Ακόμα και στην ύστατή τους ώρα…

Ηδη το γεγονός ότι ο αναθεωρητικός νομοθέτης με τη διάταξη άρθρ. 90 παρ. 5 του Συντάγματος ανέθεσε στο εκάστοτε Υπουργικό Συμβούλιο την υποβολή, ύστερα από επιλογή μεταξύ των μελών των Ανώτατων Δικαστηρίων, πρότασης για την έκδοση προεδρικού διατάγματος για τις προαγωγές στις θέσεις των προέδρων τους καθώς και στη θέση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, έχει προκαλέσει πολλές αμφισβητήσεις, προστριβές και αντιδράσεις.

Η καθοριστική εμπλοκή της Εκτελεστικής Εξουσίας στην προαγωγή σε ηγετικές θέσεις της Δικαστικής Εξουσίας θέτει σοβαρά και λεπτά ζητήματα θεσμικής ισορροπίας όσον αφορά τη διάκριση των εξουσιών και την ανεξαρτησία της Δικαστικής Εξουσίας.

Οι προβληματισμοί και οι αντιδράσεις αυτές γίνονται ακόμα ισχυρότερες όταν το ζήτημα τίθεται όχι μόνο για την ουσία της πρότασης, αλλά και για τη χρονική στιγμή της υποβολής της.

Δηλαδή λίγες ημέρες πριν από την προκήρυξη εκλογών και ενόψει της συμπλήρωσης του 67ου έτους ηλικίας των αποχωρούντων ανώτατων δικαστικών λειτουργών την 30ή Ιουνίου.

Η κυβέρνηση, όπως συνηθίζει, ενεργεί με σκόπιμη ασάφεια, αιφνιδιασμό, αυταρχισμό και τελικά με λογική προσβολής των θεσμών.

Δύο επισημάνσεις:

Πρώτον. Η κυβέρνηση σκόπιμα δεν ξεκαθαρίζει εάν θα επικαλεσθεί «εθνικό θέμα εξαιρετικής σημασίας» (άρθρ. 41 παρ. 5 του Συντάγματος) προκειμένου να προβεί η ίδια στη διεξαγωγή των εκλογών ή εάν οι τελευταίες θα διεξαχθούν από υπηρεσιακή κυβέρνηση, η οποία περιορίζεται στη διαχείριση των «τρεχουσών υποθέσεων».

Δεύτερον. Προκλητικά παρακάμπτει το γεγονός ότι δεν κινήθηκε εγκαίρως, δηλαδή έως το τέλος του περασμένου Απριλίου, η διαδικασία για την πλήρωση των κενών θέσεων από τον υπουργό Δικαιοσύνης, σύμφωνα με τον Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων.

Ολα αυτά σε συνδυασμό με τη βαθιά απονομιμοποίηση που έχει υποστεί η κυβέρνηση μετά το αποτέλεσμα των αυτοδιοικητικών και ευρωπαϊκών εκλογών δείχνουν και επιβεβαιώνουν μηδενικό σεβασμό προς το Σύνταγμα και πλήρη απαξίωση του θεσμού της Δικαστικής Εξουσίας. Και αυτό ανεξάρτητα από την ποιότητα των προτεινόμενων για την κατάληψη των αξιωμάτων του προέδρου και του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.

Πέραν των τελολογικών ερμηνειών περί αντισυνταγματικότητας που υποστήριξαν έγκριτοι συνταγματολόγοι, η κυβέρνηση επιχειρεί, ακόμη και την ύστατη στιγμή πριν από την αποχώρησή της, να οδηγήσει τη χώρα και την κοινωνία στα όρια ανοχής του Συντάγματος. Αφήνει έτσι ως θλιβερή παρακαταθήκη της την υποβάθμιση των θεσμών, τη διασάλευση της θεσμικής τάξης, την προσβολή της αρχής της διάκρισης των λειτουργιών και της αρχής της λαϊκής κυριαρχίας.

Και αυτό μάλιστα όταν το διακύβευμα δεν είναι κάποια ελάσσων διαδικαστική παρατυπία αλλά το μείζονος σημασίας ζήτημα της επιλογής της ηγεσίας των Ανώτατων Δικαστηρίων της χώρας, που είναι θεμελιώδης δικλίδα ασφαλείας για την τήρηση του κράτους δικαίου σε αυτές τις χαλεπές ημέρες.

Ο Γιώργος Σ. Κουμουτσάκος είναι βουλευτής Β’ Αθήνας και επικεφαλής του Τομέα Εξωτερικών της Νέας Δημοκρατίας