικά προβλήματα. Αποτελεί σαφή στρατηγική επιλογή αποβλέπουσα σε απόκτηση δικαιωμάτων και πέραν και κατ’ αντίθεση των ρυθμίσεων του διεθνούς δικαίου.
• Η στάση αυτή απορρέει από τη σουλτανικής έμπνευσης απόφαση περί δημιουργίας διευρυμένου νεοοθωμανικού κράτους και η υλοποίησή της επιχειρείται σταθερά και συστηματικά. Συνοδεύεται δε και από ρητές δηλώσεις διεκδικήσεων, οι οποίες έχουν πρόδηλο αναθεωρητικό χαρακτήρα.
• Η Τουρκία αναπτύσσει τις απειλές της τόσο προς τον ελλαδικό χώρο όσο και προς τον κυπριακό χώρο θεωρώντας ότι πρόκειται περί ενιαίου τόξου.
• Ενώπιον αυτής της κατάστασης η Ελλάδα οφείλει επειγόντως και με άκρα σοβαρότητα να διαμορφώσει μία επικαιροποιημένη και καλώς επεξεργασμένη στρατηγική αντιμετώπισης της κλιμακούμενης τουρκικής απειλής.
• Η στρατηγική αυτή θα καθορίζει επακριβώς τη γραμμή πλεύσης της χώρας υπό το φως των συμμαχιών και του ρόλου μας στο διεθνές πεδίο. Επιπλέον δε, θα καθορίσει μετά από μελέτη όλων των παραμέτρων και των δεδομένων ισχύος της χώρας μας τους τρόπους αντίδρασης προς τις τουρκικές βλέψεις.
• Αυτονόητο και προφανές είναι ότι πρώτη στη θέση και στα μέσα που θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν θα έχει η αναβάθμιση και ουσιαστική ενίσχυση της αποτρεπτικής μας ισχύος. Οχι μόνο διότι διά του τρόπου αυτού θα βελτιωθεί εμπράκτως η πειθώ των αμυντικών μας δυνατοτήτων αλλά και επειδή αυτό θα επιτρέψει αποτελεσματικότερη ανάπτυξη των διπλωματικών κινήσεων που θα επιλεγούν για την επίτευξη των στόχων μας.
• Η χάραξη ενός παρόμοιου σχεδίου δράσης προϋποθέτει αυτονοήτως τη συνεννόηση και πλήρη συνεργασία των πολιτικών δυνάμεων της χώρας καθώς και την αξιοποίηση των αρμοδίων οργάνων που σχετίζονται με τους τομείς άμυνας και ασφάλειας και με τους ευρύτερους στόχους της χώρας στο εξωτερικό πεδίο.
• Μέχρις ότου καταρτισθεί τέτοιο σχέδιο, αλλά και εν συνεχεία, χρήσιμο και απαραίτητο είναι να διατηρηθούν ανοιχτοί οι δίαυλοι επικοινωνίας και επαφής με την άλλη πλευρά. Διότι η έλλειψη επαφής έχει αποδειχθεί ότι ευνοεί τις παρεξηγήσεις και δημιουργεί ένα κενό ψυχρότητας που καταλήγει σε επιδείνωση των σχέσεων.
• Για την αντιμετώπιση των τρεχόντων προβλημάτων είναι προφανές ότι απαιτείται διαρκής εγρήγορση, ετοιμότητα απάντησης σε κάθε κακόπιστη κίνηση και βεβαίως αποφυγή πομπωδών δηλώσεων και μεγαλόστομων κομπασμών. Η αποτροπή των κινδύνων απαιτεί θάρρος αλλά συγχρόνως σύνεση και πειστική αποφασιστικότητα.

O Δημήτρης Καραϊτίδης είναι πρέσβης επί τιμή