Η Τουρκία σήμερα

«”Μέχρι το 2007-2008 το ΑΚP και ο Ερντογάν έκαναν πολλά καλά για την Τουρκία, αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε. Αλλά μετά άρχισαν οι πολιτικές της πόλωσης. Το χειρότερο πράγμα που έχει κάνει ο Εντογάν είναι ότι δεν λειτούργησε ομαδικά, δεν αγκάλιασε, αλλά διαχώρισε. Εχουμε ανάγκη από κοινωνική ειρήνη και πρέπει να αφήσουμε πίσω το παρελθόν και να δούμε το μέλλον μας, να βρούμε τρόπους να στήσουμε γέφυρες μεταξύ μας. Αυτό είναι το πιο σημαντικό πράγμα για την Τουρκία σήμερα”. Ο βλοσυρός αλλά συμπαθητικός νέος άντρας απέναντί μας λέει ότι ανήκε στο ΜΗΡ, αλλά ότι εγκατέλειψε αυτό το κόμμα γιατί δεν συμφώνησε με τη στήριξη του Ντεβλέτ Μπαχτσελί στον Ταγίπ Ερντογάν. “Θέλω δημοκρατία και όχι εξουσία ενός άντρα” δηλώνει αγέλαστος. Δίπλα του ένα άλλο στέλεχος του κόμματος μας εξηγεί ότι η Τουρκία έχει ανάγκη από παιδεία πάνω από όλα και από κοινωνική συμφιλίωση. Το Καλό Κόμμα της Μεράλ Ακσενέρ προσπαθεί να παρουσιάσει ένα νέο σύγχρονο πρόσωπο, παραμένοντας πάντως κοντά στη γραμμή του εθνικισμού».

Από το «Τουρκία – το τρένο
του μεγάλου εκσυγχρονισμού»
των Γιώργου Αγγελετόπουλου,
Ευάγγελου Αρεταίου,
εκδ. Παπαδόπουλος, 2019