Αριστερίστικος αυταρχισμός

Eνα σύνθημα του γαλλικού Μάη του ’68 έλεγε ότι «το να επιθυμείς είναι καλό, το να πραγματοποιείς τις επιθυμίες σου καλύτερο». Κατά μία έννοια, αυτό έκανε η Τασία Χριστοδουλοπούλου προωθώντας τη μετάταξη της θυγατέρας της από τα ΕΛΤΑ στο προνομιακό εργασιακό περιβάλλον της Βουλής μέσω της αξιοποίησης, όπως παραδέχθηκε, «κάποιων γνωριμιών και διασυνδέσεων». Μόνο που τώρα βρισκόταν από την πλευρά εκείνων που ασκούν εξουσία και όχι εκείνων που την αμφισβητούν. Μια εξουσία, μάλιστα, που έδειξε πολλές φορές να μην αντιλαμβάνεται τα όριά της υπερβαίνοντάς τα στο όνομα ενός «ηθικού πλεονεκτήματος» που αυτοαναιρείτο από την πολιτική πραγματικότητα και το «στυλ» διακυβέρνησης που υιοθετήθηκε. Οσοι γνωρίζουν το μαχητικό παρελθόν της Χριστοδουλοπούλου από τις τάξεις της επαναστατικής οργάνωσης της Ακρας Αριστεράς ΚΟ Μαχητής έως τον ΔΣΑ και τις οργανώσεις υπέρ των ατομικών δικαιωμάτων, δύσκολα μπορούν να βρουν εξήγηση. Ηταν ο κυνισμός της εξουσίας που χάνεται ή μια εκδήλωση νεποτισμού; Σε κάθε περίπτωση, η πρώην αντιπρόεδρος της Βουλής προκάλεσε την κοινή γνώμη αλλά και τους συντρόφους της στον ΣΥΡΙΖΑ, από τους οποίους άλλωστε ένιωσε την ανάγκη να ζητήσει συγγνώμη – όχι όμως και από τους πολίτες. «Θέλω μόνο να ζητήσω συγγνώμη από τον ΣΥΡΙΖΑ, την κυβέρνηση, τους φίλους και τους συντρόφους μου που τους στενοχώρησα», ήταν η δήλωσή της μετά τον σάλο που προκλήθηκε. Η οργή κατέκλυσε και το Μέγαρο Μαξίμου. Κάποιοι εισηγήθηκαν στον Τσίπρα να τη θέσει εκτός ψηφοδελτίων του ΣΥΡΙΖΑ.

Το «μήνυμα» έφτασε και στην ίδια, η οποία και ενημέρωσε τον Πρωθυπουργό ότι δεν θα είναι υποψήφια στις εκλογές της 7ης Ιουλίου. «Δυστυχώς, δεν μπορώ να διορθώσω με κάποιον τρόπο, παρά μόνο με το ελάχιστο που μπορώ, να μην είμαι υποψήφια στις εκλογές» δήλωσε, αποδίδοντας τη διάσταση που πήρε το θέμα στην ειλικρίνεια εκ μέρους της να παραδεχθεί ότι εκ της θέσεώς της είχε την άμεση ενημέρωση και γνώση ρυθμίσεων και διαδικασιών, των οποίων έκανε χρήση η κόρη της για να μεταταγεί. Η ίδια εμφανίστηκε περίπου ως θύμα της ειλικρίνειάς της, η οποία, μάλιστα, δεν συνεκτιμήθηκε από τους πολίτες, όπως παραπονέθηκε. Η αλήθεια είναι ότι αν και ως νομικός έχει περάσει απεριόριστες ώρες στις δικαστικές αίθουσες και παρά την πλούσια πολιτική της εμπειρία, η Χριστοδουλοπούλου έχει εντοπιστεί και άλλες φορές να μην κοστολογεί αυτά που λέει. Ετσι, στο πλαίσιο των αντιπαραθέσεων στη Βουλή έχει δείξει ότι δεν διστάζει να συγκρουστεί και να… υπερβάλει λεκτικά. Οπως όταν από την έδρα του προεδρείου ακούστηκε να διαολοστέλνει τον Χαράλαμπο Αθανασίου της ΝΔ όταν εκείνος ζητούσε επιμόνως τον λόγο επί προσωπικού, κάτι όμως που «έπιασαν» τα μικρόφωνα και καταγράφηκε στα πρακτικά εκθέτοντάς την.

Αλλά και οι καβγάδες της ως προέδρου της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής με τον Ευάγγελο Βενιζέλο έχουν αφήσει εποχή, καθώς δίχως να διστάζει να υπερβεί τον θεσμικό της ρόλο καταφερόταν εναντίον των αντιπάλων της: «Τα διαγγέλματα τελείωσαν, κ. Βενιζέλο. Φύγετε» του είχε πει σε μια από τις πολλές θορυβώδεις συνεδριάσεις με αντικείμενο την υπόθεση πώλησης αμυντικού υλικού στη Σαουδική Αραβία επί υπουργίας Καμμένου. «Μη μου λέτε εμένα “φύγετε”, είστε αγενής», είχε αντιδράσει ο Βενιζέλος. «Ποιος είστε εσείς για να με απειλείτε;» του είχε πει η Χριστοδουλοπούλου. «Δεν σας απειλώ. Απαιτώ να με σέβεστε. Αφήστε το μπλαζέ ύφος σε μένα», της είχε απαντήσει εκείνος, με την πρόεδρο να αντιδρά λέγοντάς του: «Τελειώσαμε!». «Οχι, δεν τελειώσαμε. Τώρα αρχίζουμε. Μη χλευάζετε τον ελληνικό λαό» της είχε πει αποχωρώντας από την αίθουσα. Από τις ατάκες της που άφησαν εποχή ήταν για τους πρόσφυγες και μετανάστες που επί των ημερών της ως αναπληρώτριας υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής κατέκλυζαν τις πλατείες, αλλά για την ίδια έβγαιναν απλώς για να λιαστούν! Οπως και η φράση της «έχετε πολλή πλάκα, συνεχίστε, συνεχίστε, ανεβείτε, δώστε πόνο», που απηύθυνε προς τους αντιδρώντες βουλευτές της ΝΔ στην Ολομέλεια, οι οποίοι έκπληκτοι την άκουγαν σε άλλη συνεδρίαση να υποστηρίζει εμμέσως το αίτημα αποφυλάκισης του τρομοκράτη Σάββα Ξηρού με το αιτιολογικό ότι είναι 90% ανάπηρος και δεν θα βλάψει την κοινωνία. Η ίδια άλλωστε ως δικηγόρος υπήρξε συνήγορος υπεράσπισης του Ηρακλή Κωστάρη της 17Ν και του Κώστα Αγαπίου του ΕΛΑ.

Με μακρά διαδρομή στη μαχόμενη δικηγορία, η Χριστοδουλοπούλου ήταν συνδικαλίστρια στον χώρο της και μέλος του ΔΣ του ΔΣΑ με τη Ριζοσπαστική Αριστερή Κίνηση, ενώ υπήρξε εκ των ιδρυτικών μελών του Χώρου Διαλόγου και Κοινής Δράσης της Αριστεράς που συντέλεσε στη συγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ. Κινούνταν πολιτικά στον ευρύτερο αστερισμό της ΑΚΟΑ του Γιάννη Μπανιά, ενώ στον ΣΥΡΙΖΑ αναδείχθηκε σε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του και Συντονίστρια του Τμήματος Δικαιωμάτων. Συμμετέχει στην εσωκομματική πτέρυγα των 53+, όπως και ο σύζυγός της Θοδωρής Δρίτσας. Ατεγκτη με τους αντιπάλους της, συγκρουσιακή και επιρρεπής στην ειρωνική αντιμετώπισή τους, η Χριστοδουλοπούλου άφησε το δικό της «αποτύπωμα» στη Βουλή: έναν ιδιότυπο «αριστερίστικο αυταρχισμό» έναντι των «ταξικών αντιπάλων» και την ικανότητα να φέρνει σε πέρας δύσκολες αποστολές «ξελασπώνοντας» το Μέγαρο Μαξίμου σε κρίσιμες φάσεις με χαρακτηριστική την πιο πρόσφατη, με την ακρόαση της εισαγγελέως Ζαΐρη στην Επιτροπή Θεσμών για την υπόθεση ΔΕΠΑ-ELFE, συνεδρίαση την οποία η Χριστοδουλοπούλου έκλεισε άρον άρον λόγω των πιέσεων της αντιπολίτευσης να δοθούν επαρκείς εξηγήσεις: «Λύεται η συνεδρίαση λόγω χλεύης! Τελειώσαμε» είχε πει παρά τις αντιδράσεις.