Πλυντήριο

Η Βουλή του ΣΥΡΙΖΑ έκλεισε όπως έζησε. Με ένα ντροπιαστικό όργιο ρουσφετιών, συναλλαγών και φαυλότητας.

Εχει ξανασυμβεί; Ενδεχομένως. Αλλά δεν υπάρχει «φαυλόμετρο» να μετρήσω την ξεφτίλα του καθενός.

Αλλωστε το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της απερχόμενης διακυβέρνησης δεν είναι τόσο η φαυλότητα όσο το θράσος.

Από την πρώτη στιγμή νόμιζαν ότι όλα τους επιτρέπονται. Οτι τίποτα δεν τους περιορίζει. Οτι δεν έχουν να δώσουν λογαριασμό σε κανέναν.

«Δεν αισθάνομαι ούτε ίχνος ενοχής και ευθύνης» δήλωσε προκλητικά ο μάλλον χειρότερος Πρόεδρος της Βουλής από το 1974.

Υποθέτω το εννοεί.

Πώς να εξηγήσει κανείς διαφορετικά ότι η τελευταία νομοθετική πράξη τους ήταν να διαγράψουν το πρόστιμο της ΣΕΚΑΠ, πρώην Ιβάν; Πώς να ερμηνεύσει κανείς τον κακόγουστο διαγκωνισμό κολλητών και συγγενών να διασφαλίσουν φεύγοντας μια θεσούλα;

Υποψιάζομαι ότι αυτήν την τελευταία εβδομάδα θα την κουβαλάνε πολλά χρόνια στην πλάτη τους.

Διότι αν δεχτώ ότι η ψήφιση των κωδίκων και τα νταραβέρια στη δικαιοσύνη και οι ύποπτες διευθετήσεις δεν έχουν σχέση με τις εκλογές, τότε γιατί δεν περίμεναν τις εκλογές;

Τι πρόβλημα θα υπήρχε αν ο νέος Ποινικός Κώδικας ψηφιζόταν τον Ιούλιο ή τον Αύγουστο κι όχι τον Ιούνιο; Κανένα!

Αποτέλεσμα; Για κάθε βαρυποινίτη που βγαίνει από τη φυλακή, για κάθε έγκλημα που παραγράφεται, για κάθε κακοποιό που πέφτει στα μαλακά, ο λογαριασμός θα πηγαίνει πλέον κατευθείαν στην Κουμουνδούρου!

Δεν είχαν λόγο να το κάνουν, αν δεν υπήρχαν πολλοί λόγοι να το κάνουν.

Κι όχι μόνο για να μην πάει φυλακή η Δούρου ή για να χαϊδέψουν τον Ρουβίκωνα και τους Πυρήνες της Φωτιάς. Μου λένε ότι η «νύχτα» πανηγυρίζει.

Διότι φυσικά τίποτα δεν μένει κρυφό. Κι εφεξής θα περάσουμε αρκετά χρόνια φορτώνοντας στον ΣΥΡΙΖΑ ό,τι στραβό ή ακατανόητο προκύπτει από τη νέα ποινική νομοθεσία.

Το αρνητικό φυσικά είναι ότι όλα αυτά ανοίγουν πληγές που θα αργήσουν να επουλωθούν.

Το θετικό είναι όμως ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κλείνει την κυβερνητική θητεία του επικυρώνοντας κατηγορηματικά εκείνο που υπήρξε: ένα τεράστιο πλυντήριο.

Ξέπλυνε τις χειρότερες πλευρές, τα χειρότερα ένστικτα, τις χειρότερες νοοτροπίες και το χειρότερο προσωπικό της ελληνικής κοινωνίας.

Κολάκευσε χρόνιες παθογένειες και αναχρονισμούς. Εξυπηρέτησε κάθε πολιτική, κοινωνική κι επιχειρηματική σαβούρα.

Εβλαψε τελικά τη χώρα όχι απαραιτήτως επειδή την ήθελε χειρότερη, αλλά επειδή της είπε ότι δεν χρειάζεται να γίνει καλύτερη.

Ισως επειδή δεν ξέρει τι σημαίνει καλύτερη χώρα. Ισως επειδή μια καλύτερη χώρα δεν θα είχε ανάγκη από πλυντήρια.