Διάλογος για το Αριστοτέλειο

Στη «σκιά» πανελλαδικών εξετάσεων, βουλευτικών εκλογών, γενικής αναταραχής στον χώρο της παιδείας, το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της χώρας αλλάζει διοίκηση. Και το κάνει με μεγάλη φασαρία… Την οποία βέβαια δεν δημιούργησαν οι καθηγητές του, αλλά ομάδες θερμόαιμων φοιτητών που επιχείρησαν εκ νέου την περασμένη εβδομάδα να επιβάλλουν τις απόψεις τους με τις γνωστές μεθόδους: εισβολή στα κτίρια διοίκησης, διακοπή συνεδριάσεων, βιαιοπραγίες, πρόκληση επεισοδίων κ.λπ.

Πίσω από αυτά όμως βρίσκεται ένα πανεπιστήμιο. Στο οποίο πολλές χιλιάδες φοιτητές και φοιτήτριες «χτίζουν» καθημερινά το μέλλον τους και περνούν το 80% του χρόνου τους. Τι πανεπιστήμιο τους αξίζει; Τι πρέπει να αλλάξει στην καθημερινότητα των ελληνικών ΑΕΙ και πώς;

Στις 11 Ιουνίου, δυο πανεπιστημιακοί, ο ένας από αυτούς νυν αντιπρύτανης με εμπειρία στη διοίκησή του και ο άλλος πρόεδρος του τμήματός του με διάθεση για αλλαγές, θα ζητήσουν την ψήφο των συναδέλφων τους για το αξίωμα του πρύτανη. Στις εκλογές βέβαια κατεβαίνουν «2+11», καθώς έντεκα ακόμη πανεπιστημιακοί εμφανίζονται σε κοινό ψηφοδέλτιο για το αξίωμα των αντιπρυτάνεων. Οι υποψήφιοι αντιπρυτάνεις προέρχονται από ενδεχομένως αντίθετες ιδεολογικές «παρέες» με τους υποψήφιους πρυτάνεις, διαμορφώνοντας όμως έτσι ένα πολιτικό «μωσαϊκό» αναγκαστικής συναίνεσης για το καλό της ελληνικής ανώτατης εκπαίδευσης. Πρόκειται για τις καθηγήτριες Μαρία Αλμπάνη και Αγγελική Κοιλιάρη και τους καθηγητές Στράτο Στυλιανίδη, Ανδρέα Γιαννακουδάκη, Δημήτρη Κωβαίο, Νίκο Μαγγιώρο, Αιμίλιο Μαυρουδή, Παναγιώτη Πρίνο, Δημοσθένη Σαρηγιάννη, Χαράλαμπο Φείδα και Κωνσταντίνο Χρυσάφη.

Τα «ΝΕΑ» ρώτησαν τους δυο υποψήφιους πρυτάνεις του Ιδρύματος Θεόδωρο Λαόπουλο και Νίκο Παπαιωάννου, «τι πανεπιστήμιο θέλουμε».