Η απόλαυση μιας βατραχομυομαχίας

Από την απόσταση των τεσσάρων χρόνων, δεν μοιάζει πια με θρίλερ που σου κόβει το αίμα αλλά με διασκεδαστικό αφήγημα. Τώρα μπορεί κανείς να μην τρέμει ακούγοντας τον Παναγιώτη Λαφαζάνη να εξιστορεί όσα συνέβησαν το καλοκαίρι του 2015. Μπορεί να χαλαρώσει και να τον απολαύσει ακούγοντάς τον να διηγείται στην τηλεόραση του One Channel πώς ο Βαρουφάκης «έβαλε την υπογραφή του φαρδιά πλατιά» στην επέκταση του δεύτερου Μνημονίου μόλις δεκαπέντε ημέρες μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης από τον ΣΥΡΙΖΑ, πώς αυτή η υπογραφή ήταν ο προπομπός του τρίτου Μνημονίου, πώς ο Τσίπρας παλινδρομούσε ανάμεσα στον φόβο της πτώσης και τον φόβο του ειδικού δικαστηρίου.

Πιέσεις

Τον ακούει κανείς να λέει πως ο πρόεδρος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους πιεζόταν να γνωμοδοτήσει πως δεν χρειαζόταν να περάσει η επέκταση της δανειακής σύμβασης από τη Βουλή, εκεί όπου περίμενε ο Λαφαζάνης και οι δικοί του να τη μαυρίσουν, και αναρωτιέται τι θα είχε συμβεί εάν ο πρόεδρος δεν «υπέκυπτε τελικά το πρωί ίσως με εκβιασμούς άλλους είδους» και η επέκταση της σύμβασης πήγαινε στη Βουλή. Θα έβαζαν πλάτη η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, όπως έκαναν μερικούς μήνες αργότερα για να φρενάρει η χώρα λίγο πριν από το χείλος της αβύσσου; Ή η πρώτη φορά Αριστερά θα ζούσε μια γκροτέσκα πτώση για να επιβεβαιωθεί ο χειρότερος εφιάλτης του Τσίπρα, αυτός της αριστερής παρένθεσης;

Λύσεις

Η ιστορία δεν γράφεται με Αν. Αλλά από την απόσταση των τεσσάρων χρόνων και με τη γνώση πως το τέλος της ιστορίας δεν γράφτηκε από τον Λαφαζάνη στο Νομισματοκοπείο, αλλά από τον Τσίπρα που χρειάστηκε έξι μήνες και 17 ώρες για να διαλυθεί και η τελευταία του ψευδαίσθηση, μπορεί κανείς να διαλέξει αφήγημα. Ή, ακόμη καλύτερα, να μη διαλέξει κανένα αφήγημα και να απολαύσει τη βατραχομυομαχία. Ο Βαρουφάκης; – λέει ο Λαφαζάνης. Εχει δήθεν λύσεις για όλα τα προβλήματα που δεν θα ενοχλήσουν κανέναν, δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Ο Βαρουφάκης; – ξαναλέει. Ο άλλος Τσίπρας είναι ο Βαρουφάκης, είναι και οι δυο παθολογικά μυθομανείς.

Οι 5 ψήφοι

Είναι και ο Λαφαζάνης; Θα μας το πει ο Βαρουφάκης. Ως τότε αξίζει να κρατήσει κανείς τη σκηνή που ο Λαφαζάνης επιγράφει «Σάλος στον ΣΥΡΙΖΑ» και διηγείται ως εξής: «Εμείς βγάλαμε μια πολύ σκληρή ανακοίνωση ως Αριστερή Πλατφόρμα, συγκαλέσαμε Κεντρική Επιτροπή. Ο Τσίπρας συγκάλεσε Κεντρική Επιτροπή και πήρε πλειοψηφία με πέντε ψήφους». Ηταν τόσο λεπτή η τρίχα από την οποία κρεμάστηκε η τύχη μιας ολόκληρης χώρας; Ηταν μόλις πέντε οι ψήφοι χάρις στις οποίες μπορούμε να παρακολουθούμε σήμερα αμέριμνοι τη βατραχομυομαχία;

ΣΚΕΤΣ

Δεν είναι χειμαρρώδης σαν τον Βαρουφάκη, είναι όμως γλαφυρός. Γιατί να μη γίνει ταινία και το αφήγημα του Λαφαζάνη με τον ίδιο στον ρόλο του πρωταγωνιστή; Γιατί να μη δούμε και τους δικούς του «Ενηλίκους στο Δωμάτιο»; Η αλήθεια είναι πως μπροστά στην υπερπαραγωγή του Βαρουφάκη, οι ιστορίες του ταπεινόφρονα Λαφαζάνη θα μοιάζουν πάντα με αυτοσχέδια σκετς. Από αυτά που μπορεί να παίξει ο ίδιος εξίσου λαφαζανικά είτε σε ένα τηλεοπτικό πλατό είτε σε ένα συνοικιακό καφενείο.