Οταν ο Μπόρις είναι ο σωτήρας

Η επικράτηση της Τερίζα Μέι, λίγες μέρες μετά το δημοψήφισμα του 2016, έγινε δεκτή με ανακούφιση από τους οπαδούς του Remain. Η Μέι δεν ήταν μοντέρνα, όπως ο προκάτοχός της Ντέιβιντ Κάμερον, ώστε να εμπνεύσει τους εκσυγχρονιστές Τόρις. Η σκληρή της στάση στο Μεταναστευτικό, ως η μακροβιότερη υπουργός Εσωτερικών της τελευταίας 60ετίας, την καθιστούσε αντιπαθή στους οπαδούς των Εργατικών και Φιλελευθέρων. Αρκούσε όμως μια ματιά στους ανθυποψηφίους της για την αρχηγία του κόμματος, ώστε να αρθούν οι επιφυλάξεις των μετριοπαθών ψηφοφόρων σε όλο το πολιτικό φάσμα. Η υπερσυντηρητική Αντρεα Λίντσομ και το δίδυμο των αλλοπρόσαλλων Μπόρις Τζόνσον – Μάικλ Γκοουβ, αμφότεροι σκιαγραφηθέντες συχνά – πυκνά ως «ψυχοπαθείς» από τον βρετανικό Τύπο, προκαλούσαν τρόμο.

Η Μέι ερχόταν μεν από το παρελθόν, αλλά ήταν τουλάχιστον μετριοπαθής, μία λογική «remainer με κρύα καρδιά» που θα μπορούσε να σώσει τη χώρα από τη διαγραφόμενη καταστροφή με την οποία ισοδυναμούσε το Brexit για όσες και όσους δεν το ψήφισαν. Για να νιώσουμε τη ριζοσπαστικοποίηση της πολιτικής ζωής που μεσολάβησε τα τελευταία τρία χρόνια στη Βρετανία, αρκεί να δούμε ποιος προσλαμβάνεται σήμερα ως σωτήρας των Συντηρητικών. Ο Μπόρις Τζόνσον. Θεωρείται ο επικρατέστερος υποψήφιος στη μάχη για τη διαδοχή της απερχόμενης πρωθυπουργού, ο μόνος που μπορεί να ανακόψει το ρεύμα του Φάρατζ. Το 60% από τα 125.000 μέλη του κόμματος ψήφισαν το Brexit Party στις ευρωεκλογές. Είναι πλέον κοινός τόπος στους Συντηρητικούς ότι ο επόμενος αρχηγός πρέπει να υιοθετήσει μία εκδοχή της ρητορικής του Φάρατζ προκειμένου να φέρει πίσω τους ψηφοφόρους που έφυγαν. Ακόμη και ο ισχυρότερος αντίπαλος του Μπόρις, ο μετριοπαθής και υποστηρικτής του Remain πριν από το δημοψήφισμα Τζέρεμι Χαντ, χαρακτήρισε πρόσφατα την ΕΕ «Σοβιετική Ενωση».

Ομως, το κόλπο με τη λεοντή Φάρατζ έχει ήδη δοκιμαστεί χωρίς επιτυχία από την Τερίζα Μέι. Αγκάλιασε τον Τραμπ, επιτέθηκε στην ΕΕ, αγρίεψε στους μετανάστες και επιδόθηκε σε κορώνες πατριδολατρίας. Δεν δούλεψε τίποτε. Ακόμη και αν ο διάδοχός της καταφέρει να πει την ιστορία του Φάρατζ καλύτερα από τη Μέι, θα πρέπει στο τέλος να φέρει ξανά το δικό της σχέδιο εξόδου από την ΕΕ. Δεν υπάρχει άλλη πρόταση, ούτε κάποιος από τους δέκα υποψηφίους για την αρχηγία των Τόρις φέρνει κάτι καινούργιο στη συζήτηση. Αντιθέτως οι πιο ακραίοι αρχίζουν να περιφέρουν εκ νέου την απειλή περί άτακτου Brexit, ενώ οι εσωκομματικοί τους αντίπαλοι διαμηνύουν ότι η Βουλή δεν θα συναινέσει ποτέ σε έξοδο χωρίς συμφωνία. Η θερινή αφήγηση των Τόρις διαγράφει ξανά τον κύκλο του χειμώνα. Αν δεν αλλάξει κάτι, τότε στις 31 Οκτωβρίου, τη νέα καταληκτική ημερομηνία του Brexit, η Βρετανία θα καταλήξει στο σημείο που βρέθηκε στις 29 Μαρτίου.

Το Συντηρητικό Κόμμα επαίρεται ότι υπήρξε αδίστακτο με τους αναποτελεσματικούς αρχηγούς του. Τους άλλαζε εν ψυχρώ, όπως έκανε για παράδειγμα με τον Ιαν Ντάνκαν Σμιθ το 2003, όταν τον καθαίρεσαν χωρίς καν να του επιτρέψουν να κάνει εθνικές εκλογές, με αφορμή ένα κακό αποτέλεσμα στις δημοτικές. Επρεπε να μεσολαβήσουν 36 παραιτήσεις υπουργών ώστε να φύγει η Τερίζα Μέι. Αν οι Τόρις είχαν λύση στο αδιέξοδο του Brexit θα την είχαν ακολουθήσει προ πολλού. Τώρα απλώς κάνουν κύκλους γύρω από το πρόβλημα.