Οι δύο στους τέσσερις κλεμμένοι

Και ξαφνικά, ντάλα καλοκαίρι μπορείς να πεις, θυμήθηκαν στη Θεσσαλονίκη την «καταραμένη» την Αθήνα. Τη συμμαχία Ολυμπιακού – ΑΕΚ για να ρίξουν τον ΠΑΟΚ από την 1η θέση. Επιλογή τους. Θεωρώντας δηλαδή ότι έτσι συσπειρώνουν τον κόσμο τους. Το «μόνοι μας και όλοι τους» άλλωστε, που κατά καιρούς όλοι έχουν προπαγανδίσει, είναι ελκυστικό. Πουλάει. Με την απαραίτητη διευκρίνιση, από πλευράς ΠΑΟΚ, «εμάς δεν μας ενδιαφέρει, ήμασταν και θα είμαστε μόνοι. Μια συνεργασία υπήρχε κάποτε για να πέσει ένα σύστημα, όπως έπεσε, αλλά μέχρι εκεί». Και δεν χρειάζεται να ψάξεις πολύ για να βρεις τι σου θυμίζουν όλα αυτά. Είναι η συμμαχία ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Για να βγάλουν (δήθεν) τη χώρα από τα Μνημόνια. Κι ύστερα από τεσσεράμισι χρόνια να χωρίσουν τα τσανάκια τους. Με τον Πάνο να εγκαλεί τον Αλέξη ότι του έκλεψε τους βουλευτές. Σαν να ακούς τον διοικητικό ηγέτη να μιλάει για τον αλήτη τον Καλφόγλου.

Εξουσία

Τον βοηθό που έκλεψε το Κύπελλο από την ΑΕΚ στον τελικό της ντροπής στον Βόλο. Σαν να ακούς τον Λουτσέσκου να λέει και να ξαναλέει για τους κλέφτες που πήρανε το πρωτάθλημα από τον ΠΑΟΚ με τους Κομίνη – Ποντίκη. Κι αν πάμε πιο πίσω, θα θυμηθούμε τον Παναθηναϊκό. Για τον Κίζα, που έκλεψε τους Πράσινους στον περιβόητο ημιτελικό ΠΑΟΚ – Παναθηναϊκού 4-0. Στην πολιτική βέβαια τα πράγματα είναι απλά. Η εξουσία μοιράζεται. Ο Πάνος ανέλαβε την Εθνική Αμυνα. Πολιτικά παρατράγουδα, σαν τον Χαϊκάλη, τον Ζουράρι και τον Τέρενς Κουίκ, απέκτησαν υπουργικούς θώκους. Η εξουσία ενώνει. Στο ποδόσφαιρο, δεν είναι το ίδιο. Η εξουσία δεν διαμοιράζεται. Ενας θα πάρει το πρωτάθλημα. Οταν η μπάλα αρχίζει να κυλάει στο χορτάρι, τα προσχήματα πάνε περίπατο. Καθώς και τα μεγάλα λόγια. Για τους δύο Πόντιους που θα έφτιαχναν το ποδόσφαιρο επειδή το αγαπάνε.

Εμφύλιος

Παρένθεση. Θυμάμαι τι έγραφα τον Μάρτιο του 2017. Οτι η Ιστορία διδάσκει. Στον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο (Σεπτέμβριος 1912), οι Σύμμαχοι (Ελληνες, Βούλγαροι, Σέρβοι) πολέμησαν εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Με το που τελείωσε ο πόλεμος (30 Μαΐου 1913), άρχισε ο Β’ Βαλκανικός. Μεταξύ των νικητών. Για τη διανομή των πρώην οθωμανικών εδαφών. Στο ποδόσφαιρο, ο εμφύλιος των πρώην συμμάχων ξεκίνησε πριν ακόμα τελεσφορήσει ο ιερός σκοπός της εξυγίανσης. Πριν ακόμα εγκατασταθεί το νέο καθεστώς. Κι επειδή ακριβώς ποτέ και κανένας δεν πίστεψε και δεν εμπιστεύθηκε τον άλλον, αισθάνονται την ανάγκη να διευκρινίσουν ότι η συνεργασία ήταν συγκυριακή. Αφήνουμε στην άκρη δηλαδή τα μεγάλα λόγια, ότι πάμε να φτιάξουμε το ποδόσφαιρο, κι ο καθένας τραβάει τον δρόμο του. Απόλυτα κατανοητό τι σημαίνει αυτό. Το όποιος προλάβει πρώτος, άλλωστε, το αναφέραμε πιο πάνω.

Συμμαχία

Η αναφορά του ΠΑΟΚ στη νέα «συμμαχία» είναι σαφές ότι στοχεύει στην ΑΕΚ. Η οποία και έσπευσε να απαντήσει. Ο Ολυμπιακός, ευθύς εξαρχής, το έχει ξεκαθαρίσει. Σχετικά με την ψήφο του στις εκλογές της Σούπερ Λίγκας. Οτι δεν ήταν ποτέ δυνατόν να ανεχθεί, στη Σούπερ Λίγκα, πατέρα και γιο. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. Αν οι δυο τους δεν τα μοιράσανε σωστά, αν ο ένας έχει δίκαια ή άδικα παράπονα από τον άλλον, ότι τον έριξε, είναι δικό τους θέμα.

Το ποιος σ’ αυτήν τη συνεργασία αισθάνεται Τσίπρας και ποιος Καμμένος. Και πέρα βέβαια από τις αντεγκλήσεις των δύο τέως συνεργατών, υπάρχει η ουσία. Το ποδόσφαιρο. Το φτιάξανε όπως είχαν υποσχεθεί; Το κάνανε καλύτερο; Την απάντηση δεν χρειάζεται να τη δώσει ο οποιοσδήποτε τρίτος. Την έχουν δώσει οι ίδιοι. Οταν αλληλοεγκαλούνται κι αποκαλεί ο ένας τον άλλον κλέφτη. Στους τέσσερις τελευταίους τίτλους οι δύο να θεωρούνται προϊόν κλοπής.