Cochinillo Asado

Αυτή τη φορά δεν έφταιγε ο Αγγελος Αναστασιάδης. Τόσος είναι. Η καταστροφή φέρει την υπογραφή «Βαγγέλης Γραμμένος».

Συμπεριφέρθηκε με αλαζονεία, αντιμετώπισε την κριτική με ιδεοληπτικό φανατισμό. Εβαλε τον εαυτό του στη θέση των δημοσιογράφων και αντέδρασε με τη λογική της αντίστασης στον ρεβανσισμό.

Ο φανατισμός τον έχει τυφλώσει. Εχει αποκτήσει σύνδρομο καταδίωξης. Πιστεύει πως όλοι θέλουν το κακό του. Πως όλα τα δημοσιογραφικά ελατήρια είναι έτσι ρυθμισμένα ώστε να του προκαλέσουν κακό.

Είναι η συριζαϊκή λογική που επέτρεψε τον «πολακισμό» γιατί στην αντίδραση δεν έβλεπε το απτό αλλά τον φαντασιακό εχθρό.

Οταν σύσσωμος ο Τύπος ζητά την αποπομπή του Αναστασιάδη για τα εγκλήματα που έκανε και στο παιχνίδι με την Ιταλία κι αυτός προβαίνει σε δήλωση στήριξής του λίγο πριν ξεκινήσει το παιχνίδι με την Αρμενία και ακολουθεί νέο στραπάτσο, τότε δεν απομένουν πολλά περιθώρια ελιγμών για τον Βαγγέλη Γραμμένο.

Η προεδρία της ΕΠΟ είναι θέση ευθύνης και γι’ αυτό το χάλι της Εθνικής αποδείχτηκε το βράδυ της Τρίτης πως αποκλειστικά υπεύθυνος είναι ο Βαγγέλης Γραμμένος.

Μπορεί ο ίδιος να πιστεύει για τον εαυτό του πως είναι ο Δον Κιχώτης του ελληνικού ποδοσφαίρου που αλωνίζει τα γήπεδα πάνω στον Ροσινάντε. Ή όταν κάθεται μπροστά στον καθρέφτη να βλέπει ενώπιον του τον Robin Hood και μπερδεύει το Γουδί με το Δάσος του Σέργουντ.

Η φαντασία άλλωστε δεν έχει σύνορα. Δεν μπαίνει σε καλούπια. Το ζήτημα ωστόσο αρχίζει να σοβαρεύει όταν το φαντασιακό ανακατεύεται με την πραγματικότητα.

Επί εποχής Γραμμένου στην ΕΠΟ ζήσαμε τον τραγέλαφο του τελικού του Κυπέλλου Ελλάδας, τη χρυσοπληρωμένη απαξίωση της ελληνικής διαιτησίας και έναν εμφύλιο στους κόλπους της διαλυμένης Εθνικής.

Είμαι βέβαιος πως ακόμα και τώρα εξακολουθεί να πιστεύει πως τίποτε απ’ όλα αυτά δεν συμβαίνει και περιμένει τον Σάντσο Πάντσα για να πάνε να φάνε Cochinillo Asado σε κάποια παραδοσιακή ταβέρνα της Σαλαμάνκα.